Οι ερωτήσεις μιας επίμονης μαμάς και μια περίληψη απαντήσεων που της δώσαμε γύρω από το θέμα
Όταν αναφέρουμε σε μια ομάδα ότι το να δίνουμε συμβουλές στα παιδιά μπορεί να επηρεάσει την αυτονομία τους, πολλοί γονείς αμέσως εξεγείρονται. Αισθάνονται ότι αυτό παραπάει! Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί θα πρέπει να στερηθούν το δικαίωμα να μοιραστούν τη γονική τους σοφία.
Ακολουθούν οι ερωτήσεις μιας επίμονης μαμάς και μια περίληψη απαντήσεων που της δώσαμε γύρω από το θέμα.
Γιατί να μην έχει το παιδί μου το πλεονέκτημα των συμβουλών μου όταν αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα; Για παράδειγμα, η κόρη μου η Τζούλια, δεν ήταν σίγουρη αν θα έπρεπε να πάει στο πάρτι γενεθλίων της φίλης της, επειδή δεν της άρεσαν κάποια από τα άλλα κορίτσια που ήταν καλεσμένα. Αυτές "πάντα ψιθυρίζουν και λένε προσβολές". Τι πρόβλημα υπάρχει να πω στην Τζούλια ότι θα πρέπει να πάει όπως και να ‘χει, γιατί αλλιώς θα απογοητεύσει τη φίλη της;
Όταν δίνετε άμεσες συμβουλές στα παιδιά, αυτά είτε νιώθουν ηλίθια ("Γιατί δεν το είχα σκεφτεί από μόνος μου;"), είτε πικραίνονται. ("Μην μου λες τι θα κάνω στη ζωή μου") ή ενοχλούνται ("Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν το είχα σκεφτεί ήδη;").
