Η συνάντηση με τον ειδικό, η αξιολόγηση, η ανακοίνωση, η διάγνωση όλα μοιάζουν σαν η αρχή ενός δρόμου που είναι ο λιγότερο ταξιδεμένος
Οι "ιστορίες της διπλανής πόρτας" είναι συνήθως ιστορίες απλές – σύνθετες, κοινές – σπάνιες, αστείες – τραγικές, ευχάριστες – επώδυνες που αφορούν άλλους ανθρώπους μέχρι τη στιγμή που κάποια "ιστορία" θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.
"Το παιδί σας έχει αυτισμό", "το παιδί σας έχει διαταραχή αυτιστικού φάσματος","είναι υψηλά λειτουργικό", "έχει σύνδρομο Asperger…". Μια από τις ιστορίες που παύει να αφορά τους διπλανούς μας μέχρι τότε, αλλά μπαίνει στη ζωή μας κάπως έτσι. Και τότε τι; Τότε ξεκινά για τους γονείς ένας δρόμος μακρύς, ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος.
Ανακοινώσεις, Διαγνώσεις, Ορολογίες άγνωστες ή και τρομαχτικές για το γονιό που περιμένει να καταλάβει τι διαφορετικό συμβαίνει με το παιδί του. Που περιμένει να εξηγήσει εκείνο το ανεξήγητο γονεϊκό προαίσθημα ότι κάτι δεν μπορεί να κατανοήσει στη συμπεριφορά του πολυαγαπημένου του παιδιού. Που περιμένει με λαχτάρα να έρθει ένας "ειδικός" να διαψεύσει τον παραμικρό φόβο του ότι το παιδί του μπορεί να έχει κάποια διαταραχή.
Διάβασε τη συνέχεια στο themamagers.gr
