Ο "Αμερικάνικος Βούβαλος" το εμβληματικό έργο του David Mamet ολοκληρώνει την επιτυχημένη πορεία του σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου την Τρίτη 17 Μαρτίου.
Η σκοτεινή όψη του αμερικάνικου ονείρου καθρεφτίζεται μέσα σε ένα από τα πιο σημαντικά έργα του David Mamet, "Αμερικάνικος βούβαλος" με την αθηναϊκή παράσταση να συνεχίζεται για λίγες ακόμα μέρες στο Θέατρο Σημείο σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου.
Η σκηνή του θεάτρου μετατρέπεται σε ένα παλιατζίδικο της Αμερικής του ’70, στο οποίο τρεις άντρες (Γιώργος Νινιός, Αντώνης Κρόμπας και Σταύρος Τσουμάνης) στήνουν ένα "σχέδιο" που αν και δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ, μέχρι να καταρρεύσει ξεγυμνώνει τα πάντα: Ηθική διάβρωση, αποδόμηση του αμερικανικού ονείρου, μοναξιά, φόβο, ματαίωση, χειραγώγηση, βία - και μια υπόγεια, σχεδόν απρόθυμη ανάγκη για αγάπη.
Πενήντα χρόνια μετά την παρθενική του παρουσίαση, το έργο "Αμερικάνικος Βούβαλος", είναι πεισματικά παρών.
Η υπόθεση του έργου
Το έργο διαδραματίζεται σε ένα παλιατζίδικο μιας αμερικανικής μεγαλούπολης τη δεκαετία του ’70. Ο ιδιοκτήτης, ο Ντον, ένας μικροέμπορος παλιατζήδων, νιώθει ότι εξαπατήθηκε όταν πούλησε κατά λάθος ένα σπάνιο και πολύτιμο συλλεκτικό νόμισμα - τον "Αμερικάνικο Βούβαλο" - σε εξευτελιστική τιμή. Μαζί με τον νεαρό, σχεδόν αφελή προστατευόμενό του Μπομπ και τον οξύθυμο φίλο του Τιτς, καταστρώνει ένα σχέδιο για να διαρρήξουν το σπίτι του συλλέκτη και να πάρουν πίσω το νόμισμα. Όμως το σχέδιο δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Στην πορεία προς την υλοποίησή του, αποκαλύπτεται η διαβρωτική δυναμική μεταξύ των τριών ανδρών. Οι σχέσεις αλληλοϋποστήριξης μετατρέπονται σε σχέσεις καχυποψίας, χειραγώγησης και βίας. Η επιθυμία για γρήγορο κέρδος, η απουσία εμπιστοσύνης, η αδυναμία επικοινωνίας, διαλύουν κάθε δεσμό.
Έργο σπαρακτικά σύγχρονο, όσο κι αν θέλουμε να το διαψεύσουμε, ένας καθρέφτης ενός κόσμου που καταρρέει εσωτερικά, όπου οι άνθρωποι αντικαθίστανται από την επιθυμία για επιτυχία, και τα συναισθήματα από την ανάγκη για επιβεβαίωση. Όπως αναφέρει στο σημείωμά του ο Γιάννης Μπέζος, "υπάρχει πάντα μια σπίθα τρεμόσβηστη", που επιμένει. Είναι η τελευταία ρωγμή της ευαισθησίας – μια κρυφή ελπίδα ότι ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει, έστω και καθυστερημένα, πού έκανε το λάθος.
Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου
Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπέζος
Σκηνογραφος - Ενδυματολογος: Νατάσσα Παπαστεργίου
Φωτιστκός σχεδιασμός: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Βοηθός σκηνογράφου - ενδυματολόγου: Μαριάνθη Ράδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Νταντάμη
Διεύθυνση Παραγωγής: Λαμπρίνα Καραγιαννίδου
Info
Θέατρο Σημείο: Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα
Μέρες & Ώρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00
Προπώληση:
