Η Ariana Labed και η πρωταγωνίστρια που επέλεξε για το σκηνοθετικό της ντεμπούτο, Mia Tharia, μας αποκαλύπτουν στοιχεία για την ταινία τους September Says, που θα βγει στις ελληνικές αίθουσες στις 20 Μαρτίου.
Στη μια οθονη του Zoom Call η Ariane Labed από τη Γαλλία, με ένα λευκό πουλόβερ, πάνω στο οποίο ξεχωρίζει μια μικρή καρφίτσα με τη σημαία της Παλαιστίνης, και στην άλλη η Mia Tharia από την Αγγλία, με ένα μαύρο Τ-shirt, φανερά ενθουσιασμένη.
Η κουβέντα ξεκίνησε με τις δυο τους να κάνουν ένα γρήγορο catch up πριν επικεντρωθούμε στο September Says. Είναι η πρώτη ταινία όπου συμμετέχει η 19χρονη και η πρώτη μεγάλου μήκους που σκηνοθετεί η Eλληνoγαλλίδα δημιουργός. Η ιστορία βασίζεται στο μυθιστόρημα Sisters της Daisy Johnson –τη διασκευή υπογράφει η Labed– και ξετυλίγει τη σχέση δύο αδελφών στην εφηβεία (Mia Tharia και Pascale Kann), που ζουν με τη μητέρα τους (Rakhee Thakrar), και το πώς οι δυναμικές τους αλλάζουν μέσα από διάφορες καταστάσεις.
Διαβάστε Επίσης
Αυτό τον καιρό, φαντάζομαι, είστε απασχολημένες με την προώθηση της ταινίας.
Ariane Labed: Απασχολημένη, αλλά ωραία απασχολημένη.
Mia Tharia: Το απολαμβάνεις;
A.L.: Κάποιες φορές απλά τρελαίνομαι, επαναλαμβάνομαι και λέω τα ίδια πράγματα, αλλά είναι ΟΚ. Απλά περιμένω να κυκλοφορήσει η ταινία στον κόσμο.
Ariane, έχεις λίγο μεγαλύτερη ανυπομονησία για το ελληνικό κοινό;
A.L.: Όχι, γιατί να έχω; (γέλια) Τώρα το βάζεις στο μυαλό μου.
Επειδή είναι "ελληνική" ταινία, αφού είσαι Ελληνίδα.
A.L.: (γέλια) Όπως για τους Γάλλους είναι "γαλλική". Είμαι ενθουσιασμένη να τη μοιραστώ με το κοινό, όπου κι αν βρίσκεται αυτό. Φυσικά, και στην Ελλάδα, που είναι πάντα ξεχωριστή για μένα γιατί είναι η χώρα μου.
Το συναίσθημα είναι το ίδιο κάθε φορά που βγαίνει μια νέα ταινία σου;
A.L.: Τώρα είναι διαφορετικό, γιατί είναι δική μου ταινία, είναι το "μωρό" μου. Νιώθω πιο ευάλωτη. Είναι κάτι πολύ ξεχωριστό.
Mia, για σένα είναι η πρώτη σου ταινία. Πώς νιώθεις;
M.Th.: Είμαι ενθουσιασμένη! Δεν είμαι σίγουρη για το τι να περιμένω, αλλά είμαι περήφανη για την ταινία, που ήταν μεγάλο μέρος της εξέλιξής μου ως ανθρώπου. Είναι ένα υπέροχο αλλά και περίεργο συναίσθημα το ότι είναι κομμάτι του ποια είμαι.
Πώς μπήκες στο καστ;
M.Th.: Πήγαινα στο Brixton Youth Theatre μετά το σχολείο και σε μία από τις συναντήσεις μας ήρθε η casting director Isabella Odoffin. Δεν εξεπλάγην που μου ζήτησε να κάνω οντισιόν γιατί προσπάθησα πολύ να τραβήξω την προσοχή της (γέλια). Ήμουν πολύ τυχερή που μου το ζήτησε και γνώρισα την Ariane!
Ariane, τι σκέφτηκες όταν την είδες;
A.L.: Όταν άνοιξε την πόρτα και μπήκε στον χώρο του κάστινγκ, σκέφτηκα: "Θεέ μου, αυτή είναι η July!". Φυσικά δεν της το είπα (γέλια). Ούτε στην Isabella είπα κάτι, συνεχίσαμε κανονικά τη διαδικασία με τις ηθοποιούς και αμέσως μετά επικοινωνήσαμε με τους γονείς της στο Ηνωμένο Βασίλειο για να τους ρωτήσουμε αν είναι διαθέσιμη για δεύτερο γύρο.
