Οι Εράνθη Καραμαλή, Έρη Κάκκαβα και Ηρώ Πονηράκη πρωταγωνιστούν στο νέο κεφάλαιο του project Ebmodied του οίκου Versace.
Φωτογραφημένες στην Αθήνα ανάμεσα στο τεράστιο αρχείο τους από vintage κομμάτια Versace, τρεις γενιές γυναικών, η Έρη Κάκκαβα (γιαγιά), η Ηρώ Πονηράκη (κόρη) και η Εράνθη Καραμαλή (εγγονή) ποζάρουν στον φακό της Liv Liberg για ένα από τα κεφάλαια του project Embodied υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Dario Vitale. Η Liberg καταγράφει μια μητριαρχία που συνδέεται βαθιά με τον οίκο Versace, ο οποίος λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ τους. Από την εποχή που η γιαγιά έφερνε τις πρώτες συλλογές του Gianni στην Ελλάδα, μέχρι τη σύγχρονη επιμέλεια του αρχείου από τη μητέρα και την νέα εποχή σε αυτό το πλούσιο αρχείο από την κόρη με τον Designer Vintage Archive χώρο MOD Space στο Κολωνάκι, η φωτογράφος παρουσιάζει μια τρυφερή μελέτη της κληρονομιάς.
Versace Embodied - Οικογένεια & Κληρονομιά
Μετά την αποχώρηση της Donatella Versace, η οποία, έπειτα από 28 χρόνια στο τιμόνι της καλλιτεχνικής διεύθυνσης αποχώρησε για να αναλάβει τον ρόλο της chief brand ambassador, το brand διεύρυνε την αφήγησή του με μια νέα, φιλόδοξη ματιά. Στον πυρήνα αυτής της μετάβασης βρέθηκε ο Dario Vitale, ο Ιταλός δημιουργός και πρώην διευθυντής σχεδιασμού της Miu Miu, που ανέλαβε τη θέση του creative director. Παρά το πολυσυζητημένο ντεμπούτο του το οποίο αρχικά δίχασε, αλλά σταδιακά αποθεώθηκε με ενθουσιασμό, η θητεία του σχεδιαστή απέβει εξαιρετικά βραχύβια καθώς ολοκληρώθηκε μετά την εξαγορά του Versace από την Prada Group.
Ωστόσο, ο σχεδιαστής αποχωρεί αφήνοντας ένα εξαιρετικό αισθητικό αποτύπωμα, μέρος του οποίου αποτελεί και το Versace Embodied, το project που φιλοξενεί και τις τρεις Ελληνίδες συλλέκτριες. Το Versace Embodied είναι ένα εκτενές, καλλιτεχνικό project που επαναπροσδιορίζει το πώς ο οίκος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, μέσα από μια σειρά καλλιτεχνικών εκφράσεων που περιλαμβάνουν φωτογραφία, ποίηση, χορό και εικαστική τέχνη. Ο Vitale επέλεξε να θέσει τον διάλογο ανάμεσα στο αρχείο και στο σήμερα, ανάμεσα στη Medusa και στην απτή εμπειρία του παρόντος, τραβώντας τη Versace έξω από την παραδοσιακή στρατηγική επικοινωνίας μόδας. Το project σε συνδυασμό με την πρώτη και την τελευταία του καμπάνια για τη συλλογή SS26 φωτογραφημένη από τους Tania Franco Klein, Frank Lebon και Steven Meisel αποδεικνύουν ότι ο Vitale, είχε να προσφέρει ένα φρέσκο αέρα στον οίκο.
Διαβάστε Επίσης
Ένας νέος διάλογος για τη μόδα και την ταυτότητα
Στο υπόλοιπο της αφήγησης του Versace Embodied αναδύεται μια άλλη, βαθιά ριζωμένη αξία του οίκου. Η έννοια της οικογένειας με την ευρύτερη, πολιτισμική της διάσταση. Το project αυτό, δομημένο σε κεφάλαια, γιορτάζει όχι μόνο τους δημιουργούς και τους καλλιτέχνες, αλλά και εκείνους που έχουν ενσαρκώσει με τη δική τους ζωή την ιστορία του Versace. Ανάμεσά τους εκείνο που έχει ως πρωταγωνίστριες τρεις Ελληνίδες συλλέκτριες, την Εράνθη Καραμαλή, την Έρη Κάκκαβα και την Ηρώ Πονηράκη ως φορείς μνήμης και γνώστες του οίκου.
Οι τρεις γυναίκες έχουν αφιερώσει χρόνια στη συγκέντρωση αυθεντικών, αρχειακών Versace κομματιών από τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, διαμορφώνοντας ιδιωτικές συλλογές που λειτουργούν ως ζωντανά αρχεία του οίκου. Η Έρη Κάκκαβα υπήρξε από τους ανθρώπους που στήριξαν τον Gianni Versace πολύ νωρίς, εμπορευόμενη δημιουργίες του στη θρυλική boutique Galleries Jade ως αποκλειστική εκπρόσωπος του οίκου στην Ελλάδα. Η Ηρώ Πονηράκη, κόρη της και συνεχίστρια της συλλογής, αντιμετωπίζει τα κομμάτια όχι ως ενδύματα αλλά ως έργα τέχνης με πολιτιστική αξία, ενώ η νεότερη στη σειρά, Εράνθη Καραμαλή, φέρει τον Versace ως προσωπική και οικογενειακή κληρονομιά, δημιουργώντας έτσι μια γεφύρωση ανάμεσα στην επίσημη ιστορία και τη συλλεκτική, βιωματική σχέση με το brand.
Το Versace Embodied είναι μια συνάντηση ανάμεσα στην ιστορία και την προσωπική μνήμη, μια εξερεύνηση του τι σημαίνει Versace μέσα από τη γλώσσα του σώματος, της τέχνης και της ανθρώπινης εμπειρίας. Σε έναν κόσμο όπου η μόδα κινείται γρήγορα και συχνά χάνει την ουσία της, το Versace Embodied λειτουργεί αντίθετα ως μια βραδεία, βαθιά, ποιητική πράξη μνήμης, που τιμά όχι μόνο τα ρούχα, ούτε απλώς το archive, αλλά τους ανθρώπους που έχουν αγαπήσει και ενσωματώσει αυτό που ο Gianni Versace οραματίστηκε πριν από πέντε δεκαετίες.
