Ο Τάσος Νικάκης παρουσιάζει ένα νέο σώμα έργων, αφιερωμένο στη μνήμη και τη συναισθηματική αναζήτηση που γεννά η παρατήρηση της θάλασσας.
Οι εκθέσεις που εμπνέονται από το καλοκαίρι έχουν πάντα στα μάτια μου μία λυρικότητα. Μία συναισθηματική ευαισθησία, η οποία μεταφέρεται από τη μνήμη στο πινέλο και από το πινέλο στον καμβά τόσο ζωντανά όπως κι εικόνες που δημιουργούνται στο μυαλό όταν αντικρίζεις το τελικό έργο.
Στη "Θάλαττα - Θάλαττα!", τη νέα έκθεση του Τάσου Νικάκη στη γκαλερί της Χριστίνας Λάππα, συμβαίνει ακριβώς αυτό. Στο εν λόγω σώμα έργων, η θάλασσα μετατρέπεται σε τόπο μνήμης και συναισθηματικής αναζήτησης, ενώ οι ανθρώπινες μορφές, τα καράβια και τα καλοκαιρινά τοπία αποκτούν έναν διαχρονικό και υπαρξιακό χαρακτήρα. Σαν να σε ταξιδεύουν από τη θάλασσα στη στεριά, από ανάμνηση σε ανάμνηση.
Ο ίδιος ο καλλιτέχνης υπογραμμίζει ότι στόχος των έργων του είναι να γεννήσει στον θεατή αρετές, όπως η ελευθερία και τον οδηγήσει σε μία διαδικασία με τελικό προορισμό τη λύτρωση. "Θα ήθελα η τέχνη μου να λειτουργεί ως πηγή εσωτερικής ικανοποίησης. Μια πιο απλή, ρομαντική και ανθρώπινη προσέγγιση της σχέσης μας με τον κόσμο που μας περιβάλλει. Χρησιμοποιώντας μικτές τεχνικές, παρωχημένα υλικά μεταμορφώνονται σε αντικείμενα συμβολικά. Αποκτώντας μια νέα ζωή, συνεχίζουν το αέναο ταξίδι τους στον χώρο και τον χρόνο. Θάλαττα - Θάλαττα! Αγωνία, ελπίδα, λύτρωση", μού εκμυστηρεύεται.
Πράγματι, η έκθεση αναδεικνύει τη χαρακτηριστική εικαστική γλώσσα του δημιουργού, όπου η ύλη, το χρώμα και η μνήμη συνυπάρχουν σε μια ατμοσφαιρική αφήγηση γεμάτη συναίσθημα και ποιητικότητα. Μέσα από mixed media συνθέσεις, επαναχρησιμοποιημένα υλικά και έντονες υφές, ο Τάσος Νικάκης δημιουργεί εικόνες που ισορροπούν ανάμεσα στο πραγματικό και το ονειρικό, μεταφέροντας τον θεατή σε έναν κόσμο γεμάτο νοσταλγία, φως και συμβολισμούς. Έναν κόσμο όπως τον έχει ονειρευτεί.
