Με τις εμφανίσεις της Margot Robbie στο press tour της ταινίας Wuthering Heights να κατακλύζουν καθημερινά τα social media, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς, αν η μόδα, εργαλειοποιείται για να καλιεργήσει προσδοκίες για ένα φιλμ.
Υπήρξε μία εποχή που το press tour ήταν ένα ακόμη μέσο προώθησης μιας ταινίας με τους ηθοποιούς να φορούν ρούχα από την ίδια τους την ντουλάπα για να παραβρεθούν σε πρεμιέρες. Μάλιστα, εκείνη η μακρινή πραγματικότητα έχει αναλυθεί πολλές φορές τα τελευταία λίγα χρόνια σε ντοκιμαντέρ και vidcasts που εξετάζουν τη μόδα των celebrities πίσω στα 90’s και τα 00’s.

Σήμερα, όλο και συχνότερα, ένα press tour μετατρέπεται σε ένα επιμελημένο fashion performance. Το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο. Σε μια εποχή όπου τα social media καθορίζουν τη συζήτηση, το press tour εξελίχθηκε σε πολυήμερο visual campaign. Οι εμφανίσεις είναι πλέον στρατηγικές. Αφηγούνται, γίνονται memes και viral. Το ρούχο παύει να συνοδεύει και αρχίζει να κυριαρχεί στην πολιτιστική συζήτηση.
Barbie Press Tour | Η στιγμή που όλα άλλαξαν
Αν και η Zendaya με τον στιλίστα της Law Roach είχαν κάνει κάποια πρώτα "δειλά” βήματα, το press tour της ταινίας Barbie υπήρξε σημείο καμπής. Η Margot Robbie, με τη στιλιστική καθοδήγηση του Andrew Mukamal προχώρησε σε μία από τις πιο κυριολεκτικές και αφοσιωμένες εκδοχές του λεγόμενου method dressing (πρακτική όπου οι εμφανίσεις των σταρ σε κόκκινο χαλί και press tour αντανακλούν τον χαρακτήρα, την αισθητική ή την ατμόσφαιρα του φιλμ που προωθούν) που έχουμε δει ποτέ.
Από ροζ πουά Valentino μέχρι παιχνιδιάρικα gingham σύνολα Prada, το δίδυμο άντλησε έμπνευση από iconic looks της ίδιας της κούκλας και τα outfits αναδημιουργήθηκαν με δεξιοτεχνία από κορυφαίους σχεδιαστές, σε στενή συνεργασία με τον Mukamal. Μάλιστα, το εντυπωσιακό εγχείρημα, αποτυπώθηκε στο βιβλίο Barbie: The World Tour που καταγράφει όλη τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τις εμφανίσεις.

Το δίδυμο Zendaya - Roach "αντεπιτέθηκε” στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας "Dune: Part two" με την ηθοποιό να εμφανίζεται με ένα robot suit, μια vintage Couture δημιουργία του οίκου Mugler από το 1995, μία εμβληματική στιγμή για κόκκινο χαλί, μέχρι, φυσικά, την επόμενη. Στο Challengers, το παιχνίδι (no pun intented) έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο. Με τον Jonathan Anderson να υπογράφει όχι μόνο τα κοστούμια της ταινίας αλλά και την αισθητική του press tour, η μόδα έγινε το επίκεντρο. Loewe δημιουργίες εμπνευσμένες από τον κόσμο του τένις, όπως μίνι λευκές φούστες με πιέτες, sequin φορέματα με ρακέτες, αλλά και οι περίφημες πλέον λευκές γόβες με τα μπαλάκια του τένις στο τακούνι δημιούργησαν τον απαραίτητο θόρυβο.

Είναι απολύτως λογικό οι μεγάλοι οίκοι να καλωσορίζουν με χαρά αυτές τις πρωτοβουλίες, καθώς δεν υπάρχει κάτι πιο ζωντανό να συνδεθεί κανείς από την ποπ κουλτούρα. Για τα μεγάλα luxury brand names, ένα press tour μπορεί να λειτουργήσει ακόμα καλύτερα από ένα catwalk ή μία καμπάνια καθώς προωθεί την εικόνα και την αισθητική τους σε ένα πολύ πιο διευρυμένο κοινό, ενώ θυμίζει στους μυημένους στη μόδα την υπεροχή τους και την αριστοτεχνική δεξιοτεχνία των ατελιέ που καλούνται να οραματιστούν μία δημιουργία με έμπνευση το σύμπαν ενός σκηνοθέτη, τον κορμό μιας ιστορίας.
Ανεμοδαρμένη αντίληψη
Αυτό ακριβώς παρατηρούμε στο απόγειό του και με το press tour για την ταινία Wuthering Heights (τυχαίο που η Margot Robbie βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο του method dressing;). Τις τελευταίες μέρες το ίντερνετ παρακολουθεί με κομμένη την άνασα κάθε εμφάνιση της ηθοποιού που κάνει chanelling τον χαρακτήρα της Catherine Earnshaw στο κόκκινο χαλί. Με αποκορύφωμα μια ομολογουμένως εκπληκτική custome δημιουργία Chanel δια χειρός Blazy - βαθύ κόκκινο βελούδινο φόρεμα με εφαρμοστό μπούστο, φούστα με πτυχώσεις και υπόστρωμα στο χρώμα του ελεφαντόδοντου καθώς και τα χαρακτηριστικά φτερά που έχουν ταυτιστεί με τον σχεδιαστή να διακοσμούν την ουρά του - η Robbie μέχρι στιγμής, έχει φορέσει στο πλαίσιο της προώθησης της ταινίας, πάντα σε συνεργασία με τον στιλίστα της Andrew Mukamal, Galliano, Thom Brown, McQueen, Schiaparelli, Findikoglu, Victoria Beckham και Roberto Cavalli.

Η μόδα πάντα είχε κεντρικό ρόλο στον κινηματογράφο. Η ενδυματολογία είναι μία υψηλή τέχνη που μπορεί να ενισχύσει ολόκληρο το αφήγημα. Από το βάρος που έδινε στα κοστούμια ο Alfred Hitchcock, το ξεχωριστό ενδυματολογικό σύμπαν του Quentin Tarantino, μέχρι τις ασύλληπτες δημιουργίες της Holly Waddington για το Poor Things, τα ρούχα δεν εξυπηρετούν απλώς την πλοκή, ολοκληρώνουν το όραμα του σκηνοθέτη, πλην όμως, ως οργανικό κομμάτι της ταινίας.
Με τη μόδα όμως να παίζει κεντρικό ρόλο έξω από το σετ, δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε πως ίσως η ισορροπία κινδυνεύει να χαθεί. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν οι εμφανίσεις ενός press tour καλλιεργούν υψηλές προσδοκίες, οι οποίες δεν ικανοποιούνται μέσα στην αίθουσα. Το ζητούμενο, βέβαια, δεν είναι απαραίτητα λιγότερη μόδα, αλλά περισσότερη διακριτικότητα γύρω από αυτή, έτσι ώστε να υπάρξει ουσιαστικός χώρος και για την παραγματική καλλιτεχνική αξία της εκάστοτε ταινίας.

