<p>Tραγουδάει με την<strong> </strong>ψυχή<strong> </strong>της. Επιβάλλεται με τη σκηνική της παρουσία. Ξεχωρίζει για το<strong> </strong>ήθος της. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι μια μεγάλη φωνή σε χαμηλούς τόνους που δεν έχει σταματήσει να θέτει τους ποιοτικούς </p>
Tραγουδάει με την ψυχή της. Επιβάλλεται με τη σκηνική της παρουσία. Ξεχωρίζει για το ήθος της. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι μια μεγάλη φωνή σε χαμηλούς τόνους που δεν έχει σταματήσει να θέτει τους ποιοτικούς της στόχους. Πάνω και κάτω από τη σκηνή.
ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΚΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑ να τραγουδάω. Ως καλλιτέχνης έχω συνδέσει το όνομά μου και τη δράση μου με τις συναυλίες. Είναι ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνήσεις με το κοινό στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ, ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ, το διαφορετικό κοινό, το να στήσεις την εξέδρα, να την ξεστή σεις μετά, να ετοιμαστείς για την επόμενη συναυλία κάπου αλλού, όλα αυτά δίνουν στον καλλιτέχνη χαρά, ενέργεια, έμπνευση, δημιουργικότητα.
Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ, Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ, πάντα ταξίδευε, γύριζε σε διάφορους τόπους. Είναι στη φύση του. Στην Ελλάδα δεν είμαστε εξοικειωμένοι μ' αυτή την ιδέα, στο εξωτερικό όμως θεωρούν φυσικό να είσαι συνεχώς σ' ένα αεροπλάνο, να κάνεις περιοδείες, να εμφανίζεσαι σε θέατρα εδώ κι εκεί.
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ. Αν δεν έρθουν, αν δεν γίνει αυτή η ανταλλαγή ανάμεσα σ' εσένα και στο κοινό, η συναυλία είναι χαμένη.
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ. ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ. Είναι στην ανθρώπινη φύση να προχωράς, να προοδεύεις. Έτσι η ζωή γίνεται πιο πλούσια, γεμίζει εμπειρίες. Και πάντα δημιουργούνται καινούργια στάδια που πρέπει να διανύσεις.
Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ. Μετά βάζεις έναν άλλο στόχο. Και μετά έναν άλλο. Κι έτσι είσαι πάντα «στο δρόμο».
ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ, ΑΦΟΥ Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ. Αρκεί να είμαστε πάντα ανοικτοί και έτοιμοι να ζήσουμε την έκπληξη και να μη μας προσπεράσει. Να αφήσουμε τον εαυτό μας να εκπλαγεί, να ακολουθήσουμε την πρόκληση.
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ σε διάφορες χώρες του κόσμου, ήταν για μένα μια ευλογία. Να συναντιέμαι στα διάφορα φεστιβάλ με έναν κόσμο που έχει πολλές και διαφορετικές μουσικές προσλαμβάνουσες, είναι κάτι που δεν χορταίνεται, που δεν τελειώνει ποτέ και που θα ήθελα να το κάνω περισσότερο.
ΜΕ ΤΟ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΟ ΚΟΙΝΟ επικοινωνείς μόνο με τη μουσική και με την παρουσία σου στη σκηνή. Είναι μια επικοινωνία πέρα από τις λέξεις, άρα μια επικοινωνία μεταφυσική, όπου ανταλλάσσεται καθαρή ενέργεια και πνευματικότητα. Πέρα από αυτό που βλέπουν τα μάτια και ακούνε τα αυτιά. Είναι μια επικοινωνία των αισθήσεων. Των μουσικών αισθήσεων.
ΠΟΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ; Αυτό δεν το ξέρεις ποτέ. Μπορεί να νιώσεις ένα τραγούδι βαθιά μέσα σου, αλλά αυτό να μην επικοινωνήσει ποτέ με το ευρύ κοινό, παρά μόνο με λίγους. Και ένα άλλο τραγούδι, που το νιώθεις περισσότερο σαν παιχνίδι παρά σαν μέρος της ψυχής σου, να έχει μεγάλη απήχηση. Δεν υπάρχει συνταγή.
ΑΓΑΠΗ. Αυτό έχει μείνει στη μνήμη μου απ' το παρελθόν, αυτό βλέπω όταν στρέφω το κεφάλι προς τα πίσω.
ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ, ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΙΑ. Δεν έχεις καμία σχέση με αυτό που ήσουν πριν. Αλλάζει τόσο πολύ η σκέψη σου, η ζωή σου, οι προτεραιότητές σου, η πορεία σου στη ζωή. Δεν είσαι πια μόνος.
Ο ΠΛΗΣΙΟΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΑΣ. Ο τρόπος που του φερόμαστε «δείχνει» τον εαυτό μας, αυτό που είμαστε. Ο πλησίον είναι ο απόλυτος σεβασμός στην ελευθερία του, στα θέλω του, στην προσωπικότητά του. Για μένα, είναι το δικαίωμα που θα του δώσω και θα μου δώσει, του βαθύτατου σεβασμού γι' αυτό που είναι ο καθένας μας και γι' αυτό που είναι ο κόσμος μας.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΙΣΩ ΒΑΘΥΤΑΤΑ στην ανθρώπινη φύση είναι ο ρατσισμός. Απεχθάνομαι την ξενοφοβία και την τόση επιφυλακτικότητα προς τους ξένους. Θα ήθελα η χώρα μου να ήταν καλύτερα οργανωμένη και να μπορούσε να προσφέρει περισσότερη και πιο ουσιαστική βοήθεια σ' αυτούς τους ανθρώπους. Να τους κάνει να νιώσουν καλύτερα.
ΟΤΑΝ Η UNICEF ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ να παραβρεθώ σ' ένα πάνελ με θέμα την αντιμετώπιση του τετάνου στις χώρες της Αφρικής, που σκοτώνει κάθε χρόνο 128.000 νεογέννητα παιδιά, το έκανα με μεγάλη μου χαρά. «Χρησιμοποιήστε με όπου θέλετε», τους είπα. Κι έτσι έγινα πρέσβειρα της ελληνικής εκστρατείας της Unicef γι' αυτή την προσπάθεια. Για το σκοπό αυτό, η Unicef συνεργάζεται με την Pampers και για κάθε πακέτο που θα αγοράζει η Ελληνίδα μητέρα θα αποστέλλεται μέσω της Unicef και ένα σωτήριο εμβόλιο στις χώρες της Αφρικής που το έχουν ανάγκη.
Από τον Αντώνη Κυριαζάνο
(Δημοσιεύτηκε στο Madame Figaro τον Νοέμβριο 2009)
