Φωτογραφία:Istock
Η ανάγκη να μοιραστείς προσωπικές πληροφορίες μπορεί να κρύβει περισσότερα απ’ όσα φαντάζεσαι για τις ανάγκες και τα όριά σου.
Έχεις πιάσει ποτέ τον εαυτό σου να μιλά σε κάποιον και, λίγη ώρα αργότερα, να σκέφτεσαι "γιατί του το είπα αυτό;". Μια προσωπική ιστορία, μια λεπτομέρεια από μια σχέση, ένας φόβος ή κάτι που κανονικά θα κρατούσες για έναν πολύ κοντινό σου άνθρωπο μπορεί να βγει από το στόμα σου σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις.
Αυτό είναι το λεγόμενο oversharing, δηλαδή η υπερβολική αποκάλυψη προσωπικών πληροφοριών. Και παρότι συχνά αντιμετωπίζεται σαν απλώς μια κακή συνήθεια ή μια στιγμή αμηχανίας, μπορεί να συνδέεται με τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την οικειότητα, την αποδοχή και την ασφάλεια μέσα στις σχέσεις σου.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εμπιστεύεσαι τον άλλον
Το να μιλήσεις ανοιχτά σε κάποιον δεν σημαίνει πάντα ότι έχει προηγηθεί η απαραίτητη εμπιστοσύνη. Μερικές φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: μιλάς πολύ επειδή θέλεις να δημιουργήσεις γρήγορα έναν δεσμό.
Αυτό μπορεί να εμφανιστεί ιδιαίτερα σε ανθρώπους που φοβούνται την απόρριψη ή την εγκατάλειψη. Η προσωπική εξομολόγηση λειτουργεί τότε σαν ένας τρόπος να μειωθεί η απόσταση. Αν δείξω στον άλλον ποιος πραγματικά είμαι, ίσως με καταλάβει, με αποδεχτεί και μείνει.
Το πρόβλημα είναι ότι η οικειότητα δεν δημιουργείται απαραίτητα επειδή αποκάλυψες πολλά. Χρειάζεται χρόνος, αμοιβαιότητα και κυρίως η αίσθηση ότι ο άλλος έχει αποδείξει πως μπορεί να διαχειριστεί όσα του εμπιστεύεσαι.
Η οικειότητα δεν χτίζεται σε μία συζήτηση
Στις νέες γνωριμίες είναι εύκολο να παρασυρθείς από τον ενθουσιασμό και να αισθανθείς ότι γνωρίζεις τον άλλον περισσότερο απ’ όσο πραγματικά συμβαίνει. Μια έντονη συζήτηση μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση της βαθιάς σύνδεσης.
Όμως, μια σχέση χρειάζεται σταδιακά να προχωρά από τα πιο απλά στα πιο προσωπικά. Δεν χρειάζεται να αποκαλύψεις ολόκληρη την ιστορία σου για να αποδείξεις ότι είσαι ειλικρινής.
Αντίθετα, μπορείς να αφήσεις τον χρόνο να σου δείξει ποιος άνθρωπος βρίσκεται απέναντί σου. Η εμπιστοσύνη δεν είναι κάτι που προσφέρεται από την πρώτη στιγμή· είναι κάτι που χτίζεται μέσα από τη συνέπεια και τη συμπεριφορά.
Γιατί μετά αισθάνεσαι εκτεθειμένος
Το πιο χαρακτηριστικό σημάδι ότι ίσως μοιράστηκες περισσότερα απ’ όσα ήθελες είναι αυτό που αισθάνεσαι μετά. Μπορεί να εμφανιστούν ντροπή, άγχος, αμηχανία ή η ανάγκη να ξαναγυρίσεις τη συζήτηση πίσω.
Ξαφνικά σκέφτεσαι αν ο άλλος σε παρεξήγησε, αν θα χρησιμοποιήσει όσα είπες εναντίον σου ή αν τελικά δεν έπρεπε να του αποκαλύψεις τόσο προσωπικές πληροφορίες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έκανες κάτι "λάθος". Μπορεί, όμως, να είναι ένα σημάδι ότι εκείνη τη στιγμή ξεπέρασες ένα προσωπικό όριο πριν προλάβεις να αισθανθείς πραγματικά ασφαλής.
Τα όρια δεν σημαίνουν απόσταση
Το να επιλέγεις τι θα πεις και σε ποιον δεν σε κάνει ψυχρό ή απόμακρο. Αντίθετα, δείχνει ότι αναγνωρίζεις πως η προσωπική σου ζωή σου ανήκει.
Δεν χρειάζεται να απαντήσεις σε κάθε ερώτηση. Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις κάθε επιλογή σου και, κυρίως, δεν χρειάζεται να αποκαλύψεις κάτι επειδή φοβάσαι ότι διαφορετικά ο άλλος θα χάσει το ενδιαφέρον του.
Μπορείς να πεις "δεν θέλω να μιλήσω ακόμη γι’ αυτό" ή απλώς να αλλάξεις θέμα. Είναι ένα όριο που δεν χρειάζεται να δικαιολογήσεις.
Πριν μοιραστείς κάτι πολύ προσωπικό
Την επόμενη φορά που θα αισθανθείς την παρόρμηση να πεις κάτι που αφορά βαθιά προσωπικά σου ζητήματα, κάνε μια μικρή παύση και αναρωτήσου:
Το μοιράζομαι επειδή νιώθω πραγματικά ασφαλής;
Έχει κερδίσει ο συγκεκριμένος άνθρωπος την εμπιστοσύνη μου;
Θα αισθανθώ καλά αν αυτή η πληροφορία μείνει μεταξύ μας;
Θέλω να το πω ή απλώς χρειάζομαι κάποιον να με ακούσει;
Μερικές φορές η απάντηση βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη μικρή παύση.
Το να είσαι ανοιχτός με τους ανθρώπους γύρω σου μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικές σχέσεις. Η διαφορά βρίσκεται στο πότε, πόσο και σε ποιον επιλέγεις να ανοιχτείς. Δεν χρειάζεται να κρύβεις τον εαυτό σου· χρειάζεται να αποφασίζεις ποιος έχει πραγματικά κερδίσει την πρόσβαση στις πιο προσωπικές πλευρές του.
Διαβάστε Επίσης
