Σαν σήμερα στις 21 Νοεμβρίου 1955
Το 1955 ο 33χρονος τότε Μιχάλης Κακογιάννης σκηνοθέτησε την "Στέλλα", μία ταινία που έμεινε στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Ο ίδιος έγραψε το σενάριο που βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, "Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια" το οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά μόλις το 1997 από το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.
Η θρυλική Μελίνα Μερκούρη είναι η "Στέλλα" μία δημοφιλής τραγουδίστρια στο λαϊκό μαγαζί "Ο Παράδεισος". Είναι πανέμορφη, δυναμική, ζει και ερωτεύεται χωρίς να την ενδιαφέρουν τα στερεότυπα της Ελλάδας του '50. Όταν γνωρίζει τον Μίλτο (Γιώργος Φούντας), ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού που την τραβά σαν μαγνήτης, διακόπτει τον δεσμό της με τον Αλέκο (Αλέκος Αλεξανδράκης), νεαρό γόνο μιας πλούσιας οικογένειας, που αντιδρούσε στη σχέση τους. Ο Μίλτος θέλει να την κάνει γυναίκα του κι εκείνη δέχεται όμως το μετανιώνει σχεδόν αμέσως. Καθώς αδιαφορεί για τις κοινωνικές συμβάσεις, την ημέρα του γάμου τους τον στήνει στην εκκλησία και περνά τη νύχτα της με τον Αντώνη (Κώστας Κακκαβάς), ένα νεαρό που γνώρισε στο δρόμο. Επιστρέφοντας το πρωί στο σπίτι της, έρχεται αντιμέτωπη με τον Μίλτο ο οποίος την μαχαιρώνει θανάσιμα.
Η "Στέλλα" είναι μία ταινία- θρύλος με στοιχεία αρχαίας τραγωδίας, μελοδράματος και ιταλικού νεορεαλισμού που σόκαρε την μετεμφυλιακή Ελλάδα. Οι ερμηνείες της Μελίνας Μερκούρη όσο και των υπόλοιπων πρωταγωνιστών είναι συγκλονιστικές: O Γιώργος Φούντας, ο πρωτοεμφανιζόμενος Κώστας Κακκαβάς, η "τραγουδίστρια της νίκης" Σοφία Βέμπο (Μαρία), ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (Μήτσος), o Αλέκος Αλεξανδράκης, η Βούλα Ζουμπουλάκη (Αννέτα), η Χριστίνα Καλογερίκου (μητέρα του Μίλτου) και η Τασσώ Καββαδία (αδελφή του Αλέκου).
Τα σκηνικά δημιουργήθηκαν από τον Γιάννη Τσαρούχη ενώ την περίφημη αφίσα σχεδίασε ο ζωγράφος Γιώργος Βακιρτζής. Η βραβευμένη Θεώνη Βαχλιώτη, η πρώτη ενδυματολόγος στην Ελλάδα που αργότερα έγινε και αποκλειστική ενδυματολόγος της Μελίνας Μερκούρη, έντυσε εκπληκτικά την ηρωίδα, της οποίας το στυλ σηματοδότησε ένα νέο πρότυπο αισθητικής και υπήρξε προπομπός της γυναικείας χειραφέτησης των επόμενων δεκαετιών. Τη μουσική υπογράφει ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τα τραγούδια όπως το "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι" γίνονται iconic.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι τοποθεσίες των γυρισμάτων. Αν και η ταινία υποτίθεται πως γυρίζεται στις φτωχογειτονιές του Πειραιά πολλές σκηνές γυρίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σκηνή του φόνου η οποία στην πραγματικότητα γυρίστηκε στη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου, Πλαπούτα και Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Υπάρχουν σκηνές όπου γυρίστηκαν στην Καστέλα και το Μικρολίμανο ωστόσο ο θεατής έχει την ευκαιρία να δει πως ήταν τότε η μεταπολεμική Αθήνα. Η πλατεία Αβησσυνίας, η οδός Ηφαίστου, η πλατεία Μοναστηρακίου, η Πύλη της Ρωμαϊκής Αγοράς, η Βουκουρεστίου, η Πανεπιστημίου και η Χαριλάου Τρικούπη είναι κάποια από τα μέρη που εμφανίζονται στην ταινία.
Η "Στέλλα" προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ των Καννών του 1955 και, αν και δεν κέρδισε κάποιο βραβείο, προκάλεσε αίσθηση. Στους ελληνικούς κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα στις 21 Νοεμβρίου 1955 και ήταν η πιο εμπορική της σεζόν 1955-1956, από τις 24 συνολικά ελληνικές παραγωγές που προβλήθηκαν (134.142 εισιτήρια).
