Πήγαμε στο ατμοσφαιρικό Drakoulis Dry & Raw, δοκιμάσαμε το πιο premium κρεατοφαγικό μενού δια χειρός Δημήτρη Κατριβέση και μάθαμε τα πάντα για τις πιο εκλεκτές ράτσες κρέατος στον κόσμο
Όπως είπαμε και στο πρόσφατο #tidbits, όπου ανακρίναμε ενδελεχώς το Δημήτρη Κατριβέση (διάβασε τη συνέντευξη του ανατρεπτικού σεφ εδώ), η μεταγραφή του άκρως influencing chef και η σύμπραξή του με τον artisan του κρέατος Στράτο Δρακούλη αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά γαστρονομικά νέα της σεζόν, αφού η παρουσία του στα ηνία της κουζίνας του ομίλου Drakoulis Dry & Raw έφερε κοντά ένα από τα πιο δημιουργικά πνεύματα της σύγχρονης γαστρονομικής σκηνής με ίσως τον κορυφαίο κρεατογνώστη της Ελλάδας. Όταν φέρεις λοιπόν τον "καλλιτέχνη" σε επαφή με τα κορυφαία ποιοτικά "χρώματα", μόνο έργα τέχνης μπορείς να περιμένεις να δημιουργηθούν και πόσο αδημονείς να τα θαυμάσεις και -στη συγκεκριμένη περίπτωση- να τα γευτείς. Την προηγούμενη Δευτέρα λοιπόν είχα τη χαρά να βρεθώ στο άκρως ατμοσφαιρικό μαγαζί του Κολωνακίου και μαζί με εκλεκτούς συναδέλφους να βιώσουμε first hand τη νέα κρεατοφαγική εμπειρία Drakoulis Dry & Raw από τα χέρια του Δημήτρη Κατριβέση.
Έχω πολλά να πω για αυτό το μαγαζί που δεν μοιάζει και πολύ με κανένα άλλο αντίστοιχο της πόλης, αλλά θα προσπαθήσω να μην ξεφύγω κατά το δυνατόν από το θέμα μας (το φαγητό), ώστε να μη σε κουράσω. Πρώτον και βασικότερον θέλω να σου πω πως μία τυχαία Δευτέρα βράδυ του Φεβρουαρίου το μαγαζί ήταν γεμάτο και σίγουρα κάθε άλλο παρά "οικονομικό" εστιατόριο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, και αυτό το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό, γιατί πολύ απλά σημαίνει πως το Drakoulis Dry & Raw έχει καλύψει ένα συγκεκριμένο κενό και μία συγκεκριμένη ανάγκη για ουσιαστικά ψαγμένη, premium και ποιοτική κρεατοφαγία σε ένα αντίστοιχα premium "πακέτο", που προφανώς αναζητούσαν οι θαμώνες του. Η συγκλονιστική ποικιλία σε κοπές και ράτσες, η βαθιά γνώση των εξειδικευμένων butcher experts, το κάτι παραπάνω από άψογο σέρβις, η αριστοτεχνική μαεστρία στο ψήσιμο και το άκρως ατμοσφαιρικό -τολμώ να πω και σέξι- περιβάλλον του δίνουν τη δυνατότητα σε αυτόν που πραγματικά ξέρει από κρέας και θέλει να απολαύσει κάτι ουσιαστικά ιδιαίτερο να το γευτεί στις καλύτερες συνθήκες που θα μπορούσε στην Αθήνα. Νομίζω και μόνο το γεγονός πως εδώ μπορείς να γευτείς για πρώτη φορά στη χώρα μας την περιορισμένης εκτροφής ιαπωνική ράτσα Matsusaka σε ένα μενού που δημιουργήθηκε από τον σεφ αποκλειστικά για αυτό το κρέας, λέει αρκετά πράγματα για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτού του butcher restaurant, που νιώθεις πως φέρνει μία δόση από Νέα Υόρκη (ή καλή Μύκονο) στη Σκουφά του Κολωνακίου.
Ο χώρος, όπως είπα και παραπάνω, είναι ιδιαίτερα υποβλητικός και ατμοσφαιρικός με τον ισόγειο χώρο να κοσμείται στο background από τα άκρως εντυπωσιακά ψυγεία που καλύπτουν έναν ολόκληρο τοίχο και τα οποία έχουν πρακτικό λόγω ύπαρξης, αφού από εκεί -με το απαραίτητο guidance των ειδικών- θα επιλέξεις το κρέας σου και το ιδανικό του ψήσιμο, ενώ το υπόγειο (το οποίο δεν σου κρύβω πως ερωτεύτηκα βαθιά) θυμίζει κάτι ανάμεσα σε speakeasy resto-bar, ψαγμένο αστικό σαλόνι και tattoo joint. Θα μου πεις τώρα πως δένουν όλα αυτά μεταξύ τους; Δεν ξέρω, αλλά εμένα πολύ μου άρεσε αυτό το dark blend.
