Advertisement
Μιλήσαμε με την 24χρονη ελληνίδα fashionista και - δημιουργό του πιο cool περιοδικού μαγερικής στο Λονδίνο.
Η Νάσια Μάτσα έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες και δημοσιογραφία μόδας σε top ιδρύματα, όπως το University of Westminster, το LSE και London College of Fashion. Σπουδάζει και εργάζεται στο Λονδίνο, όπου θα την πετύχεις σε parties του Vice ή στην Eβδομάδα Mόδας και θα την εντοπίσεις σε φωτογραφίες του Scott Schuman (a.k.a. o λατρεμένος The Sartorialist). Εκεί που το λαμπερό λονδρέζικο lifestyle συναντά την underground hip κουλτούρα της γενιάς των 20/something τελικά γεννιούνται δυνατές ιδέες και βρίσκονται ακόμα πιο δυνατά μυαλά για να τις υλοποιήσουν.
Θα τη χαρακτήριζα «φωτεινό παράδειγμα» αλλά ας αποφύγουμε τα κλισέ. Το σίγουρο είναι ότι άτομα σαν τη Νάσια δείχνουν το δρόμο στους δημιουργικούς και ανήσυχους της γενιάς της. Στο αρχείο της βιβλιοθήκης του British Film Institute θα βρεις τη διπλωματική της εργασία και το όνομά της θα το ακούσεις στους κύκλους των νέων επιχειρηματικών δράσεων, αφού το 2012 βραβεύτηκε με τον τίτλο “Creative Entrepreneur 2012”. Το ανήσυχο μυαλό της εντυπωσίασε, όπως ήταν φυσικό, κυρίαρχα ονόματα στο χώρο των media και έτσι, στα 24 της, έχει ήδη συνεργαστεί με το Vice, τη Guardian.co.uk και τη βρετανική Vogue.
Το προσωπικό της εγχείρημα είναι αποτέλεσμα της σχέσης της με τον κόσμο της μόδας, της αγάπης της για τη φωτογραφία και το γραφιστικό σχέδιο, αλλά και των καθημερινών συνηθειών μιας νέας φοιτήτριας. Καθ΄ότι ελληνίδα, αγαπάει το καλό φαγητό και αφιερώνεται στο να βρίσκει τους πιο απλούς τρόπους να μαγειρεύει κανείς. Το αποτέλεσμα είναι το FAQ FOOD, μια πλατφόρμα εικονογραφημένων συνταγών μαγειρικής που συλλέγονται με βάση δύο χαρακτηριστικά: 1) Δε χρειάζονται ειδικευμένα μαγειρικά σκεύη και μίξερ 2)Αποτελούνται από υλικά που απλά αναμειγνύονται και μαγειρεύονται αμέσως. Οφείλουμε να σου πούμε εδώ οτι η πρώτη έντυπη έκδοση του FAQ FOOD ήταν κυριολεκτικά πεντανόστιμη, αφού είχε γεύση φράουλα ή bacon- διαλέγεις όποιο σου αρέσει περισσότερο! Και ναι, δε μιλάμε για τις συνταγές στις σελίδες του αλλά για τις ίδιες τις σελίδες που ήταν φτιαγμένες από βρώσιμες πρώτες ύλες.
Θα τη χαρακτήριζα «φωτεινό παράδειγμα» αλλά ας αποφύγουμε τα κλισέ. Το σίγουρο είναι ότι άτομα σαν τη Νάσια δείχνουν το δρόμο στους δημιουργικούς και ανήσυχους της γενιάς της. Στο αρχείο της βιβλιοθήκης του British Film Institute θα βρεις τη διπλωματική της εργασία και το όνομά της θα το ακούσεις στους κύκλους των νέων επιχειρηματικών δράσεων, αφού το 2012 βραβεύτηκε με τον τίτλο “Creative Entrepreneur 2012”. Το ανήσυχο μυαλό της εντυπωσίασε, όπως ήταν φυσικό, κυρίαρχα ονόματα στο χώρο των media και έτσι, στα 24 της, έχει ήδη συνεργαστεί με το Vice, τη Guardian.co.uk και τη βρετανική Vogue.
