Ο Dior σκηνοθετεί ένα γιορτινό παραμύθι υψηλής ραπτικής με τη Marlene Dietrich και τη Rihanna σε ρόλο έκπληξη
Dimitrios Kambouris/Getty Images for The Met Museum/Vogue/Ideal Images
Ο Sylvain Chomet σκηνοθετεί ένα γιορτινό animation με τη φωνή του Robert Pattinson και high fashion αναφορές στην πιο κινηματογραφική ιστορία του Dior.
Μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1949, το τηλέφωνο χτυπά στο 30 της Avenue Montaigne. Στην άλλη άκρη βρίσκεται η Marlene Dietrich, η οποία χρειάζεται ένα καινούργιο φόρεμα. Αυτή είναι η αφετηρία του "Christian Dior’s Night in Color", της μικρού μήκους ταινίας κινουμένων σχεδίων που δημιούργησε ο Sylvain Chomet για τις γιορτές, με τη δημιουργική διεύθυνση του Jonathan Anderson. Και αν η παραγγελία ακούγεται απολύτως πιθανή για τη συγκεκριμένη πελάτισσα, η συνέχεια επιφυλάσσει μια ομιλούσα καρέκλα, τρεις μέλισσες και ένα τυχερό αστέρι με τη φωνή της Rihanna.
Ο Robert Pattinson αναλαμβάνει την αφήγηση, ο Louis Garrel δανείζει τη φωνή του στον Christian Dior και η Camille Cottin στη Dietrich. Ο Josh O’Connor υποδύεται την καρέκλα, ενώ ο LaKeith Stanfield γίνεται ο Ron, ο σκηνοθέτης. Το καστ συμπληρώνουν η Greta Lee, η Nine d’Urso και η Nadia Tereszkiewicz ως μέλισσες, σε μια παραγωγή που συγκεντρώνει αρκετά ονόματα για κινηματογραφική πρεμιέρα, παραχωρώντας τους ρόλους που δύσκολα θα προέβλεπε κανείς από το κόκκινο χαλί.
Ο άνθρωπος πίσω από τις "Τριπλέτες της Μπελβίλ"
Η επιλογή του Sylvain Chomet δίνει στην ταινία συγκεκριμένη κινηματογραφική καταγωγή. Ο Γάλλος δημιουργός έχει υπογράψει τις "Τριπλέτες της Μπελβίλ" και τον "Θαυματοποιό", δύο έργα στα οποία η στάση ενός σώματος, η έκφραση ενός προσώπου και η παρουσία των αντικειμένων έχουν ιδιαίτερο αφηγηματικό βάρος.
Στο υλικό που παρουσίασε ο Dior, ο ίδιος ο ιδρυτής εμφανίζεται σχεδιασμένος με το σκούρο κοστούμι του, καθισμένος δίπλα σε ένα μπούστο ραπτικής. Μια καρέκλα με οβάλ πλάτη αποκτά προσωπικότητα, ένα παλιό τηλέφωνο περιμένει στο πάτωμα και η Dietrich στέκεται με το ένα χέρι στη μέση, έχοντας όλο εκείνο το attitude με το οποίο οι μεγάλες σταρ αντιμετώπιζαν τον φακό. Τα αντικείμενα του ατελιέ γίνονται συμπρωταγωνιστές, με την καρέκλα του O’Connor να αποτελεί ίσως το πιο απροσδόκητο casting της σεζόν.
Το φόρεμα που αξίζει να προσέξεις
Για όσες αγαπούν την ιστορία της υψηλής ραπτικής, το φόρεμα της εικονογραφημένης Dietrich είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες της εικόνας. Το εφαρμοστό στράπλες μπούστο και η μεγάλη φούστα με τα διαδοχικά, στρογγυλεμένα επίπεδα παραπέμπουν οπτικά στο Junon, το περίφημο βραδινό φόρεμα της συλλογής υψηλής ραπτικής του Dior για το φθινόπωρο και τον χειμώνα του 1949.
Στο ιστορικό σχέδιο, τα πέταλα σε γαλαζοπράσινους τόνους θυμίζουν το φτέρωμα του παγωνιού, του ζώου που συνδέεται με τη Juno της ρωμαϊκής μυθολογίας. Η επιφάνειά του αποτελείται από τούλι κεντημένο με αναρίθμητες πούλιες, δουλειά του René Bégué, γνωστού ως Rébé. Η εντύπωση του φτερού προκύπτει από το κέντημα και τη διαστρωμάτωση, μια κατασκευαστική λεπτομέρεια που εξηγεί γιατί το συγκεκριμένο φόρεμα διατηρεί τόσο έντονη παρουσία ακόμη και ως σχέδιο.
Και μπορεί η ομοιότητα στην εικονογράφηση να μην τεκμηριώνει ότι η Dietrich φόρεσε το Junon, αλλά η πραγματική σχέση της με τον οίκο, προσφέρει πολύ περισσότερο υλικό από οποιαδήποτε επινοημένη συνάντηση.
Η Dietrich είχε ήδη θέσει τους όρους της
Το "No Dior, no Dietrich" παραμένει μία από τις πιο εύγλωττες φράσεις στην ιστορία της σχέσης κινηματογράφου και μόδας. Η ηθοποιός είχε θέσει τη συνεργασία με τον Dior ως προϋπόθεση για την εμφάνισή της στο "Stage Fright" του Alfred Hitchcock. Η ενδυματολογική της εικόνα αποτελούσε μέρος της ερμηνείας της, με τον ίδιο τρόπο που η φωνή, ο φωτισμός και η γωνία λήψης συνέθεταν την παρουσία της στην οθόνη.
Ο Anderson είχε ήδη επιστρέψει σε αυτή τη σύνδεση για τη συλλογή Dior Cruise 2027, η οποία παρουσιάστηκε στο Los Angeles County Museum of Art. Η Dietrich του Hitchcock και η αισθητική του film noir αποτέλεσαν αναφορές της συλλογής. Έτσι το γιορτινό animation συνεχίζει μια συγκεκριμένη έρευνα γύρω από την κινηματογραφική πελατεία και το αρχείο του οίκου, αυτή τη φορά μέσα από τη γραμμή του Chomet και ένα καστ φωνών.
Γιατί η Rihanna γίνεται τυχερό αστέρι
Ο ρόλος της Rihanna συνδέεται επίσης με μια καταγεγραμμένη ιστορία του Dior. Στις 18 Απριλίου 1946, ο σχεδιαστής βρήκε στον δρόμο ένα μεταλλικό αστέρι, καθώς κατευθυνόταν σε συνάντηση με τον Marcel Boussac, τον επιχειρηματία που θα χρηματοδοτούσε τον οίκο του. Το εξέλαβε ως ευνοϊκό σημάδι και το αστέρι εντάχθηκε έκτοτε στο προσωπικό και δημιουργικό του λεξιλόγιο.
Ακόμη και οι μέλισσες έχουν τη δική τους αναφορά. Ο Christian Dior παρομοίαζε το 30 της Avenue Montaigne με κυψέλη, περιγράφοντας τη δραστηριότητα του οίκου. Στην ταινία οι μέλισσες αποκτούν τις φωνές τριών ηθοποιών, ενώ το αστέρι επιστρέφει σε έναν νέο ρόλο, δεκαετίες μετά την εμφάνισή του στο φόρεμα Bonne Étoile της συλλογής υψηλής ραπτικής για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1952.
Διαβάστε Επίσης
