Φωτογραφία: Courtesy of Chanel
Στη δεύτερη couture συλλογή του για τον οίκο Chanel, ο Matthieu Blazy αποδεικνύει πως η υψηλή ραπτική μπορεί να είναι μαγική χωρίς να απομακρύνεται ποτέ από την πραγματική ζωή της σύγχρονης γυναίκας.
Η δεύτερη couture συλλογή του Matthieu Blazy για τη Chanel επιβεβαιώνει αυτό που είχε ήδη διαφανεί από το ντεμπούτο του τον Ιανουάριο. Ο Βέλγος σχεδιαστής δεν ενδιαφέρεται να μετατρέψει την υψηλή ραπτική σε θέαμα. Προσπαθεί να την κάνει ξανά μέρος της ζωής της σύγχρονης γυναίκας.
Στην υψηλή ραπτική, η δημιουργική υπερβολή θεωρείται σχεδόν αναμενόμενη. Ο Matthieu Blazy δείχνει να πιστεύει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για μια διαφορετική προσέγγιση. Δεν επιχειρεί να εντυπωσιάσει μέσα από θεατρικούς όγκους ή σιλουέτες που μοιάζουν να ανήκουν σε μουσείο. Προσφέρει μια διαφορετική ανάγνωση, μία που επιστρέφει στον δρόμο, στην καθημερινότητα και στη γυναίκα που θέλει να ζήσει μέσα στα ρούχα της. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη επανάσταση που επιχειρεί στη Chanel.
Η couture επιστρέφει στην πραγματική ζωή
To τουίντ ταγέρ παραμένουν η καρδιά της Chanel, μόνο που τώρα αποκτά μια ανεπιτήδευτη ελαφρότητα, μοιάζει σχεδόν διάφανο. Μεταξωτές μουσελίνες, ανάλαφρες στρώσεις οργάντζας και φορέματα που ακολουθούν φυσικά την κίνηση του σώματος δημιουργούν μια couture γκαρνταρόμπα που δύσκολα φαντάζεσαι να μένει κλεισμένη σε μια ντουλάπα. Ο Blazy δεν σχεδιάζει για μια γυναίκα που περιμένει μια μεγάλη βραδινή εμφάνιση. Σχεδιάζει για εκείνη που θέλει να αισθάνεται εξίσου ξεχωριστή στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος περιγράφει τη συλλογή ως μια εξερεύνηση της "περιπέτειας της καθημερινότητας". Η αφήγηση του show, αντί να ακολουθεί μια κλασική παραμυθένια ιστορία, συνοδεύεται από τη φωνή μιας γυναίκας που μιλά για το να διπλώνει πουκάμισα, να ανοίγει συρτάρια και να παραλαμβάνει τα παιδιά από το σχολείο. Η couture αποκτά ξανά ανθρώπινη κλίμακα.

Το σημείωμα της συλλογής αναφέρει, "Σαν σε παραμύθι, τα λουλούδια ανθίζουν στα τουίντ, τα κλήματα σκαρφαλώνουν στα τακούνια, ενώ οι καρακάξες και οι θησαυροί τους γεμίζουν τις πλέξεις. Μέσα στα ρούχα, προσωπικές λεπτομέρειες — to-do-lists, αρχικά — αποκαλύπτουν τη γυναίκα που τα φοράει. Κάθε σιλουέτα ξεδιπλώνεται σαν μια ιστορία, χάρη στην τεχνική δεξιοτεχνία των ατελιέ της Haute Couture."
Η δεξιοτεχνία που δεν φωνάζει
Σε μια εποχή όπου η μόδα συχνά επιδιώκει το viral στιγμιότυπο, ο Matthieu Blazy επιλέγει την πιο δύσκολη διαδρομή. Εκείνη της λεπτομέρειας. Η δεξιοτεχνία της συλλογής αποκαλύπτεται μόνο όταν πλησιάσεις αρκετά. Κεντήματα που μοιάζουν να έχουν φυτρώσει πάνω στο tweed, τρισδιάστατα λουλούδια, φτερά που χάνονται μέσα στις υφές, κουμπιά που αφηγούνται την ιστορία του "Ασχημόπαπου" καθώς μεταμορφώνεται σε κύκνο, μικροσκοπικά πουλιά, γάτες, αρκουδάκια, φασόλια και νάνοι που εμφανίζονται διακριτικά πάνω στα ρούχα και στα αξεσουάρ.

