Στο διαχρονικά επίκαιρο New Hotel, το νέο μενού του σεφ Μπάμπη Κουντούρη σου δίνει έναν πολύ γευστικό εξτρά λόγο να βρεθείς στο πανέμορφο rooftop.
Νομίζω πως ο όρος "διαχρονικά επίκαιρος" είναι ένας από τους ωραιότερους προσδιορισμούς που μπορεί να διεκδικήσει ένας χώρος, ένα εστιατόριο, ένα μπαρ, ένα ξενοδοχείο. Το να μπορείς να παραμένεις "relevant” μέσα στο πέρασμα των ετών θέλει εξαιρετική χάρη και ουσιαστικές αξίες στον πυρήνα σου και το New Hotel ανήκει ξεκάθαρα σε αυτήν την κατηγορία. Το ξενοδοχείο με το ασύγκριτο design και το ιδιαίτερο στυλ, το ξενοδοχείο που έμαθε την Αθήνα να τρώει πραγματικό brunch (way before it was cool!), το ξενοδοχείο που μας σύστησε στην ιδέα του inhouse artisan bakery διατηρεί ανέπαφη την κουλ αύρα του και βγαίνει δυναμικά από τη δύσκολη εποχή της πανδημίας με ένα πολύ καλοδουλεμένο μενού από τον σεφ Μπάμπη Κουντούρη και φόντο φυσικά ολόκληρη την Αθήνα αφ’ υψηλού από το Art Lounge.
Εκεί καθισμένοι στις κομψές fer forge, με το Λυκαβηττό στο πιάτο από τη μία και την Ακρόπολη στο ποτήρι από την άλλη γωνία, αποφορτιστήκαμε από τις έγνοιες της ημέρας και απολαύσαμε το καλοκαιρινό πια αεράκι να συμπαρασύρει και την τελευταία σκοτούρα με ένα καλοφτιαγμένο κοκτέιλ στο χέρι (εγώ ήπια ένα Dante’s Inferno με βάση το Mezcal και στο συστήνω ανεπιφύλακτα για την φανταστική αψάδα από τα jalapeno peppers που έσκαγε ξαφνικά στο στόμα και άλλαζε όλο το γευστικό προφίλ). Όπως πάντα δοκιμάσαμε πολλά και διαφορετικά από το έξυπνα πολυσυλλεκτικό μενού και θα σου παρουσιάσω αυτά που για εμένα προσωπικά αποτελούν τα σίγουρα must-taste.
Τα "Σουτζουκάκια" Ταρτάρ με το κορυφαίας ποιότητας και σωστά ψιλοκομμένο μοσχαρίσιο φιλέτο να έχει αναμειχθεί με ανατολίτικα μπαχάρια και να δίνει όντως αυτήν την αύρα από τα σουτζουκάκια της μαμάς, σε μία σαφώς φυσικά πιο φρέσκια και πολύ πιο δημιουργική βερσιόν. Πολύ όμορφη ιδέα και τα τραγανά τσιπς πατάτας, που έβαζαν το πιάτο έξυπνα στο παιχνίδι των υφών.
Επίσης πολύ καλό το Χταπόδι αλά Σπετσιώτα με το ολόφρεσκο χταπόδι να κρατάει σωστά και να αναδεικνύεται στο μέγιστο από την ένταση και τη μεστότητα της σάλτσας. Ο κρεμώδης πουρές πατάτας με μάραθο ως συνοδευτικό θεωρώ πως ήταν πολύ καλή επιλογή, αφού υποστήριζε ήσυχα το πιάτο χωρίς υπερβολές.
Πραγματικά εξαιρετικό το Ριζότο με Σαφράν και Γαρίδες, με τις ημίπαστες γαρίδες Αμβρακικού να απαιτούν άμεσο ανακάτεμα για να "ψηθούν" από τη θερμότητα του πιάτου και να ενσωματωθούν στο μικρό αυτό κρεμώδες γευστικό θαύμα σε κάθε μπουκιά. Ένα πιάτο από μόνο του ικανό επιχείρημα για να βρεθείς στα τραπέζια του New Taste.
Στα Signature Dishes του καταλόγου συναντούμε και τα συννεφένια Baos με Γαρίδα Panko και relish καυτερής πιπεριάς. Προσωπικά εύκολα το φαντάζομαι και ως ένα bar food συνοδευτικό του ποτού μου ή του κοκτέιλ μου σε ένα βράδυ που θέλω να φάω κάτι νόστιμο, αλλά δεν θέλω να το παρακάνω.
Last but surely not least, το Black Angus Rib Eye sauté που ήρθε αριστοτεχνικά ψημένο με μία βελούδινη κρέμα πολέντας, καραμελωμένα εσαλότς και ένα πεντανόστιμο umami ραγού μανιταριών. Ένα πιάτο safe bet για κάθε παλέτα και κάθε περίσταση με μία comfort χροιά στην πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή της.
Αυτή τη φορά πρόλαβα και τα γλυκά (σπάνιο για εμένα και τη μετακίνησή μου με Μετρό!) από τα οποία ξεχώρισα με διαφορά ένα θεϊκό Goat Cheesecake με δροσερό σορμπέ από παντζάρι και τζελ βασιλικού και lime, το οποίο ειλικρινά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να βλέπω στον ύπνο μου για τουλάχιστον την επόμενη εβδομάδα.
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
