Το φυτό που έχει την τιμητική του τα Χριστούγεννα, κρύβει μια αρχαία ιστορία.
Την περίοδο των Χριστουγέννων, το γκι στολίζει πολλά σπίτια και αποτελεί τη βάση για όμορφες γιορτινές συνθέσεις. Αυτό που κάνει το φυτό όμως πιο ξεχωριστό για τους περισσότερους είναι ότι συνδέεται με την παράδοση του φιλιού, το υποχρεωτικό τελετουργικό για όποιον περνά κάτω από αυτό. Αλλά πώς γεννήθηκε αυτή η παράδοση;
Το γκι εντοπίζεται στην ιστορία των Δρυϊδων και των Κελτών, των πρώτων λαών που θεώρησαν αυτό το αειθαλή φυτό, ιερό. Πριν γίνει σύμβολο των Χριστουγέννων, το γκι θεωρούνταν σύμβολο γονιμότητας, καθώς άνθιζε ακόμη και το χειμώνα. Ένας θρύλος λέει ότι ο Loki, ο θεός του κακού, σκότωσε τον Balder, θεό του ήλιου, χρησιμοποιώντας ένα βέλος γκι. Η μητέρα του Balder τότε, με ραγισμένη καρδιά, μετέτρεψε τα δάκρυα του πόνου στα λευκά μούρα που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν το φυτό έως και σήμερα. Μόνο τότε οι θεοί μπόρεσαν τελικά να ξαναζωντανέψουν τον Balder, και από εκείνη τη στιγμή ανακοινώθηκε ότι δεν θα μπορούσε να συμβεί κανένα κακό σε όποιον βρισκόταν κάτω από έναν θάμνο γκι.
Με την πάροδο του χρόνου, το φυτό έγινε σύμβολο γονιμότητας και λόγω των μούρων του, θεωρείται από καιρό ένα φυσικό αφροδισιακό - παρά το γεγονός ότι ο καρπός του είναι πολύ τοξικός για τον άνθρωπο. Άλλες παραδόσεις οδηγούν το γκι πίσω στην ελληνική μυθολογία και στο έθιμο του φιλιού κάτω από αυτό. Ακόμα και κατά τη διάρκεια της βικτοριανής εποχής στην Αγγλία, το γκι είχε τη δική του μεγαλειώδη στιγμή: κάθε κορίτσι που αρνιόταν ένα φιλί κάτω από το φυτό δεν θα δεχόταν προτάσεις γάμου για τον επόμενο χρόνο.
Και σήμερα; Το γκι έχει γίνει σύμβολο της εορταστικής περιόδου και των συγκεντρώσεων μεταξύ αγαπημένων. Για μερικούς υπάρχει ακόμη και ένας κανόνας για όποιον πλησιάζει κάτω από το κλαδί: για αρχή, ο άντρας μπορεί να φιλήσει μόνο στο μάγουλο και κατά τη διάρκεια του φιλιού, το καθήκον του είναι να αφαιρέσει το ένα μούρο μετά το άλλο από το κλαδί, έως ότου εξαφανιστούν όλα τα μούρα, στο τέλος του φιλιού.
Πηγή: Harpersbazaar.gr
