Από τι σύνδρομο πάσχει η σχέση σου;

<p style="margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">Εσύ <span data-scayt_word="μπορείς" data-scaytid="1">μπορείς</span> <span data-scayt_word="να" data-scaytid="2">να</span> <span data-scayt_word="αναγνωρίσεις" data-scaytid="3">αναγνωρίσεις</span> <span data-scayt_word="το" data-scaytid="4">το</span> <span data-scayt_word="είδος" data-scaytid="5">είδος</span> <span data-scayt_word="παθογένειας" data-scaytid="6">παθογένειας</span> που <span data-scayt_word="πλήττει" data-scaytid="7">πλήττει</span> <span data-scayt_word="τη" data-scaytid="8">τη</span> <span data-scayt_word="δική" data-scaytid="9">δική</span> σου <span data-scayt_word="σχέση" data-scaytid="10">σχέση</span>;</span></p>

Ποτέ πριν στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν έχουν υπάρξει τόσοι πολλοί εξειδικευμένοι επιστήμονες (ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, σεξολόγοι, σύμβουλοι σχέσεων) και ιδρύματα (πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα) που να ασχολούνται με τον «τεμαχισμό» και τη μελέτη κάτω από το “μικροσκόπιο” κάθε πτυχής των ανθρώπινων σχέσεων. Που σημαίνει ότι, σχεδόν κάθε μέρα που περνά, μια καινούργια θεωρία ή ένα καινούργιο σχεσικό σύνδρομο εμφανίζεται στον ορίζοντα. Το πρόβλημα είναι ότι, ενώ τα περισσότερα από αυτά διαθέτουν επαρκές θεωρητικό υπόβαθρο και, συνήθως, «πιασάρικα» ονόματα, η πληθώρα τους περισσότερο μπερδεύει παρά ξεκαθαρίζει την κατάσταση - ενώ είναι πιθανόν να μας μετατρέψει σε κατά φαντασίαν ασθενείς. Ό,τι κι αν πουν οι συμβουλοι σχέσεων, οι ψυχαναλυτές και οι life coachers, το φάρμακο σε κάθε παθογένεια είναι πάντα το ίδιο, δηλαδή η συνειδητοποίηση και η ψύχραιμη αντιμετώπιση του προβλήματος, ενώ στο τέλος της μέρας αυτό που μετράει είναι τι λειτουργεί και τι μπορεί να κάνει εσένα ευτυχισμένη. Ακολουθούν ενδεικτικά παραδείγματα από τα πιο δημοφιλή new age σύνδρομα σχέσεων.

Σύνδρομο Πρώτης Σοβαρής Σχέσης
(First Relationship Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: Η ψυχολογική εκείνη κατάσταση που σε κάνει να μην ξεπερνάς ποτέ τον άνθρωπο με τον οποίο έχεις κάνει την πρώτη σου σοβαρή σχέση (σ.σ. σεξουαλικά ολοκληρωμένη και μακροχρόνια). Και, αν βρίσκεσαι ακόμη σε αυτή, το να σε τρομοκρατεί σε παθολογικό βαθμό η ιδέα του να τον χωρίσεις.
Πώς καταλαβαίνεις ότι το κουβαλάς: Τα “συμπτώματα” περιλαμβάνουν ανάγκη συνεχούς λεκτικής επιβεβαίωσης του τι αισθάνεται για σένα (σ.σ. την περίοδο που ήσασταν μαζί), το να αναφέρεις (σ.σ. ενώ έχετε χωρίσει) συνέχεια το όνομά του –χωρίς να υπάρχει λόγος- στις συζητήσεις σου με άλλους και την εμμονική πίστη ότι με κάποιον καρμικό τρόπο «θα είστε για πάντα μαζί» και ότι «ο ένας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον άλλο».
Πώς το αντιμετωπίζεις: Με το χρόνο, την απόσταση και την συνειδητοποίηση ότι, ενώ ακούγεται εξαιρετικά ρομαντικό, ο πρώτος άνθρωπος που ερωτεύτηκες κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι ούτε ο τελευταίος, ούτε ο πιο σημαντικός.

