Συνέντευξη με την πρωταγωνίστρια της παράστασης Οιδίπους Τύραννος που παρουσιάζεται στο Θέατρο Ροές.
Μετά από δύο επιτυχημένες χρονιές σε Ελλάδα και εξωτερικό, η βραβευμένη παράσταση Οιδίπους Τύραννος επέστρεψε, αυτή τη φορά στο Θέατρο ΡΟΕΣ, για έναν περιορισμένο κύκλο παραστάσεων από τις 18 Νοεμβρίου έως 6 Ιανουαρίου 2026. Η Αγγελική Λεμονή, η ηθοποιός που υποδύεται τόσο την Ιοκάστη όσο και τον Τειρεσία, μιλάει στο madamefigaro.gr για αυτό τον απαιτητικό διπλό ρόλο που η ίδια χαρακτηρίζει ως "συνάντηση φωτός και σκοταδιού".
Στην παράσταση "Οιδίπους Τύραννος" ερμηνεύεις δύο πολύ διαφορετικούς ρόλους — την Ιοκάστη και τον Τειρεσία. Πώς ένιωσες που κρατάς"δύο όψεις” στην ίδια σκηνή;
Αναλαμβάνοντας και τους δύο ρόλους, συνειδητοποίησα πόσο σημαντικά είναι τα ρήματα "βλέπω" και "κοιτάζω". Ο Τειρεσίας είναι τυφλός, αλλά βλέπει την αλήθεια και τη φέρνει στο φως — στη γνώση. Η Ιοκάστη, αντίθετα, βυθίζεται στα αισθήματα και δεν βλέπει. Προσπαθεί να προστατέψει τον Οιδίποδα από το κακό που ίσως διαισθάνεται, αλλά δεν μπορεί να το αποφύγει. Είναι μια γυναίκα ερωτευμένη, που της αρέσει αυτό που ζει. Ήταν δύσκολο, αλλά προσπάθησα να το προσεγγίσω ως μια συνάντηση φωτός και σκοταδιού.
Πόσο απαιτητικό ήταν για εσένα να εναλλάσσεις ρόλους και συναισθήματα σε μια παράσταση τόσο φορτισμένη συναισθηματικά;
Η μαγεία του θεάτρου είναι στη συγκέντρωση — μπορεί να κερδίσει τα πάντα. Λίγα λεπτά χωρίζουν τον Τειρεσία από την Ιοκάστη, αλλά είναι δύο ολόκληροι κόσμοι. Η διάθεση, η διαχείριση του σώματος και η ιστορία που κουβαλάει ο κάθε ρόλος βοηθούν τον ηθοποιό να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση. Ταυτόχρονα, τίποτα δεν είναι σίγουρο και δεν μπορείς να επαναπαυτείς. Είσαι συνεχώς παρούσα, με όλες σου τις δυνάμεις, και παλεύεις. Μεγάλοι και δύσκολοι ρόλοι, αλλά αυτή είναι και η ομορφιά τους.
Πιστεύεις ότι η εμπειρία αυτή σε έχει βοηθήσει να κατανοήσεις καλύτερα πτυχές της δικής σου προσωπικότητας;
Τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου πάλεψα με την έννοια της δικαιοσύνης, νομίζοντας πως η αγάπη είναι δεδομένη. Η Ιοκάστη μού δημιούργησε απορίες: είναι δοτική, υπερασπιστική, προστατευτική και ερωτευμένη. Πώς μια γυναίκα δέχεται να σκοτώσει το παιδί της για να μην σκοτώσει αργότερα τον άντρα της εξαιτίας του χρησμού; Δεν ξέρω αν εγώ θα μπορούσα να το αντέξω και μετά να συνεχίσω τη ζωή μου, να την ξαναφτιάξω. Ο Τειρεσίας, αντίθετα, ήταν πιο κοντά μου. Με την αλήθεια και τη γνώση ήθελε να βοηθήσει — αλλά ποιος αντέχει την αλήθεια όταν γκρεμίζει τον κόσμο του;
Ένα έργο τόσο βαθύ, με θέματα όπως η αλήθεια, η αυτογνωσία και η δικαιοσύνη, επηρεάζει την προσωπική σου οπτική για τη ζωή;
Το θέατρο είναι καλλιέργεια και συγκίνηση, γιατί όλοι οι άνθρωποι ζούμε κάτω από παρόμοια προβλήματα και συνθήκες. Είτε είσαι φτωχός είτε πλούσιος, η απώλεια είναι απώλεια, ο πόνος είναι πόνος. Όσο υλικό πλούτο κι αν έχεις, ίσως βοηθά, αλλά δεν λύνει τα πράγματα. Τα θεατρικά κείμενα έχουν ηθική, κι όταν τα συναντάς μπορείς να κερδίσεις πολλά — αρκεί να έχεις παραμείνει άνθρωπος.
Ποια στιγμή της παράστασης σε συγκίνησε ή σε καθόρισε περισσότερο ως ηθοποιό;
Όταν η Ιοκάστη καταλαβαίνει την αλήθεια, νιώθω μια τρέλα μέσα της. Σαν να φωνάζει: "Όχι… δεν μπορώ να το αντέξω!" Ο άντρας μου — ο γιος μου; Πόσο να χωρέσει η ψυχή; Είναι κάτι αδύνατο να το διαχειριστείς. Ο πόνος και η αγάπη σε τέτοια ένταση οδηγούν στο κενό —και μέσα σε αυτό το κενό, η Ιοκάστη πέφτει και ελευθερώνεται.