Καμία από αυτές τις λεπτομέρειες δεν λειτουργεί ως εύκολο εντυπωσιακό εύρημα. Ανακαλύπτονται σταδιακά, σαν μικρά μυστικά που ο οίκος αφήνει μόνο για εκείνον που θα αφιερώσει χρόνο να τα παρατηρήσει.
Τα παπούτσια που έγιναν οι πρωταγωνιστές του show
Αν μία λεπτομέρεια κατάφερε να μονοπωλήσει τις συζητήσεις μετά το τέλος της επίδειξης, αυτή ήταν τα παπούτσια. Ο Blazy αντιμετώπισε το υπόδημα σαν φυσική προέκταση της αφήγησης. Slingbacks που έμοιαζαν πλεγμένα με άχυρο, γόβες από τις οποίες ξεπηδούσαν αναρριχώμενα φυτά και πεταλούδες, μεταλλικές διχρωμίες και παστέλ αποχρώσεις έδιναν την αίσθηση πως ακόμη και τα πόδια των μοντέλων περπατούσαν μέσα σε έναν ζωντανό κήπο.


Είναι ακόμη μία απόδειξη ότι ο Blazy σκέφτεται κάθε στοιχείο μιας εμφάνισης ως μέρος μιας ολοκληρωμένης αφήγησης, χωρίς ποτέ να θυσιάζει τη λειτουργικότητα. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς αρκετά από αυτά τα παπούτσια να περάσουν σχεδόν αυτούσια στην παραγωγή και να εξελιχθούν στα επόμενα αντικείμενα του πόθου της Chanel.
Το παραμύθι της Gabrielle Chanel
Η αφετηρία της συλλογής ήταν ένα παλιό βιβλίο παραμυθιών από τη βιβλιοθήκη της Gabrielle Chanel. Από εκεί γεννήθηκε ένας κόσμος με μαγικά φασόλια, τον Παπουτσωμένο Γάτο, τον Χρυσομαλλούσα και τον "Ασχημόπαπο".
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Blazy δεν μεταφέρει αυτούς τους ήρωες κυριολεκτικά πάνω στην πασαρέλα. Τους χρησιμοποιεί ως σύμβολα. Αναρωτιέται αν τελικά και η ίδια η ζωή της Gabrielle Chanel δεν υπήρξε ένα σύγχρονο παραμύθι, η ιστορία μιας γυναίκας που ξεκίνησε χωρίς προνόμια και κατάφερε να αλλάξει για πάντα τον τρόπο που ντύνονται οι γυναίκες.
Η μεγαλύτερη δύναμη του Blazy είναι η αυτοσυγκράτηση
Ίσως κάποιοι περίμεναν από τη δεύτερη couture συλλογή του κάτι πιο εκκωφαντικό. Ένα μεγάλο θεατρικό χειροκρότημα, μια σειρά από εικόνες που θα κυριαρχούσαν στα social media μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Matthieu Blazy φαίνεται να ενδιαφέρεται ελάχιστα γι' αυτό. Προτιμά να χτίζει τη νέα εποχή της Chanel σχεδόν αθόρυβα, με ρούχα που αποκαλύπτουν την αξία τους όσο περισσότερο τα κοιτάζεις και όσο περισσότερο τα φαντάζεσαι έξω από την πασαρέλα.

Τη στιγμή που αρκετοί δημιουργικοί διευθυντές χρησιμοποιούν την haute couture ως πεδίο επίδειξης δημιουργικής υπερβολής, ο Blazy επιμένει ότι η μεγαλύτερη πολυτέλεια παραμένει ένα ρούχο που μια γυναίκα θέλει πραγματικά να φορέσει. Ακούγεται απλό. Στην υψηλή ραπτική, όμως, ίσως να είναι το πιο δύσκολο επίτευγμα από όλα.