Σύνδρομο Επαναλαμβανόμενης Σχέσης
(Relationship Repetition Syndrome ή Groundhog Day Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: Το να μεταφέρεις ασυνείδητα «τοξικές» συνήθειες και πρακτικές από την προηγούμενη στην επόμενη σχέση. Καταδικάζοντας έτσι κάθε καινούργιο σου δεσμό να αποτελεί καθρέφτη της αποτυχημένης και προβληματικής προηγούμενης.
Πώς καταλαβαίνεις ότι «πάσχεις»: Όταν όλες σου οι σχέσεις μοιάζουν να έχουν μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια και, συνήθως, ίδια αφορμή χωρισμού, οι φίλοι και οι συγγενείς σου σε ρωτούν συνέχεια γιατί επιμένεις να επιλέγεις το λάθος είδος άντρα και νοιώθεις έντονη σεξουαλική έλξη για ανθρώπους που μοιάζουν να έχουν βγει από το ίδιο καλούπι, όσον αφορά τα σωματικά και ψυχολογικά τους χαρακτηριστικά.
Πώς το ξεπερνάς: Ζητώντας τη συνδρομή ειδικού, σχετικής βιβλιογραφίας ή, σε πιο ελαφρές περιπτώσεις, φίλων, ώστε να σε βοηθήσουν να καταλάβεις ποια είναι εκείνη η βαθιά ψυχολογική ανάγκη που σε κάνει να ελκύεσαι από ανθρώπους, που δεν σου επιτρέπουν να εξελιχθείς, να δοκιμαστείς και να ωριμάσεις.

Σύνδρομο του Άμλετ
(Hamlet Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: Το να φεύγεις τρέχοντας κάθε φορά που μια σχέση πάει να σοβαρέψει. Ακριβώς επειδή, μέσα σου, είσαι αναποφάσιστη για το αν όντως θέλεις κάτι πιο ουσιαστικό ή προτιμάς να συνεχίσεις να κολυμπάς στην ανέμελη επιφάνεια των πραγμάτων.
Πώς καταλαβαίνεις ότι το κουβαλάς: Η σημαντικότερη ένδειξη είναι και πάλι η περιορισμένη χρονική διάρκεια των σχεσεών. Το γεγονός ότι αυτό είναι κάτι που έχεις αποδεχτεί (εσύ και οι γύρω σου), δηλώνοντας με ελαφρότητα «Με ξέρω. Συνήθως στα δυο χρόνια βαριέμαι». Καθώς, επίσης, και η ευκολία με την οποία ξεκινάς κάτι καινούργιο.
Πώς το ξεπερνάς: Στις περιπτώσεις που το αίτιο είναι η ανωριμότητα λόγω νεαρής ηλικίας ή η φυσική προδιάθεση κάποιου για εξερεύνηση και περιπέτεια, δεν τίθεται θέμα προβλήματος. Παθογένεια (σ.σ. που χρήζει επίσκεψη σε ειδικό) έχουμε μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου ο λόγος της αναποφαστικότητας είναι ανεπούλωτα ψυχικά τραύματα (όπως φοβία εγκατάλειψης και απόρριψης) από την παιδική ηλικία που για παράδειγμα συμβαίνει σε παιδία χωρισμένων γονιών ή γονιών που έμειναν μαζί για «χάρη των παιδιών». Εκεί σημαντικό ρόλο παίζει ο σύντροφος που οφείλει να κατανοήσει τον ευαίσθητο ψυχισμό σου, να καταλάβει ότι ο τρόμος δέσμευσης που νιώθεις δεν σχετίζεται με τον ίδιο, και να καταπραϋνει τους φόβους που σε τυρρανούν συζητώντας ανοιχτά και διεξοδικά για αυτούς.

Σύνδρομο Notting Hill
(γνωστό και ως Happy End Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: H διάβρωση του ψυχισμού από την ποπ κουλτούρα, και ειδικά τις ρομαντικές κομεντί, που σε έχει κάνει να εκτιμάς την επιφάνεια (π.χ. γκράντε ρομαντικές κινήσεις εντυπωσιασμού) από την ουσία. Ενώ θεωρείς δεδομένο ότι, στο τέλος, το σύμπαν θα «συνομωτήσει» για να κατακτήσεις το αντικείμενο του πόθου σου.
Πώς καταλαβαίνεις ότι «πάσχεις»: Σύμφωνα με σχετικές επιστημονικές έρευνες βασικά συμπτώματα είναι η αδικαιολόγητη πίστη στον κεραυνοβόλο έρωτα, αλλά και στη θεωρία του «άλλου μισού», που πάντοτε βρίσκεται εκεί έξω και περιμένει να το ανακαλύψουμε. Καθώς και η απαίτηση να γνωρίζει πάντοτε ο συντροφός σου τι σκέφτεσαι και να εκδηλώνει τα αισθηματά του με δώρα και λοιπές ιπποτικές πράξεις σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Πώς το ξεπερνάς: Με το να μάθεις να διαχωρίζεις τη σεξουαλική έλξη και τον έρωτα από τα πιο ουσιαστικά και βαθιά συναισθήματα, που συνήθως έρχονται με τον χρόνο. Καθώς, επίσης, με το να αναπτύξεις την ωριμότητα του να πολεμήσεις για μια σχέση -και όχι να φύγεις τρέχοντας- ή να αντιδράς σαν κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο κάθε φορά που τα πράγματα δεν πάνε σύμφωνα με το σενάριο που έχεις στο κεφάλι σου.

