Η νέα τάση του TikTok είναι τα throwbacks μία δεκαετία πίσω, τότε που το στιλ και πώς το μοιραζόμασταν στα social media, ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα.
Τις τελευταίες ώρες στο TikTok "τρεντάρει” το 2016. Ναι, ναι. Η χρονιά. Το 2026, λέει, είναι το νέο 2016. Γιατί η ζωή πριν 10 χρόνια μοιάζει τόσο γοητευτική; Είναι πάρα πολύ απλό. Γιατί η νοσταλγία τα πασπαλίζει όλα με ένα φίλτρο (σε αυτή την περίπτωση ένα με έντονο saturation, το Rio De Janeiro, το πιο παιχνιδιάρικο στα νεοσύστατα τότε Instagram stories) και τα κάνει να μοιάζουν πιο όμορφα, πιο φωτεινά, πιο ανέμελα. Δεν ήταν. Ειδικότερα στη χώρα μας. Για τους millennials της Ελλάδας ήταν μία (ακόμη) χρονιά οικονομικής επισφάλειας. Αλλά ούτε και διεθνώς τα πράγματα πήγαν καλύτερα. Το 2016 ήταν η χρονιά του Brexit, της πρώτης διακυβέρνησης Trump, του θανάτου ανυπέρβλητων ειδώλων της μουσικής όπως ο David Bowie, ο Prince και ο George Michael, αλλά και των αλλεπάλληλων τρομοκρατικών επιθέσεων από τον ISIS.
Λόγω νεότητας βέβαια, μιας και τότε αυτή η γενιά διένυε τα μέσα τις δεκαετίας των 20, περνούσε παρόλα αυτά καλά. Ο κόσμος χόρευε ακόμη στα μπαρ, που δεν ήταν ούτε γαστροπάμπ, ούτε νεοκαφενεία, ούτε listening bars. Και ντύνονταν με ρούχα από δεύτερο χέρι και όχι archival κομμάτια μεγάλων οίκων, αφενός γιατί ήταν πιο οικονομικά ακόμα και από εκείνα των fast fashion αλυσίδων, αφετέρου γιατί η επιστροφή σε άλλες εποχές, ακόμη και στιλιστικά, πρόσφερε ανακούφιση. Και τότε νοσταλγούσαμε. Απλά νοσταλγούσαμε εποχές που δεν έχουμε ζήσει γιατί έτσι αποδρούσαμε από τη δύσκολη καθημερινότητα.
Από τη συλλογικότητα στην ατομικότητα
Το 2016 μοιάζει σα να ήταν μόλις χθες. Μάλιστα, πολλές φορές, αναρωτιόμαστε γιατί κάποια πράγματα δεν είναι ακόμα όπως ήταν τότε. Η πόλη, η τιμή της μπύρας, οι αντοχές μας στο ξενύχτι, οι φιλίες μας, το φλερτ. Στ’ αλήθεια όμως είναι πολύ πιο μακριά απ’ όσο νιώθουμε όσοι από εμάς είμαστε σήμερα στα mid 30’s μας. Απλά η πανδημία και ο εγκλεισμός εξαιτίας αυτής έχουν συμπυκνώσει το χρόνο. Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα να πιστέψει κανείς σήμερα είναι πόσο περιορισμένη ήταν τότε η πρόσβαση στην πληροφορία γύρω από το στιλ. Θα το καταλάβετε αν κοιτάξετε μερικές φωτογραφίες από εκείνη την εποχή. Κι αυτό γιατί τα social media δεν ήταν επ’ουδενί αυτό που είναι σήμερα.
Τότε μόλις είχαμε αρχίσει να ξεφεύγουμε από τον ρομαντικό κυνισμό της εποχής του Tumblr και οι αλγόριθμοι ήταν λιγότερο επιθετικοί. Δεν σκεφτόσουν ότι χρειάζεσαι ένα ζευγάρι sneakers και ξαφνικά σου πετάγονταν δέκα σχετικές διαφημίσεις. Δεν είχαμε ακόμα influencers να μας διαφημίζουν από ένα προϊόν κάθε μέρα το οποίο υπόσχονται (παραδόξως κάθε φορά) πως είναι το καλύτερο που έχουν δοκιμάσει. Επιβίωναν ακόμα τα it girls με τις εμφανίσεις τους στα μεγάλα ευρωπαϊκά μουσικά φεστιβάλ να καθορίζουν το στιλ μας. Δεν ανεβάζαμε ακόμη Outfit of the Day, αλλά αρχίσαμε να ποζάρουμε δειλά - δειλά στους καθρέφτες των εισόδων των 70’s πολυκατοικιών όπου μπορούσαμε να πληρώνουμε το ενοίκιο.

Το 2016 υπήρχε ακόμη μία ένα έννοια συλλογικού βιώματος, κάτι που θα άλλαζε ραγδαία μέσα στην επόμενη διετία. Τα virals κρατούσαν περισσότερη από όσο διαρκεί η κίνηση του αντίχειρα προς το επόμενο scorll. Και το πιο σημαντικό; Δεν παράγαμε εμείς οι ίδιοι το περιεχόμενο, αλλά το καταναλώναμε. Ήμαστε μέτοχοι μιας κοινής εμπειρίας. Τα μεγάλα, θεαματικά στιγμιότυπα δημιουργούσαν μία αίσθηση κοινότητας. Σε αντίθεση με τα microtrends της δεκαετίας του 2020, που αντικατοπτρίζουν την απομόνωση του αλγοριθμικού κόσμου, το 2016 είχε εύρος και φιλοδοξία.
Παρελθοντολαγνεία VS Έμπνευση
Παράλληλα, το αισθητικό αποτύπωμα του 2016 ήταν ξεκάθαρο: chokers, bomber jackets, slip dresses πάνω από T-shirts, off-the-shoulder tops, βελούδο, hoodies εκτός σπιτιού. Κάποια έμειναν στο παρελθόν, άλλα όμως επιστρέφουν με νέα ερμηνεία. Τα chokers, για παράδειγμα, μπορεί να μην είναι πια δημοφιλή στην goth εκδοχή τους, επανέρχονται όμως με τη μορφή statement κοσμημάτων περασμένα σε κορδέλες ή φτιαγμένα από βαριά μέταλλα. Το bomber jacket, σύμβολο του 2016, επανεμφανίζεται επίσης. Από τη Nour Hammour μέχρι τον Saint Laurent για την άνοιξη 2026, η σιλουέτα επιστρέφει.
Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για "ακαταστασία” γίνεται όλο και πιο έντονη. Το γράφαμε λίγο πριν το τέλος του 2025. Το "messy girl” είναι η νέα αισθητική αντίδοτο στην δικτατορία της τελειότητας των social media. Ξεκίνησε από την Charlie XCX και το brat girl summer που επανέφερε την αισθητική του Tumblr και εξελίχθηκε σε ένα κίνημα απελευθέρωσης από την ασφυκτική clean girl αισθητική. Το 2016 τα feeds στα social media ήταν τετράγωνα, γεμάτα φίλους και φίλτρα. Σήμερα, μέσα στον κατακλυσμό AI-generated περιεχομένου, οι χρήστες αναζητούν αυθεντικότητα, ατέλεια, χάος. Δηλαδή κάτι αληθινό.
Brands που το καταλαβαίνουν — όπως ο Saint Laurent με τη lo-fi καμπάνια της Bella Hadid — αγγίζουν το πνεύμα των 2010s χωρίς να εγκλωβίζονται στο παρελθόν. Εκεί βρίσκεται και η πρόκληση. Η μόδα, όπως και η νοσταλγία, λειτουργεί κυκλικά. Μετά τα 90s και τα 00s, ήταν αναπόφευκτο να στραφεί στα 2010s. Όμως αυτό ενέχει και τον κίνδυνο της παρελθοντολαγνείας. Το ζητούμενο δεν είναι να αναπαραχθεί η αισθητική του 2016, αλλά να μεταφραστεί ο συναισθηματισμός του στο σήμερα. Γιατί, τελικά, το 2016 δεν ήταν τόσο γαμάτο. Αυτό που ψάχνουμε είναι απλώς λιγότερη ψηφιακή φασαρία και την αίσθηση ότι κάτι μας ενώνει. Εκείνος που θα το "πιάσει” πρώτος, θα είναι και ο μεγάλος νικητής της σεζόν.