Εδώ λοιπόν ο Δημήτρης Κατριβέσης κάνει τα μαγικά του και δείχνει πιο χαρούμενος και γεμάτος ενέργεια από ποτέ. Άλλωστε με αυτήν την πρώτη ύλη ποιος δημιουργικός σεφ δεν θα ένιωθε χαρούμενος; Με το μενού του -το οποίο είναι αρκετά εκτενές και καλύπτει αρκετές διαφορετικές παλέτες, σκέψου πως έχει μέχρι και vegan πιάτο ένα εξαιρετικό Steak Κουνουπιδιού με κάρι, τζίντζερ και φιστίκι Αιγίνης- αποδεικνύει πως η Μεσόγειος και η Ιαπωνία μπορούν να συμπλεύσουν αρμονικά με "Ιθάκη" τους το κορυφαίο γευστικό αποτέλεσμα.
Είναι σε μεγάλα κέφια ο Δημήτρης εδώ και δεν το κρύβει. Φαίνεται στο χαμόγελό του όταν μας έφερε να δοκιμάσουμε ωμές μπουκίτσες Matsusaka και μας εξηγούσε πως πρέπει να το χαϊδέψουμε, ώστε να έρθει στη θερμοκρασία του χεριού μας και να βγάλει τη λιπαρότητά του, η οποία εν συνεχεία στο στόμα άφηνε τη γεύση του πιο εκλεκτού βουτύρου που έχεις δοκιμάσει ποτέ.
Στο μενού του ξανασυνάντησα παλιούς αγαπημένους γνώριμους, όμορφα ωριμασμένους και δουλεμένους στο χρόνο, όπως τη μαγική μαρμελάδα μόσχου του Κατριβέση, πλέον κεντημένη με ξίδι από κεράσι και με συνοδεία της μαριναρισμένο κρεμμύδι, μικρά κυβάκια foie gras και χοντρό αλάτι βανίλιας, να αλείφεται ως η πιο λαχταριστή κρεατένια λιχουδιά πάνω σε ζεστό φρυγανισμένο στον josper προζυμένιο ψωμί.
Αλλά και το θεατρικό μεδούλι του σεφ με πιπεριά chipotle, ταμάρινδο και μαύρο σκόρδο να χαρίζει τη βαθιά νοστιμιά του σε κάθε μπουκιά πάνω στο ίδιο μαγικό ψωμάκι.
Φρεσκάδα, δροσιά, σωστή γευστική ισορροπία με τις απαραίτητες εντάσεις και όμορφη κρεατένια γεύση συνόδευαν το Black Angus Beef Steak Tartare με finger lime, kimchi, διακριτικό λάδι τρούφας και μία εξίσου διακριτική νότα από maple syrup.
Πολύ ενδιαφέρον βρήκα και το (φτιαγμένο στο χέρι καθημερινά χωρίς κανενός είδους προσθετικό) Λουκάνικο Πάπιας με πράσινο πιπέρι και φρέσκο κρεμμυδάκι, που διαλύεται κυριολεκτικά στο κόψιμο, λόγω της φυσικής του παρασκευής. Η Crispy Duck, aka τραγανή πάπια, έρχεται σε ένα όμορφο συνδυασμό με σος Hoisin με δαμάσκηνο και μύρτιλα και συνοδεύεται από ιαπωνική σαλάτα. Ένα πιάτο πολύ γευστικό και με ένα στοιχείο έκπληξης, που οι λάτρεις της πάπιας σίγουρα θα αγαπήσουν βαθιά.
Πραγματική εμπειρία θα χαρακτήριζα το Olive -Fed Wagyu που ήρθε μαγικά ψημένο και τόσο τρυφερό και ζουμερό, που νομίζω πως θα αποτελέσει τον πήχη με τον οποίο θα μετράω της κρεατοφαγικές μου εμπειρίες στο μέλλον και συνοδευόταν από έναν τόσο όσο πρέπει πληθωρικό πουρέ πατάτας με μαύρη τρούφα και καπνιστή παρμεζάνα και μία κρέμα σπανάκι με καραμελωμένα κρεμμύδια. Ενώ προσωπικό μου αγαπημένο πιάτο θα στέψω χωρίς δεύτερη σκέψη το House Pepper Steak της φωτογραφίας με γλασσαρισμένα άγρια μανιτάρια και μία τόσο κομψή σος πιπεριού που ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές νιώθω τη γεύση του ακόμη νωπή στο στόμα μου.
Ξεκάθαρα comfort πιάτο το Κριθαρότο με wagyu μπρεζέ, παλαιωμένη παρμεζάνα, γκοργκοντζόλα και μελιτζάνα, ωραία μελωμένο, να λιώνει στο στόμα και να σου θυμίζει τη μαμά σου, αλλά σε σαφώς πιο ψαγμένη προσέγγιση. Αν μετά από όλα αυτά έχεις ακόμη κουράγια (εγώ ξεκάθαρα είχα!) μη χάσεις το υπερπαραγωγή γλυκό που σερβίρεται σε λαδόκολλα (!) και πάνω στρώνεται ρευστή σοκολάτα και χώμα από μπισκότα και σοκολάτα και από πάνω πέφτουν μπαμπάδες με κρέμα λεμόνι και κομμάτια σοκολάτας και σουδάκια με κρέμα και ψητός ανανάς και σφαίρες σοκολάτας και marshmallows και brownies και πάλι ρευστή σοκολάτα και φυστικοβούτυρο και γενικά δεν περιγράφω άλλο, γιατί το θυμήθηκα και νομίζω πρέπει να γραφτώ για 5η φορά φέτος γυμναστήριο.
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
