Ο Γιάννης Λιόκας συνεχίζει να δημιουργεί κομψά ιταλικά πιάτα με έντονο ελληνικό χρώμα στο πανέμορφο Monzù της Κηφισιάς.
Το Monzù έχει λιγότερο από δύο χρόνια που κατέλαβε το πανέμορφο αρχοντικό με τον ονειρικό κήπο στην περιοχή της Κηφισιάς. Mε τον εξαιρετικά ικανό σεφ Γιάννη Λιόκα στο τιμόνι της κουζίνας το εστιατόριο συνεχίζει να δημιουργεί μία κομψή γευστική εμπειρία με αφετηρία την Ιταλία αλλά και έντονο το στοιχείο της Ελλάδας στο μενού του.
Είχα επισκεφτεί το συγκεκριμένο εστιατόριο μόνο καλοκαίρι, με τον κήπο του να αποτελεί πραγματικά μία από τις ομορφότερες οάσεις των βορείων προαστίων και τα πιάτα του Γιάννη να γίνονται η βάση για μία υπέροχη βραδιά με φίλους κάτω από τα δέντρα στα άνετα και με μεγάλες αποστάσεις τραπέζια (διάβασε περισσότερα εδώ). Όμως τώρα που είδα και το εσωτερικό έχω να πω πως είναι ένα από τα ομορφότερα μαγαζιά της Αθήνας. Το κτήριο μιλά από μόνο του και οι γωνιές και τα δωμάτια του αναδεικνύονται στο ιδανικό σκηνικό για ένα ρομαντικό ραντεβού, ένα family dinner ή μία κομψή έξοδο με παρέα. Το αρχοντικό του 19ου με την άκρως αριστοκρατική αύρα υπήρξε κάποτε σταθμός της βασιλικής οικογένειας στο δρόμο τους από τα ανάκτορα προς τα βασιλικά κτήματα του Τατοΐου και ανακαινίστηκε με σεβασμό και καλαισθησία, ώστε να περάσει από πολλά στάδια μέχρι να φτάσει σήμερα να φιλοξενεί το κομψό Monzù.
Ο Γιάννης Λιόκας διαθέτει μια μακρά μαγειρική εμπειρία που διαρκώς ανανεώνεται με γνώσεις και ταξίδια στο εξωτερικό προκειμένου να ζήσει από κοντά τις καινούργιες τάσεις της γαστρονομίας αλλά και να δοκιμάσει ξανά και ξανά τις κλασικές αξίες, ο chef επιμένει στις αγνές και διαλεχτές πρώτες ύλες από μικρούς Έλληνες παραγωγούς. Εκλεκτά τυριά, αλλαντικά, όσπρια, κρέατα, βότανα και μυρωδικά του τόπου μας συνδυάζονται με τις υψηλού επιπέδου τεχνικές -οι οποίες ξεπερνούν τα γεωγραφικά σύνορα- και την έμπνευση από την Ιταλία για να δημιουργήσουν γεύσεις που μιλούν στην καρδιά και συνθέτουν τη φιλοσοφία της βιωματικής κουζίνας. Ο σεφ, πιάτα του οποίου έχουμε γευτεί σε πολλές και διαφορετικές εκδοχές σε πολλά και γνωστά εστιατόρια της Αθήνας, μαγειρεύει πιάτα που γοητεύουν τόσο το μάτι όσο και τον ουρανίσκο τόσο σε ουσία όσο και σε λεπτομέρειες. Η cocktail list το έχει την υπογραφή του Σπύρου Κερκύρα μαζί με τον Λυκούργο Χριστοθανόπουλο, έχει εξίσου ιταλικό αέρα και εστιάζει στα Spritz, ενώ το δυνατό "παρών" δίνουν επίσης οι ξεχωριστές ενότητες με τα ιδιαίτερα Negronis, τα κομψά Americanos, τα Martinis και φυσικά τα ξεχωριστά Signature Cocktails.
Δοκιμάσαμε πολλά και ωραία με τις κλασσικές ιταλικές συνταγές να "πειράζονται" έξυπνα και τον σεφ να χρησιμοποιεί ελληνική πρώτη ύλη από μικρούς παραγωγούς για να δώσει τοπικό χρώμα στα πιάτα του, χωρίς σε καμία περίπτωση να χάνουν την ιταλική τους φινέτσα. Πρώτη και καλύτερη η πίτσα αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο εδώ με τόσες ακριβώς όσες χρειάζονται επιλογές και ένα άψογο ναπολιτάνικης φιλοσοφίας ζυμάρι, που ωριμάζει για 48 ώρες και έχεις ως βάση το προζύμι biga, κάτι που την κάνει ταυτόχρονα λαχταριστά αφράτη αλλά και πολύ εύπεπτη. Εμείς δοκιμάσαμε την πολύ ιδιαίτερη Verde με χόρτα εποχής, μπροκολίνι, κάπαρη Σύρου, αγκιναράκι, γάρο και παλαιωμένη γραβιέρα, που ήταν ανάλαφρη και πολύ γευστική και σίγουρα δεν σου "επέτρεπε" να σταματήσεις στο ένα κομμάτι.
Επίσης μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει στα ορεκτικά η Σελινόριζα, που είναι ένα εικονικό "osso buco", αφού η σελινόριζα είναι κομμένη ώστε να μοιάζει με το κόκκαλο του κρέατος, η οποία όμως στην πραγματικότητα είναι vegetarian, αφού το πεντανόστιμο πιάτο κρύβει μέσα του μανιτάρια εποχής, κρέμα από άγρια χόρτα και μία πληθωρική σάλτα από καπνιστή γραβιέρα Κρήτης.
Το Risotto Carnaroli επίσης κέρδιζε τις εντυπώσεις με τα κομματάκια από καβουρδισμένο φουντούκι να κάνουν ένα ωραίο παιχνίδισμα των υφών και την ‘nduja να βάζει την ιδιαίτερη γευστική της πινελιά.
Εξαιρετικό το -signature πλέον πιάτο του Monzu- Linguine με ζωμό γαρίδας, κρόκο Κοζάνης και ταρτάρ γαρίδας Αμβρακικού με το ζυμαρικό ονειρικά βρασμένο και τη φίνα και ντελικάτη γεύση του να σε κερδίζει στη στιγμή.
Στα κυρίως εγώ πήγα με τον Μαύρο Χοίρο με κρέμα παστινάκι, ψητό παντζάρι, μαρμελάδα καπνιστής πανσέτας και μύρτιλο σε ζύμωση, το οποίο θα επέλεγα ξανά και ξανά για την μεστή κρεατένια γεύση του και τις όμορφες αντιθέσεις. Στα γλυκά για ακόμη μία φορά αποχώρησα νωρίς, αλλά υπόσχομαι την επόμενη φορά να σου έχω και γλυκιά ανταπόκριση!
Για περισσότερα tidbits και γευστικές ανταποκρίσεις τη στιγμή που συμβαίνουν ακολουθήστε το @kounelly στο Instagram.
* Tidbit : a small piece of food
: a small piece of news or interesting information
