Το show του Marc Jacobs για τη σεζόν Άνοιξη 2026 ήταν μια τελετουργία μνήμης, ένας ενδοσκοπικός χορός ανάμεσα στο "τότε" και το "τώρα". Επιστρέφοντας στο εμβληματικό Park Avenue Armory, ο Jacobs επέλεξε να αναμετρηθεί με το παρελθόν του, όχι μέσα από τη στείρα νοσταλγία που κατακλύζει το διαδίκτυο, αλλά μέσα από μια δημιουργική διύλιση των αναμνήσεων που, όπως ο ίδιος σημείωσε, αποτελούν "εφόδια σκοπού".
Σε έναν χώρο όπου τα γιγαντιαία έπιπλα του Robert Therrien από προηγούμενο show είχαν συρρικνωθεί σε φυσικό μέγεθος, σαν αναμνήσεις που με τον καιρό παίρνουν τις σωστές τους διαστάσεις, ο Jacobs έστησε ένα σκηνικό απόλυτης πειθαρχίας. Υπό τους ήχους της Björk και του "Joga" από το 1997, που ήταν και η χρονιά που ανέλαβε τα ηνία του οίκου Louis Vuitton, η συλλογή ξετύλιξε το κουβάρι μιας εποχής που καθόρισε το αμερικανικό sportswear. Ήταν η εποχή της Carolyn Bessette-Kennedy, των V-neck πλεκτών και των ίσιων ταγιέρ, μια αισθητική που σήμερα πολλοί θα χαρακτήριζαν "απλή", αλλά στα χέρια του Jacobs μεταμορφώθηκε σε κάτι απόκοσμα επίκαιρο.
Η δεξιοτεχνία του φάνηκε στις λεπτομέρειες που "θόλωναν" το γνώριμο: φούστες με υπερβολικά χαμηλή μέση που έμοιαζαν να στέκονται από μόνες τους, παλτό φορεμένα ανάποδα με τα κουμπιά να διατρέχουν τη σπονδυλική στήλη, και διακοσμητικά στοιχεία που έλαμπαν με μια σχεδόν ψηφιακή ένταση. Μετά από μια περίοδο έντονης υπερβολής και σιλουετών που θύμιζαν performance art, ο Marc Jacobs επέστρεψε σε ρούχα που "αναπνέουν" στον πραγματικό κόσμο. Είναι ρούχα για το γραφείο, για ένα πρώτο ραντεβού, για τη ζωή που συμβαίνει έξω από το Instagram, χωρίς όμως να υποκύπτουν στην παγίδα του "quiet luxury".
Το πιο γενναίο στοιχείο της βραδιάς ήταν η σελίδα "credits and receipts" στις σημειώσεις του show. Σε μια σπάνια κίνηση απόλυτης διαφάνειας, ο δημιουργός παρέθεσε τις πηγές του: από το Grunge του Perry Ellis το 1993 και την Prada του 1996, μέχρι τον Helmut Lang και τον Yves Saint Laurent. Αυτή η παραδοχή δεν μείωσε την ισχύ της συλλογής. Αντίθετα, την ενίσχυσε. Ο Jacobs απέδειξε ότι η μόδα είναι μια συνεχής συνομιλία. Η συλλογή του για τη σεζόν Άνοιξη 2026 είναι ένας φόρος τιμής στον χαμένο του φίλο "Louis" και μια υπενθύμιση ότι, αν και η απώλεια είναι αναπόφευκτη, η ελπίδα είναι μια εργασία που απαιτεί προσπάθεια. Το αποτέλεσμα; Μια συλλογή γεμάτη "ρομαντισμό της καθημερινότητας", που μας αφήνει με μια βαθιά αίσθηση αισιοδοξίας για το μέλλον της μόδας.
