Η συγκλονιστική εξομολόγηση της συζύγου του Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Σε μία προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η Mariah Riddlesprigger μέσα από τον λογαριασμό της στο instagram. Η επιχειρηματίας και σύζυγος του Γιάννη Αντετοκούνμπο αναφέρθηκε στη μάχη που έδωσε με την επιλόχειο κατάθλιψη, σε μία προσπάθεια να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση και να βοηθήσει τις γυναίκες που περνούν την ίδια διαδικασία να μην αισθάνονται μόνες.
Στην μακροσκελή της ανάρτηση, η Mariah αναφέρεται στη δική της διαδρομή από το σκοτάδι στο φως, όπως την περιγράφει, στα μαθήματα που πήρε μέσα από αυτή τη διαδικασία, αλλά και σε όποια αισθάνεται λανθασμένα μόνη.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Mariah Riddlesprigger
Το να αισθάνεσαι ευάλωτη σήμερα είναι κάπως τρομακτικό, αλλά αν μπορώ να βοηθήσω απλά ένα άτομο, μοιράζοντας την ιστορία μου, πιστεύω αξίζει.
Δεν λέω την εμπειρία μου για να με επαινέσετε. Τη μοιράζομαι, επειδή θέλω να χρησιμοποιήσω τη φωνή μου, με την ελπίδα να βοηθήσω κάποιον άλλον, που ίσως παλεύει με την ψυχική του υγεία. Παρά το γεγονός ότι ιστορία μου επικεντρώνεται στην επιλόχειο κατάθλιψη, ελπίζω να μπορείτε να τη διαβάσετε και να την προσαρμόσετε σε οτιδήποτε ίσως περνάτε. Τέσσερα παιδιά μετά και θα νομίζατε ότι τα έχω λύσει όλα, αλλά δεν τα έχω.
Τίποτα δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για να γίνεις μητέρα, ή στην περίπτωσή μου, μητέρα τεσσάρων παιδιών. Την ώρα που η γέννα ήταν το πιο επίπονο πράγμα που έχει αντέξει το σώμα μου, η μάχη με την ψυχική υγεία έχει αποδειχθεί επίσης πρόκληση.
Πέρασα την επιλόχειο κατάθλιψη με το πρώτο μας παιδί, αλλά αλήθεια δεν ήμουν έτοιμη για ό,τι θα ερχόταν εκείνη την περίοδο. Το άγχος ξεκίνησε πριν ακόμη γεννήσω. Παρά το γεγονός ότι δεν είχα συμπτώματα, το μυαλό μου ήταν κάπως πεπεισμένο ότι είχα μία τερματική ασθένεια, που θα με απέτρεπε από το να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν.
Οι κρίσεις πανικού επιδεινώθηκαν και η εμπιστοσύνη μου στο διαδίκτυο ως διαγνωστικό μέσο, με έστειλε σε σκοτεινά μονοπάτια. Ήμουν ευλογημένη με ένα υγιές μωρό. Οι πρώτες λίγες εβδομάδες της προσαρμογής με ένα νεογέννητο και τρία μεγάλα παιδιά ήταν διασκεδαστικές, αλλά και όσο χαοτικές μπορείτε να φανταστείτε. Το τέταρτο παιδί μας είναι το πιο γλυκό μικρό αγγελούδι που έχω δει.
Ταιριάζει τέλεια στην τρελή μας μικρή φούσκα. Τα χαμόγελά της μου φέρνουν ατόφια χαρά. Αλλά είτε ήταν το τέλος του ευτυχισμένου μήνα του μέλιτος, ή οι αχανείς αλλαγές που συνέβαιναν στην οικογένειά μου, η ψυχική μου υγεία πήρε μία στροφή και οι σκοτεινές σκέψεις επέστρεψαν.
Άφησα τους πάντες και τα πάντα εκτός. Τα μηνύματα τα άφηνα στο διαβάστηκε. Για τηλεφωνήματα… δεν υπήρχαν. Βρήκα παρηγοριά στην απομόνωση του εαυτού μου και κρύβοντας τι πραγματικά συνέβαινε. Όπως κάθε μητέρα, το κράτησα μέσα μου, το καλύτερο που μπορούσε να γίνει για τα παιδιά και τον σύζυγό μου. Κοιτώντας πίσω, το να στηριχθώ στην οικογένειά μου ήταν εκείνο που πραγματικά με κράτησε όρθια.
Δεν ήμουν ο εαυτός μου, νοιαζόμουν για την οικογένειά μου, αλλά το μυαλό μου δεν ήταν παρόν. Είναι ένα τρομακτικό και μοναχικό συναίσθημα να είσαι πνευματικά κάπου αλλού. Αγαπώ τους ανθρώπους μου, αλλά δεν ήθελα να τους επιβαρύνω. Ένιωθα εγωιστικά να ανοιχτώ.
Ήμουν πεπεισμένη ότι απλώς προσέθετα βάρος σε ανθρώπους που ήδη κουβαλούσαν το δικό τους. Οπότε, για αρκετούς μήνες, έκρυβα τον πόνο και τα δάκρυά μου. Παρόλο που ακόμα παλεύω, τώρα έχω πίστη ότι υπάρχει ένα φως στο τέλος του τούνελ. Το να μοιραστώ την εμπειρία μου είναι ένα βήμα στην θεραπευτική μου πορεία. Είναι από τις πρώτες φορές που έχω παραδεχθεί τις σιωπηλές μάχες που έχω δώσει, αλλά αυτό ειλικρινά φαίνεται απελευθερωτικό. Δεν είμαι αυτή που συνήθιζα να είμαι, αλλά είμαι στον δρόμο να γίνω αυτή που είναι γραφτό να γίνω.
Τι έμαθα από αυτή την περίοδο;
- Έμαθα να είμαι ευάλωτη με τους ανθρώπους που με αγαπούν και πως δεν χρειάζεται να φοβάμαι να είμαι ‘βάρος’, ό,τι κι αν ενδεχομένως περνούν. Ο πόνος είναι πόνος και οτιδήποτε είναι βάρος στην καρδιά σου μετράει.
- Έμαθα ότι δεν πρέπει να τα κάνω όλα μόνη μου και ότι είναι εντάξει να ζητήσω βοήθεια.
- Έμαθα ότι πρέπει να φροντίζω την ψυχική μου υγεία, επειδή είναι εξίσου σημαντική, αν όχι πιο σημαντική, από την σωματική.
Επιτέλους καταλαβαίνω ότι πρέπει να δίνω προτεραιότητα στον εαυτό μου, χωρίς ενοχή, έτσι ώστε να γίνω η καλύτερη σύζυγος, μητέρα, κόρη, αδελφή και φίλη που μπορώ.
Αν η ιστορία μου έχει αντίκτυπο σε σένα, σε παρακαλώ μάθε: δεν είσαι μόνη. Υπάρχουν άνθρωποι στην ίδια θέση με σένα, ίσως κάποιοι που ίσως δεν γνωρίζεις καν.
Ας δουλέψουμε μαζί για να βοηθήσουμε του γύρω μας. Πραγματικά ποτέ δεν ξέρεις τι κουβαλάει κανείς μέσα του.
