Μια από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της μόδας συμπληρώνει 75 χρόνια ζωής.
Στις 10 Μαΐου 1949 γεννήθηκε η Miuccia Prada, η γυναίκα που το όνομά της έμελλε να γίνει σχεδόν συνώνυμο του ιταλικού στυλ και μια από τις πλέον επιτυχημένες επιχειρηματίες και δημιουργούς στο χώρο της μόδας παγκοσμίως. Η ίδια έβλεπε πάντα τη μόδα σαν κάτι πολύ περισσότερο από την μια απλή παραγωγή ρούχων και αξεσουάρ" και τη χρησιμοποίησε σαν το μέσο για να μιλήσει για όσα συμβαίνουν στον κόσμο.
Για το λόγο αυτό, όπως είπε σε μια από τις πρόσφατες συνεντεύξεις της, στην αρχή της καριέρας της ντρεπόταν κάπως να φτιάχνει ρούχα, αφού για εκείνη υπήρχαν πολύ πιο σημαντικά πράγματα, όπως η κουλτούρα, η τέχνη και η πολιτική. Στην πορεία, όμως, κατάφερε να εντάξει αυτά τα ενδιαφέροντά της στις αξίες του brand της, σε κάθε συλλογή του αλλά και να τα υπηρετήσει έξω από το χώρο της μόδας, μέσα από τις δραστηριότητες του Ιδρύματος που φέρει το όνομά της.
Γεννημένη στο Μιλάνο, επηρεάστηκε πολύ από το κίνημα του Μάη του '68 και το φεμινισμό και αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες. Πήρε το πτυχίο της και ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 1973, αλλά τέσσερα χρόνια μετά ανέλαβε τα ηνία της επιχείρησης του παππού της, Mario Prada, που είχε ιδρυθεί στις αρχές του εικοστού αιώνα (1913) και έφτιαχνε είδη ταξιδίου,. Γρήγορα, την μετέτρεψε στον κολοσσό που γνωρίζουμε σήμερα. Δική της επινόηση είναι και το τριγωνικό logo του brand που εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα λογότυπα παγκοσμίως.
Το 1992 ίδρυσε τη δεύτερη φίρμα της, Miu Miu, που μαζί με την Prada βρίσκονται διαρκώς στην πρώτη γραμμή, καθιστώντας τη μία από τις πιο επιδραστικές σχεδιάστριες του 20ου και του 21ου αιώνα -θέση που διατηρεί έως σήμερα.
Όταν η Miuccia Prada εφηύρε το Ugly Chic το 1996
Παρά την έμφυτη εμμονή της στην κομψότητα, η Prada δεν δίστασε να πειραματιστεί με υλικά και συνδυασμούς που κάποτε δεν συνηθίζονταν . Ήταν άλλωστε εκείνη που έφερε ένα υλικό όπως το νάιλον στην καθημερινή γκαρνταρόμπα, καθιστώντας το όχι μόνο επιθυμητό αλλά και εξαιρετικά εκλεπτυσμένο -το 1985, το θρυλικό σακίδιο, φτιαγμένο από εξαιρετικής αντοχής νάιλον που χρησιμοποιούσε και ο ιταλικός στρατός, έγινε το πιο περιζήτητο αξεσουάρ για τους πλούσιους και διάσημους της Ιταλίας. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποτε την χαρακτήρισαν ως τη "γυναίκα που έκανε το άσχημο, όμορφο” ή ως τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε το "ugly chic” . "Το άσχημο είναι ελκυστικό, είναι συναρπαστικό", απαντάει η ίδια. "Για μένα η αναζήτηση της ασχήμιας είναι πιο ενδιαφέρουσα από την αστική ιδέα περί ομορφιάς". Αυτό και παρουσίασε στη θρυλική επίδειξη για τη σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 1996 που αποτελεί σημείο καμπής στην ιστορία της ίδιας και της μόδας γενικότερα. Ήταν η εποχή που αποφάσισε ότι δεν θα έκρυβε πλέον τις ριζοσπαστικές της προτάσεις προς χάριν των εκλεπτυσμένων γραμμών. Έτσι, σε αντίθεση με το μινιμαλισμό που και η ίδια πρέσβευε μέχρι τότε, παρουσίασε εκκεντρικούς χρωματικούς συνδυασμούς, ξεχασμένα μοτίβα από τη δεκαετία του 1950 και παπούτσια Μary Janes (που κάποτε χαρακτήριζε ως "τα πιο άσχημα τακούνια στον κόσμο”).
Ο τίτλος της συλλογής "Banal Eccentricity” εξέφραζε την πρόθεση της σχεδιάστριας να αναγάγει την κοινοτοπία σε πηγή έμπνευσης και να κλείσει το μάτι με εκλεπτυσμένη ασέβεια στους κανόνες της μόδας. Εκεί έκανε και την πρώτη του εμφάνιση η διάσημη απόχρωση που ο δημοσιογράφος μόδας Alexander Fury ονόμασε "Miuccia Sludge", ένα "κιτρινο-πράσινο της χολής που είναι τόσο Prada, που θα μπορούσε να ονομαστεί The Miuccia Sludge".
Στην πραγματικότητα, η Miuccia Prada δεν είναι ότι κατάφερε να κάνει το άσχημο ελκυστικό — άλλωστε δεν ήταν ποτέ αυτός ο στόχος της. Αυτό που ήθελε -και σίγουρα κατάφερε- ήταν να αλλάξει την αντίληψή μας για το τι είναι όμορφο και καλόγουστο, να ανατρέψει την έννοια του τι θεωρείται "πολυτελές" συνδυάζοντάς το με στοιχεία που θεωρούνται μπανάλ, αναδιαμορφώνοντας την ιδέα μας για την ίδια την αισθητική.