Το προσωπικό της εγχείρημα είναι αποτέλεσμα της σχέσης της με τον κόσμο της μόδας, της αγάπης της για τη φωτογραφία και το γραφιστικό σχέδιο, αλλά και των καθημερινών συνηθειών μιας νέας φοιτήτριας. Καθ΄ότι ελληνίδα, αγαπάει το καλό φαγητό και αφιερώνεται στο να βρίσκει τους πιο απλούς τρόπους να μαγειρεύει κανείς. Το αποτέλεσμα είναι το FAQ FOOD, μια πλατφόρμα εικονογραφημένων συνταγών μαγειρικής που συλλέγονται με βάση δύο χαρακτηριστικά: 1) Δε χρειάζονται ειδικευμένα μαγειρικά σκεύη και μίξερ 2)Αποτελούνται από υλικά που απλά αναμειγνύονται και μαγειρεύονται αμέσως. Οφείλουμε να σου πούμε εδώ οτι η πρώτη έντυπη έκδοση του FAQ FOOD ήταν κυριολεκτικά πεντανόστιμη, αφού είχε γεύση φράουλα ή bacon- διαλέγεις όποιο σου αρέσει περισσότερο! Και ναι, δε μιλάμε για τις συνταγές στις σελίδες του αλλά για τις ίδιες τις σελίδες που ήταν φτιαγμένες από βρώσιμες πρώτες ύλες.
Συναντήσαμε τη Νάσια και της ζητήσαμε να μας μιλήσει για την ιστορία και τα σχέδιά της.
Συνέχεια στη Σελίδα 2
Από 11 χρονών ξόδευα όλα μου τα λεφτά στα περιοδικά και είχα σαν πλάνο, χωρίς να ξέρω τί και πώς, ότι όταν «μεγαλώσω» θα βγάλω ένα περιοδικό που θα είναι κάπως ιδιαίτερο. Ούτε και εγώ το πίστευα ούτε και κανένας. Στα 22, φτάνω από το Μαρούσι στη Liverpool Street, στα όρια του City, του οικονομικού κέντρου του Λονδίνου, αλλά και του Shoreditch του χιπστερικού κέντρου, κάνοντας master πώνω στη Δημοσιογραφία Μόδας και τις Εκδόσεις. Έχω εργασία να φτιάξω ένα περιοδικό 64 σελίδων, με εκτενή έρευνα αγοράς και πρωτογενές υλικό.
Οk, για αρχή λέω στον εαυτό μου «Νάσια ηρέμησε και βρες ένα πρόβλημα. Μόνο έτσι μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό, βρίσκεις ένα πρόβλημα και μετά δουλεύεις για το πως να το λύσεις». Είμαι φοιτήτρια, έχω μεγαλώσει με μια gourmet μαμά που αρνείται να μαγειρέψει κάτι που δεν είναι στην εποχή του και λατρεύει το καπνιστό αλάτι Κύπρου όπως η fashionista τα vintage σχέδια του Ferragamo. Αγαπώ το σωστό φαγητό αλλά δεν έχω την τεχνική, ούτε την ευχέρεια να έχω πολλά «κουζινικά» λόγω συνεχών μετακομίσεων και ζω με συγκεκριμένο χρηματικό ποσό κάθε μήνα. Το βρήκαμε το πρόβλημα, η λύση; Ένα περιοδικό φαγητού όπου το σκεπτικό είναι: το πολύ 10 υλικά και 40 λεπτά προετοιμασίας.