M.Th.: Θυμάμαι ότι περπατούσα όταν τηλεφώνησε ο ατζέντης μου και μου είπε: "Γύρνα πίσω!". Σκέφτηκα ότι αυτό είναι καλό σημάδι.
A.L.: Για ένα τέτοιο τηλεφώνημα θα περίμενες εβδομάδες και εγώ ήθελα να σε ενημερώσω αμέσως. Ήμουν σίγουρη ότι ήσουν η ιδανική για τον ρόλο – το ήξερα από τη στιγμή που άνοιξες την πόρτα.
Η καριέρα σου ως ηθοποιός νιώθεις ότι σε έχει κάνει καλύτερη σκηνοθέτιδα;
A.L.: Δεν ξέρω αν με έχει κάνει καλύτερη, αλλά σίγουρα έχω περάσει περισσότερο χρόνο στα πλατό από τους περισσότερους σκηνοθέτες με τους οποίους έχω δουλέψει. Οπότε, αυτό βοηθάει. Αγαπώ τους ηθοποιούς, τους εμπιστεύομαι. Επενδύω πολύ στον σεβασμό. Θέλω οι άνθρωποι που δουλεύω μαζί τους, όχι μόνο οι ηθοποιοί, να νιώθουν ότι εμπλέκονται στη διαδικασία και ότι δεν είναι απλά εκεί για να εκπληρώσουν το όραμά μου.
M.Th.: Ήταν ένα πολύ προστατευτικό περιβάλλον. Δεν ξέρω αν πρέπει να το λέω αυτό, αλλά ήταν η αγαπημένη μου εμπειρία σε γύρισμα και η Ariane είναι ο λόγος.
Διαβάστε Επίσης
Ξεκινώντας είχες ένα συγκεκριμένο όραμα για την ταινία ή απλώς εμπιστεύτηκες τη διαδικασία;
A.L.: Δεν είναι το ένα ή το άλλο. Ήξερα ότι ήθελα να έχει αυτό που λέμε "female gaze" – τη γυναικεία ματιά. Προσπαθήσαμε να χτίσουμε τους γυναικείους χαρακτήρες με έναν ευθύ και ισότιμο τρόπο, χωρίς να τις σεξουαλικοποιούμε και να νιώθουμε ότι ξέρουμε περισσότερα από εκείνες.
Ήθελα, επίσης, να μιλήσω για την εφηβεία, τον κόσμο των κοριτσιών που μου έχει λείψει μέχρι τώρα στον κινηματογράφο, και να δείξω πράγματα που συνήθως κρύβονται, όπως οι τρίχες και η περίοδος. Όλα αυτά που υποτίθεται δεν είναι κινηματογράφος.
Υπάρχει αληθινή αγάπη ανάμεσα στις δύο αδελφές; Η αλληλεξάρτησή τους προκύπτει από αυτό ή είναι κάτι άλλο;
A.L.: Τι είναι αληθινή αγάπη; Δεν ξέρω (γέλια). Αυτό που με ενδιαφέρει σε αυτή τη δυναμική είναι πως, ό,τι και να βάλεις πίσω από την αγάπη, υπάρχει αυτός ο αυθεντικός, ανιδιοτελής τρόπος που αγαπάς την οικογένεια. Αυτό δε σημαίνει ότι η αγάπη δεν μπορεί να είναι επικίνδυνη ή τοξική ή να γίνει ένα παιχνίδι εξουσίας.
Αν δεν προσέξεις τη δύναμη που ασκείς σε κάποιον ή αν αφήσεις κάποιον να ασκεί μεγάλη δύναμη σ’ εσένα, ακόμη κι αν υπάρχει αγάπη, μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνο. Η οικογένεια είναι ένα πολύ δυνατό παράδειγμα αυτής της διπλής διάστασης της αγάπης και της καταστροφής.
Μ.Th.: Όταν ξέρεις κάποιον τόσο ολοκληρωτικά, μπορεί πραγματικά να σε εξελίξει αλλά και να σε καταστρέψει.
Η ταινία September Says σε σκηνοθεσία της Ariane Labed κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 20 Μαρτίου.
