Μερικές σκέψεις για την υπόθεση της Πάτρας που συγκλονίζει την ελληνική κοινή γνώμη.
Mούδιασμα. Δεν ξέρω αν πρόκειται για υπαρκτό συναίσθημα όπως η χαρά ή η θλίψη, αλλά προσωπικά έτσι νιώθω παρακολουθώντας την υπόθεση της Πάτρας και την επικαιρότητα γενικότερα. Η καθημερινή ειδησεογραφική κανονικότητα συντίθεται από γυναικοκτονίες, πολέμους, βία, από σωρεία ειδεχθών εγκλημάτων στο όνομα της αγάπης. Τη σκότωσε γιατί την αγαπούσε, τον ξυλοφόρτωσε γιατί την αγαπούσε, τους δολοφόνησε γιατί την αγαπούσε (την πατρίδα του), θα τους λιθοβολούσαν γιατί αγαπούν τα δικά τους παιδιά. Το κίνητρο της φερόμενης/ κατηγορούμενης ως παιδοκτόνου Ρούλας Πισπιρίγκου μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστο, αλλά κανείς δε θα αιφνιδιαστεί αν ενταχθεί στην ίδια "αγνή" γυάλα. Τη δικαιολογία την έχουμε έτοιμη άλλωστε, σε περίοπτη θέση, αλλά την αιτία, την κρίση αξιών που έχει κυριεύσει τα πάντα, αρνούμαστε να την κοιτάξουμε κατάματα.
Δείτε περισσότερα στο esquire.com.gr