Σύνδρομο «Τι Κρύβεται στην Άλλη Πλευρά του Φράχτη»
(Grass is Always Greener Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: Η υπαρξιακή αγωνία που νιώθεις, ακόμη και όταν βρίσκεσαι μέσα σε μια καλή σχέση, μήπως υπάρχει κάτι καλύτερο εκεί έξω κι εσύ δεν είσαι διαθέσιμη, ώστε να αρπάξεις την ευκαιρία.
Πώς καταλαβαίνεις ότι «πάσχεις»: Ψάχνεις απεγνωσμένα να ανακαλύψεις ελαττώματα στον σύντροφό σου προκειμένου να δικαιολογήσεις το γεγονός ότι, όταν είστε μαζί, το βλέμμα σου και οι κεραίες σου είναι πάντοτε στραμμένες στο ποιος (αξιόλογος κατά την άποψή σου) κινείται γύρω σου. Σε διακατέχει μια διαρκής αίσθηση του ανικανοποιήτου και είσαι πάντοτε ένα βήμα από το να χωρίσεις.
Πώς το ξεπερνάς: Επειδή ουσιαστικά εδώ δεν συζητάμε για σύνδρομο αλλά για μια λανθάνουσα στάση ζωής, η μοναδική γιατρειά είναι να «κοιταχτείς στον καθρέφτη σου». Το να “μπλέξεις” δηλαδή με κάποιον που σκέφτεται με τον ίδιο αδηφάγο τρόπο, όπως εσύ, και να νιώσεις πως είναι να βρίσκεσαι σε μια σχέση στην οποία ο άλλος σού δημιουργεί μόνιμη ανασφάλεια. Γιατί μόνο τότε θα εκτιμήσεις κάποιον πρώην που πέταξες χωρίς δεύτερη σκέψη στο recycle bin.

Σύνδρομο εξάρτησης από επώδυνη σχέση
(Painful Relationship Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: Η νέα επιστημονική προσέγγιση που αντιμετωπίζει κάθε φορτισμένη συναισθηματικά σχέση ως εν δυνάμει εθισμό. Κάτι που σημαίνει ότι κάθε χωρισμός είναι και ένα είδος επώδυνης απεξάρτησης. Ήδη στην Αμερική λειτουργούν τα 12 step programs για τους πάσχοντες.
Πώς καταλαβαίνεις ότι «πάσχεις»: Όταν το καθημερινό σου πρόγραμμα και η διάθεση σου βασίζονται αποκλειστικά στο τι κάνει, θέλει, λέει και σκέφτεται εκείνος. Καθώς, επίσης, όταν λαχταράς την προσοχή του και πανικοβάλλεσαι κάθε φορά που εκείνος δείχνει να βαριέται. Ακόμη και αν, όταν είστε μαζί, νοιώθεις ότι σε υποτιμά και σε πληγώνει με την συμπεριφορά του.
Πώς το ξεπερνάς: Το μόνο ουσιαστικό αντίδοτο είναι η τόνωση της αυτοεκτίμησής σου, μια ιδιαιτέρως χρονοβόρα και επώδυνη διαδικασία που απαιτεί να βουτήξεις βαθιά μέσα στον λάκκο με τις ανασφάλειές σου, είτε έχουν δημιουργηθεί σε παιδική ηλικία είτε από προηγούμενες ερωτικές εμπειρίες. Μόνο έτσι θα καταλάβεις τι σε ωθεί να αισθάνεσαι πάντα μόνη –έστω και μέσα στη σχέση- και πάντα χάλια.

Σύνδρομο του Βλαβερού Πρίγκιπα
(Prince Harming Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: H τάση του να βαφτίζεις κάποιον ως το άλλο σου μισό, επειδή πληρεί πολλά επιφανειακά κριτήρια (π.χ. έξυπνος, πλούσιος και αστείος), αλλά όχι το βασικότερο, το να σε καλύπτει συναισθηματικά.
Πώς καταλαβαίνεις ότι το κουβαλάς: Όταν χρειάζεσαι συνεχώς την επιβεβαίωση εξωτερικών παρατηρητών (φίλων, γονέων, συγγενών, συναδέλφων) για το πόσο καλή επιλογή συντρόφου έχεις κάνει. Ακριβώς γιατί, βαθιά μέσα σου, γνωρίζεις ότι απλά συμβιβάστηκες.
Πώς το ξεπερνάς: Μαθαίνοντας την διαφορά ανάμεσα σε μια σχέση που βασίζεται στην ηδονή, μια σχέση που στηρίζεται σε κοινωνικά κριτήρια (τα υλικά αγαθά ή την προοπτική ανέλιξης που σου δίνεται) και σε μια σχέση με ένα άνθρωπο που θαυμάζεις για την προσωπικότητά, το ήθος και τον συναισθηματικό του πλούτο.

Σύνδρομο του καλού παιδιού

Περί τίνος πρόκειται: Όταν γίνεσαι χαλί για να σε πατήσει ο άλλος, ακριβώς επειδή αισθάνεσαι ότι δεν αξίζεις να είσαι μαζί του και φοβάσαι ότι, την πρώτη φορά που θα του πεις όχι, θα σε χωρίσει.
Πώς καταλαβαίνεις ότι το κουβαλάς: Δεν λες ποτέ όχι, καταπιέζεις ασφυκτικά τις επιθυμίες σου και προσπαθείς να μαντέψεις τι είναι αυτό που θέλει ο άλλος από σένα, ώστε να μεταμορφωθείς σε αυτό.
Πώς το ξεπερνάς: Συνειδητοποιώντας ότι, στο τέλος της ημέρας, πάνω και πέρα από όλους οφείλεις να ικανοποιήσεις τις δικές σου ανάγκες. Και ότι με το να μην δείχνεις ποτέ τον πραγματικό σου εαυτό και να υποδύεσαι ρόλους, δεν δίνεις καν την ευκαιρία στον άλλο να σε γνωρίσει ουσιατικά, να σε εκτιμήσει και να σε αγαπήσει γι’ αυτό που είσαι.

Σύνδρομο της Μητέρας Χήνας
(γνωστό και ως The Wendy Syndrome ή Mother/Lover Syndrome)

Περί τίνος πρόκειται: H τάση ορισμένων γυναικών να κάνουν σχέσεις με άντρες που πάσχουν από το σύνδρομο του Πίτερ Παν, καταλήγοντας να λειτουργούν περισσότερο ως μητέρες ή κηδεμόνες τους και λιγότερο ως ερωτικές σύντροφοι.
Πώς καταλαβαίνεις ότι το κουβαλάς: Όταν κάθε βαρετή ή μη υποχρέωση στο πλαίσιο της σχέσης καταλήγει, με έναν μαγικό τρόπο, να είναι δική σου ευθύνη. Κάτι που δικαιολογημένα σε γεμίζει οργή και σου συνθλίβει την ερωτική επιθυμία. Εξαιρετικά συχνό φαινόμενο σε μακροχρόνιες σχέσεις ή γάμους και ακόμα πιο συχνό φαινόμενο σε σχέσεις Alpha Female με πολύ νεότερους άνδρες.
Πώς το ξεπερνάς: Αποσύροντας αποφασιστικά οποιαδήποτε διευκόλυνση ή παροχή προσφέρεις στον σύντροφο-προστατευόμενό σου. Επίσης, να αποποιηθείς όσο μπορείς τον ενεργητικό ρόλο σου μέσα στη σχέση και να υιοθετήσεις μια πιο παθητική στάση, αναγκάζοντας έτσι το σύντροφο να αναλάβει δράση. Για να “διαπραγματευτείτε” εκ νέου μια πιο δίκαια συμφωνία επιμερισμού των βαρών, ίσως χρειαστεί και μια μικρή αθώα απειλή, όπως είναι π.χ. ο χωρισμός.