Ανακατεύω τα υλικά που μου αρέσουν: Κόμιξ, grunge/punk αισθητική στις μπλούζες και μαγειρική με τους φίλους μου: ένας bar-tender με μπλε μαλλιά, ένα pinup girl που κάνει εκθέσεις στο Μιλάνο και ένα αληθινός εραστής του φαγητού και φωτογράφος μόδας. Κίνητρο είναι το γεγονός οτι φαίνεται να έχει πάρει αναγνώριση στους χώρους των entrepreneurs (Google Campus, Unltd Fund, Creative Entrepreneur Award by Natwest, National Academic Entrepreneurs Award, Simmons & Simmons Law Firm) όντας κάτι που αγαπάω αλλά και αφού έκανα πολύ μεγάλη έρευνα αγοράς από πίσω (μίλησα με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού του Jamie Oliver, τους Financial Times αλλά και με πολιτικούς για το θέμα της παχυσαρκίας). Εκτονώνω εκεί ό,τι δημιουργικό έχω μέσα μου και βγάζουμε ένα περιοδικό για φαγητό που μπορείς όντως να το φας, που συνδυάζει την αισθητική της μουσικής που ακούω όπου κάνουμε συνταγές για το πως να φτιάχνεις μόνος σου τις λιχουδιές που λατρεύεις να αγοράζεις.
Συνέχεια στη σελίδα 3
Με τιμάει το γεγονός οτι μου κάνεις μια τέτοια ερώτηση αλλά δεν είμαι ικανή ακόμα να μιλήσω για επιτυχία. Θα αναδιατυπώσω και θα σου πω απλά οτι σίγουρα μπορεί κάποιος να επιτύχει. Βλέπω σαν θετικό γεγονός οτι η αγορά αλλάζει ακόμα και μέσα στην κρίση. Για εμένα επιτυχημένος είναι αυτός που εκεί που όλοι βρίσκουν πρόβλημα και δικαιολογίες να μην κάνουν κάτι αυτός βρίσκει τρόπους για να κινείται και δουλεύει σκληρά. Οι φίλοι μου με θεωρούσαν αφελή όταν δούλευα παράλληλα με τις σπουδές μου για πρακτική στους The Times, εγώ το θεωρούσα δυνατή εμπειρία και ένα πολύ καλό όνομα στο βιογραφικό μου. Τελικά αυτό με οδήγησε στο να βγάλω τον πρώτο μου μισθό (στα 22 μου δουλεύοντας για τους Ολυμπικούς Αγώνες του Λονδίνου).
Το κόλπο μου είναι οτι προσπαθώ να καλλιεργώ τα αρνητικά στοιχεία του χαρακτήρα μου με κάποιον «έξυπνο» τρόπο, πχ. δεν έχω ηρεμία σαν άνθρωπος, που είναι ευχή και κατάρα, αλλά με οδηγεί στο να επιδιώκω να δοκιμάζω καινούργια πράγματα. Μου αρέσει να ακούω τους ανθρώπους και να βρίσκω σε αυτούς κάτι που δεν είχα σκεφτεί. Επίσης είμαι πολύ αγχώδης οπότε προσπαθώ να εκτονώνομαι με σκληρή δουλειά.
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Για αρχή θέλω να αφοσιωθώ στο δεύτερο μεταπτυχιακό μου και να αποφοιτήσω με καλό βαθμό. Σχετικά με το FAQ FOOD ελπίζω και δουλεύω προς το να μεγαλώσω την ομάδα μας που ήδη είναι 20 άτομα και να βγάλουμε τεύχη με επιτυχία, να κάνουμε πάρτυ, να προστεθούν κ άλλοι τίτλοι περιοδικών στην εταιρεία «This_Is_Hardcore Ldt», να μεγαλώσουμε το brand βγαίνοντας απο τα όρια του ‘περιοδικού για φαγητό’ και να περάσουμε καλά κάνοντας όλα αυτά. Επίσης μέσα σε όλα θέλω να γίνω και DJ για λίγο!
Advertisement
