Ήταν Σεπτέμβριος του 2017 όταν ο Simon Porte Jacquemus μας προσκάλεσε για πρώτη φορά στο Musée Picasso, συστήνοντας τον εαυτό του ως ένα νεαρό ταλέντο με το σπάνιο χάρισμα να μετατρέπει το αδύνατο σε πραγματικότητα. Τότε, ήταν η πρώτη φορά που το μουσείο άνοιγε τις πόρτες του για ένα fashion show και έκτοτε παρέμενε ένα οχυρό της τέχνης απρόσιτο για τον κόσμο της μόδας. Οκτώ χρόνια αργότερα, ο Jacquemus επέστρεψε στον ίδιο εμβληματικό χώρο, όχι πια ως ο ρομαντικός της Προβηγκίας, αλλά ως ο ηγέτης μιας ανεξάρτητης αυτοκρατορίας που εκτείνεται από το Παρίσι και το Λονδίνο μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες. Η συλλογή του για τη σεζόν Φθινόπωρο 2026, που ονομάζεται "La Palmier" αποτελεί έναν φόρο τιμής στην αιώνια εμμονή του με την Paloma Picasso, συνδυάζοντας την αυστηρότητα της τέχνης με την πληθωρικότητα της δεκαετίας του '80.
Διαβάστε Επίσης
Στο κέντρο του δημιουργικού του οράματος βρισκόταν μια εμβληματική φωτογραφία του Helmut Newton: η Paloma, η κόρη του Pablo Picasso, με έναν ώμο γυμνό και το στήθος της καλυμμένο από ένα ψηλό ποτήρι. Αυτή η εικόνα έθεσε τον τόνο για μια γυναίκα που κουβαλά το στιλ των '80s, τα κοψίματα των '50s και τον ωμό αισθησιασμό των '90s. Αφήνοντας πίσω τις ρουστίκ αναφορές και τις αναμνήσεις της μητέρας του που κυριάρχησαν στην προηγούμενη σεζόν, ο Jacquemus στράφηκε σε μια πιο δομημένη και αυστηρή σιλουέτα. Οι φουσκωτές φούστες αντικαταστάθηκαν από midi ταγιέρ με έντονα basques στους γοφούς, σακάκια χωρίς πέτο με raglan ώμους και μια μέση τόσο στενή που θύμιζε την αρχιτεκτονική της υψηλής ραπτικής του περασμένου αιώνα.
Η ατμόσφαιρα στο μουσείο παρέπεμπε σε ένα φαντασμαγορικό πάρτι σε μια παρισινή έπαυλη, όπου το χιούμορ συνυπήρχε με την πολυτέλεια. Το περιβόητο χτένισμα "Le Palmier", ο "φοίνικας" που μεσουρανούσε στα parties των 80s, έγινε το σήμα κατατεθέν της επίδειξης. Τα μοντέλα ανέβαιναν τις μαρμάρινες σκάλες με τα χέρια στους γοφούς, φορώντας εξωφρενικά καπέλα και σύνολα. Παρά την τάση για υπερβολή, ο σχεδιαστής έδειξε την πραγματική του δεξιοτεχνία στα στενά πλεκτά και τα φορέματα-κλεψύδρα. Τα βελούδινα intarsia, που είναι μια εξαιρετικά κομψή και περίπλοκη τεχνική στην υφαντουργία και την πλεκτική, όπου δημιουργούνται πολύχρωμα σχέδια που μοιάζουν με "ένθετα" μέσα στο ύφασμα, λειτούργησαν ως μια τρυφερή αναφορά στον Jean Charles de Castelbajac, που είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς και αντισυμβατικούς Γάλλους σχεδιαστές μόδας. Αν θα έπρεπε να τον περιγράψουμε με μια φράση, θα ήταν ο "Peter Pan της υψηλής ραπτικής". Επίσης, τα φορέματα σε butter yellow απόχρωση με τα κρόσσια στο τελείωμα, χάρισαν στην πασαρέλα μία σχεδόν υδάτινη αισθησιακότατη.
Το μεγάλο φινάλε ήταν μια απευθείας μεταφορά της φωτογραφίας του Newton στην πραγματικότητα, με το one shoulder φόρεμα και το κρυστάλλινο ποτήρι να κλείνουν την πασαρέλα. Στην πρώτη σειρά, ανάμεσα στον Elton John και τη Sophie Marceau, η γιαγιά του σχεδιαστή και νέα πρέσβειρα του brand, Liline, παρακολουθούσε με περηφάνια. Ο Jacquemus, κλείνοντας την επίδειξη με μια θεατρική υπόκλιση και μια περιστροφή γεμάτη ενθουσιασμό, απέδειξε ότι η μόδα του 2026 δεν χρειάζεται να είναι πάντα σοβαρή για να είναι σημαντική. Σε μια στιγμή που ο οίκος επεκτείνεται δυναμικά στο Μαϊάμι και εδραιώνεται ως μια παγκόσμια δύναμη, ο Simon Porte συνεχίζει να γράφει τη δική του ιστορία, προσκαλώντας μας σε έναν κόσμο όπου η οικογένεια, το χιούμορ και ο αισθησιασμός είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές.
Sum Up... ποιες τάσεις ξεχωρίσαμε;
Η αναβίωση του power tailoring των '50s και '80s: Ο Jacquemus εγκατέλειψε τις χαλαρές, οργανικές φόρμες της Προβηγκίας για χάρη μιας αυστηρής, σχεδόν αρχιτεκτονικής δομής. Το κεντρικό κομμάτι της σεζόν είναι το midi ταγιέρ, το οποίο επαναπροσδιορίζεται με έντονα basques στους γοφούς που τονίζουν τη γυναικεία σιλουέτα, raglan ώμους και σακάκια χωρίς πέτο.
Ο σουρεαλιστικός αισθησιασμός: Εμπνευσμένος από τη μούσα του, Paloma Picasso, ο σχεδιαστής εισήγαγε μια νέα μορφή αισθησιασμού που παίζει με το κρυφό και το φανερό. Το εμβληματικό one-shoulder φόρεμα με το "κρυστάλλινο" στοιχείο να καλύπτει το στήθος δεν ήταν απλώς μια αναφορά στον Helmut Newton, αλλά μια πρόταση για ρούχα που λειτουργούν ως ζωντανά έργα τέχνης. Η τάση αυτή θέλει τη γυναίκα τολμηρή, δυναμική και έτοιμη να χρησιμοποιήσει τη μόδα ως μέσο πρόκλησης και πνευματώδους γοητείας.
Το show
