Η επέμβαση της ρινοπλαστικής δεν εξασφαλίζει μόνο αισθητικά οφέλη, αλλά και επιλύει σοβαρά λειτουργικά προβλήματα στην αναπνοή.
Στραβό ρινικό διάφραγμα, διογκωμένες ρινικές κόγχες, πολύποδες στη μύτη, βλέννες και πυκνή καταρροή, όπως σε μια ιγμορίτιδα, είναι τα συνήθη εμπόδια στην αναπνοή. Ο εργαστηριακός έλεγχος και η κλινική εξέταση βοηθούν ώστε να συνειδητοποιήσει κανείς ότι δεν αναπνέει σωστά.
Η εξέταση
Η κλινική ΩΡΛ εξέταση και ενδοσκόπηση της μύτης γίνεται σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου και δεν είναι καθόλου επώδυνη. Μπορεί να αποκαλύψει τα εμπόδια στη ρινική αναπνοή ακόμα και αν υπάρχουν κρεατάκια της παιδικής ηλικίας. Εάν υπάρχουν πυκνές εκκρίσεις (λευκές ή κίτρινες) μέσα στη μύτη, απαιτείται αξονική τομογραφία για τον έλεγχο των ιγμορείων. Συγκεκριμένα, ελέγχονται:
• Η στήριξη κορυφής: Με πίεση στην κορυφή της μύτης προς τα κάτω, ο χειρουργός διαγιγνώσκει ποια τεχνική πρέπει να χρησιμοποιήσει ώστε να στηρίξει σωστά τη μύτη μέσω του ρινικού διαφράγματος. Μετά την επέμβαση η μύτη δε θα υποχωρεί με την πίεση και θα έχει ένα όμορφο σχήμα που θα διατηρηθεί για πάντα.
• Η ανεπάρκεια ρινικών βαλβίδων: Κλείνοντας ο ασθενής μία φορά το ένα ρουθούνι και μία φορά το άλλο και εισπνέοντας εναλλάξ, ο χειρουργός θα παρατηρήσει εάν το τοίχωμα της μύτης υποχωρεί και σε ποιον βαθμό. Εάν κλείνει τελείως η δίοδος του αέρα, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ανεπάρκεια των ρινικών βαλβίδων, συνεπώς επιβάλλεται μέσω επέμβασης να εξασφαλιστεί η δίοδος του αέρα με την ενίσχυση των πλάγιων τοιχωμάτων. Τα μοσχεύματα χόνδρου που θα προκύψουν από το ρινικό διάφραγμα τροποποιούνται και τοποθετούνται στα πλάγια ρινικά τοιχώματα δημιουργώντας μια εσωτερική, κλειστή, ενισχυτική ρινοπλαστική των πλάγιων τοιχωμάτων.
Ροχαλητό και σύνδρομο άπνοιας
Η σημασία της λειτουργικής ρινοπλαστικής είναι μεγάλη στις περιπτώσεις του σοβαρού ροχαλητού και του συνδρόμου της υπνικής άπνοιας. Η σωστή στήριξη της μύτης στη βάση και τα πλάγια ρινικά τοιχώματα, η επέμβαση στις ρινικές κόγχες, το διάφραγμα και τα ιγμόρεια πολλαπλασιάζουν τη ροή του αέρα. Έτσι, η αναπνοή είναι πιο εύκολη και αναιρείται η επιβάρυνση στην καρδιά και στους πνεύμονες.
