Ένας από τους πιο αναγνωρισμένους οινογνώστες στον κόσμο μάς μιλάει για τους δρόμους και την ιστορία του κρασιού στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Ο Νίκος Μάνεσης έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο κρασί, το οποίο υπηρετεί πιστά ως δημοσιογράφος, εισηγητής, συγγραφέας και κριτικός. Αρθρογραφεί στο βρετανικό οινικό περιοδικό Decanter, κατέχει έδρα στην Ελλάδα και την Κύπρο στα Decanter World Wine Awards, είναι μέλος της Académie Internationale du Vin, διδάσκει σε οινικές σχολές στη Γαλλία και την Ελβετία, συνεργάζεται με διεθνώς καταξιωμένους οδηγούς κρασιού και μοιράζεται τις γνώσεις του μέσω του site του greekwineworld.gr. Τον συναντήσαμε στον τόπο καταγωγής του, την Κέρκυρα.
Είσαι ένας από τους πλέον καταξιωμένους οινοκριτικούς στον κόσμο. Τι είναι αυτό που σου τράβηξε το ενδιαφέρον στον κερκυραϊκό αμπελώνα;
Ήρθα στο νησί μετά από αρκετά χρόνια για διακοπές και με πέτυχε το δεύτερο lockdown. Μιας και δεν είχα τη δυνατότητα να φύγω, άρχισα να ψάχνω πού βρισκόταν το τοπικό κρασί. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία, διότι έφυγα από την Κέρκυρα όταν ήμουν έφηβος, σε μια ηλικία που δεν είχα κανένα ενδιαφέρον για το κρασί. Ανακάλυψα ότι υπάρχουν οκτώ μικρά οινοποιεία, διάσπαρτα σε όλο το νησί. Αυτή η έρευνα μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω και τη λιγότερο γνωστή, μη τουριστική, Κέρκυρα.
Ποια βασικά στοιχεία πρέπει να γνωρίζουμε για τα κερκυραϊκά κρασιά;
Ο τόπος εδώ έχει ένα μοναδικό ανάγλυφο, ο αμπελώνας είναι είτε καμπίσιος είτε ημιορεινός. Έχει μοναδικές ποικιλίες, τις οποίες μπορεί κανείς να βρει μόνο στην Κέρκυρα, όπως ο λευκός Κακοτρύγης και το κόκκινο Σκοπελίτικο. Επιπλέον, η οινική κουλτούρα είναι βαθιά στον Κερκυραίο και μνημονεύεται στις καντάδες.
Ποια είναι η παράδοση και ποιο το σήμερα του αμπελώνα της Κέρκυρας;
Προ ενετοκρατίας η Κέρκυρα ήταν ένας απέραντος αμπελώνας. Οι ενετικές αρχές έδωσαν κίνητρα ώστε οι άνθρωποι να καλλιεργήσουν ελιές, διότι η ευρύτερη πολιτική ήταν "σταφίδα από τη Ζάκυνθο, κρασί από την Κεφαλονιά και ελαιόλαδο από την Κέρκυρα". Σήμερα στο νησί υπάρχουν πάνω από 4 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και αρκετοί παλιοί αμπελώνες, που ανέρχονται σε 4.400 στρέμματα με χωρική οινοποίηση. Πιο πρόσφατα έχουν φυτευτεί 450 στρέμματα, από τα οποία τα 2/3 είναι φυτεμένα με τον άσπρο Κακοτρύγη.
Τι προβλέπεις για το μέλλον του;
Η παγκόσμια τάση σε ό,τι αφορά τους τουριστικούς προορισμούς είναι το "local experience" και οι επισκέπτες ζητάνε τη διαφορετικότητα που προσφέρει η "τοπικότητα". Υπάρχει ενδιαφέρον για να μεγαλώσει ο αμπελώνας και δίνονται άδειες φυτεύσεων. Ας μην ξεχνάμε πως μέσω του Διαδικτύου το κρασί είναι ένα κοσμοπολίτικο αγαθό, το οποίο οι λάτρες του οίνου ψάχνουν πολύ. Ειδικότερα τα κρασιά με ταυτότητα, όπως της Κέρκυρας, και οι άγνωστες ποικιλίες περιέχουν τη γεωγραφία του τόπου σε ένα μπουκάλι. Εάν συνεχίσουν οι επενδύσεις, βλέπω λαμπρό μέλλον.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου κρασί του τόπου σου;
Υπάρχουν διαφορετικές εκφράσεις του Κακοτρύγη στην Κέρκυρα. Αυτή τη στιγμή της αναγέννησης θα πω, λόγω της κομψότητάς του, το Κτήμα Nicoluzo 2021.
