Γεννημένος έναν κρύο χειμώνα – εκείνον του 1990 – στη Βαρσοβία, ο 33χρονος σήμερα Jakub Józef Orliński θα μπορούσε να επαναπαυτεί στις δάφνες της αδιαμφισβήτητης ομορφιάς του προκειμένου να δομήσει τη δική του διαδρομή εντός του καλλιτεχνικού μικρο-σύμπαντος. Ευτυχώς, ο ίδιος δεν αισθάνθηκε ποτέ ο ομορφότερος της παρέας, κάτι που του επέτρεψε αρχικά να ασχοληθεί με άλλα του χαρίσματα και στη συνέχεια να ανθίσει.
Ακροβατώντας με ιδιαίτερη μαεστρία ανάμεσα σε δύσκολες Άριες της Όπερας και σε breakdance βηματισμούς, η "πιο απόκοσμα όμορφη φωνή του πλανήτη", όπως τον χαρακτηρίζει ο διεθνής τύπος και οι χιλιάδες θαυμαστές του, έρχεται στο Ηρώδειο για μία μόνο βραδιά κάτω από τον έναστρο αθηναϊκό ουρανό και ένα φεγγάρι που θα πλησιάζει την πλήρη εκδοχή του.
Στα επαγγελματικά του highlights περιλαμβάνονται εμφανίσεις στη σκηνή της Metropolitan Opera, του Royal House Opera, του Warsaw Grand Theater – το σημαντικότερο σημείο πολιτισμού της γενέτειρας του, το Oper Frankunt, ενώ οι διακρίσεις του εκτείνονται σε διεθνές φάσμα και αυξάνονται όσο τα χρόνια περνούν. Δεν είναι τυχαίο. Ο Jakub Józef Orliński έχει σπουδάσει μουσική σε ακαδημαϊκό επίπεδο, εντρυφήσει από νωρίς σε σχολικές και τοπικές χορωδίες, μελετήσει αρκετά βράδια, διεκδικήσει την παρουσία του σε έναν χώρο που δεν προσφέρει εύκολα έδαφος σε νέους, μετατρέποντας ουσιαστικά αυτό που άλλοι αξιολογούν ως τυχαίο σε πεπρωμένο του. Μάλιστα, η πολύπτυχη καλλιτεχνική πορεία του έγινε έως και ντοκιμαντέρ στο κανάλι Arte: Music for a while.
Στην Τέχνη του, συνυφαίνονται με ιδιαίτερη μαεστρία το βάθος της οπερατικής ερμηνείας με το πάθος του χορού. Ίσως, αυτό να είναι ένα μόλις από τα στοιχεία που η Generation Z θαυμάζει πάνω του. Γιατί, το να καταφέρει ένας τραγουδιστής Όπερας να δημιουργήσει το δικό του φανατικό κοινό σε ηλικίες που τα μουσικά ακούσματα βρίσκονται στην αντίπερα όχθη του πενταγράμμου δεν είναι κάτι απλό. Είναι, όμως, κάτι που ο άνθρωπος με τη "σθεναρή φωνή, σταθερή, από τις ψηλές αγγελικές νότες έως τις γεμάτες δύναμη σκοτεινές, χαμηλές", όπως οι Times τον σκιαγραφούν, έχει καταφέρει.
Ο ίδιος δεν φοβάται. Να πειραματιστεί με τη φωνή του, να καλλιεργήσει τις δυνατότητες του, να συστήσει το μπαρόκ στοιχείο στη Gen Z, να της παρουσιάσει συνθέσεις που ακούγονται σπάνια σήμερα μέσα από ένα (κατα)δικό του καλλιτεχνικό πρίσμα. Άλλωστε, η μουσική δεν γνωρίζει χωροχρονικά όρια, διατηρώντας αναλλοίωτη την ουσία της στη δύνη που το πέρασμα των εποχών φέρει.
"Από μικρός", έχει πει ο Orliński , "όταν άκουγα αυτές τις μουσικές, κάτι με δονούσε, ήθελα να εκραγώ, να χορέψω. Συχνά, στις προπονήσεις που έκανα με την ομάδα του breakdance τους έβαζα κλασική ορχηστρική μουσική και τους προσκαλούσα να εξερευνήσουμε το αν πραγματικά η μουσική υπαγορεύει την κίνηση. Μπορεί να μην οδηγεί τα βήματά μας με τον τρόπο της σκληροπυρηνικής ραπ ή της house, αλλά το κάνει".
Σε αυτό το tempo αναμένεται να μας ταξιδέψει από το Ωδείο Ηρώδου Αττικού σε κάθε σημείο της υδρογείου με συνοδοιπόρο το θαύμα που συντελείται όταν οι φωνητικές του χορδές συσπώνται. Στο πλευρό του στις 16 Ιουλίου, θα βρεθεί το καταξιωμένο σύνολο μπαρόκ και κλασικής μουσικής Il Pomo d’ Oro σε μία βραδιά που η συναισθηματική μας δόνηση θα συντονιστεί με εκείνη που "η φωνή, η οποία μπορεί να κάνει τον Βιβάλντι να μιλήσει τόσο άμεσα όσο ένα τραγούδι ποπ" φέρει.
