Η συγγραφέας του έργου Εντός Περιθωρίου με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι στην τρίτη ηλικία μιλάει στο madamefigaro.gr
Δύο ηλικιωμένοι συναντιούνται σε έναν οίκο ευγηρίας και χτίζουν έναν απρόσμενο κόσμο επικοινωνίας και συντροφικότητας. Μέσα από το χιούμορ, την ποίηση και τις παιγνιώδεις αφηγήσεις τους, διεκδικούν χώρο και χρόνο, δικαίωμα στη χαρά, την αγάπη – ακόμη και στον έρωτα.
Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία που αφηγούνται στη σκηνή του θεάτρου Μικρό Γκλόρια οι Μαριλένα Μακρή και ο Δημήτρης Μπικηρόπουλος, στην παράσταση Εντός Περιθωρίου. Η συγγραφέας του έργου Χριστίνα Λαμπούση, που εκτός από νεοεμφανιζόμενη θεατρική συγγραφέας είναι και δικηγόρος, μιλάει στο madamefigaro.gr για την επιλογή της να μιλήσει για το "περιθώριο" όχι ως τόπο σιωπής, αλλά ως πεδίο αφήγησης και συνάντησης.
Το έργο πραγματεύεται την ιστορία δύο ανθρώπων που συναντιούνται σε έναν οίκο ευγηρίας. Ποιο ήταν το κίνητρό σου να ασχοληθείς με ένα θέμα που αφορά την τρίτη ηλικία;
Το κίνητρό μου δεν είχε να κάνει με την ηλικία, αλλά με την ανθρώπινη συνθήκη. Η τρίτη ηλικία είναι απλώς ο φακός μέσα από τον οποίο φωτίζονται ζητήματα που μας αφορούν όλους: ο φόβος της εγκατάλειψης, η απώλεια της μνήμης, η ανάγκη για επαφή. Παρότι δεν ανήκω ηλικιακά σε αυτή την κατηγορία, τη συναντώ καθημερινά, τόσο μέσα από τη δουλειά μου ως δικηγόρος, όσο και ως άνθρωπος που παρατηρεί γύρω του πώς κάποιοι σιγά σιγά γίνονται αόρατοι.
Πόσο εύκολο είναι να αφήνεις το "καπέλο" της δικηγόρου και να βουτάς στην τρυφερότητα και την ευαισθησία που απαιτεί ένα θεατρικό κείμενο;
Δεν χρειάζεται να αφήνω το "καπέλο" της δικηγόρου, γιατί κάτω από αυτό υπάρχει πάντα ο άνθρωπος. Η δουλειά μου με έχει φέρει πολύ κοντά σε ιστορίες απώλειας, φόβου και ντροπής, εκεί που οι άνθρωποι απογυμνώνονται και ζητούν απλά να τους ακούσεις. Αυτή η ακρόαση είναι για μένα η πρώτη ύλη και στη γραφή. Η τρυφερότητα και η ευαισθησία δεν είναι κάτι ξένο από τη δικηγορία, απλώς εκεί συχνά κρύβονται πίσω από διαδικασίες, ενώ στο θέατρο έχουν την ελευθερία να βγουν μπροστά.
Πιστεύεις ότι υπάρχει έρωτας στην τρίτη ηλικία; Και αν ναι, πώς τον προσεγγίζεις θεατρικά;
Φυσικά και υπάρχει έρωτας στην τρίτη ηλικία. Ο έρωτας δεν έχει ημερομηνία λήξης. Αλλάζει μορφή, όχι ουσία. Ίσως να είναι πιο ήσυχος, πιο τρυφερός, πιο θαρραλέος, γιατί δεν έχει πια την ανάγκη να αποδείξει τίποτα. Θεατρικά με ενδιέφερε να τον προσεγγίσω χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς λύπηση, παρά σα μια μικρή επανάσταση απέναντι στην εικόνα που θέλει τους ηλικιωμένους άφυλους και αόρατους.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη συγγραφή αυτού του έργου;
Να μιλήσω για την απώλεια και την περιθωριοποίηση χωρίς να εγκλωβιστώ στη μελαγχολία. Ήθελα οι ήρωες να μην είναι θύματα, αλλά άνθρωποι με επιθυμίες, αντιφάσεις και αξιοπρέπεια. Η πρόκληση, τελικά, ήταν να φύγει ο θεατής συγκινημένος, αλλά όχι βαρύς. Να νιώσει ότι η ζωή, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεσαι, εξακολουθεί να έχει χώρο για έρωτα, παιχνίδι και ελπίδα.
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα πριν λίγες μέρες. Πώς ένιωσες που είδες το κείμενό σου να ζωντανεύει στη σκηνή;
Ήταν μια βαθιά συγκινητική και απρόβλεπτη εμπειρία. Όταν γράφεις, είσαι μόνος σου με τους ήρωες. Στη σκηνή, ξαφνικά, τους παραδίδεις στους ηθοποιούς και στο κοινό. Το πιο δυνατό για μένα ήταν να νιώσω την ανάσα της πλατείας, τα γέλια να έρχονται μαζί με τα δάκρυα, σχεδόν ταυτόχρονα. Αυτόν ακριβώς τον συγχρονισμό συγκίνησης και χιούμορ είχα ονειρευτεί. Όταν ο κόσμος χειροκροτούσε για πολλή ώρα, ένιωσα ότι αυτή η ιστορία βρήκε τον δρόμο της...
Πιστεύεις πως ως γυναίκα θεατρική συγγραφέας αντιμετωπίζεις περισσότερες δυσκολίες απ’ ό,τι οι άντρες; Είναι ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα;
Δεν πιστεύω ότι οι δυσκολίες προκύπτουν πάντα με τρόπο ορατό. Το θέατρο ενώ σήμερα έχει περισσότερες γυναικείες φωνές από ποτέ, εξακολουθεί να κουβαλά αντανακλαστικά που για πολλά χρόνια ήταν ανδροκρατούμενα. Το κοινό ωστόσο δεν ενδιαφέρεται για το φύλο του δημιουργού, αλλά για το αν αυτό που βλέπει το αφορά και άρα το συγκινεί. Και όσο οι ιστορίες μας συνεχίζουν να βρίσκουν ανταπόκριση, τόσο περισσότερος χώρος ανοίγει για κάθε φωνή που για χρόνια έμενε στο περιθώριο.
Info:
Η παράσταση Εντός Περιθωρίου παίζεται στο θέατρο Μικρό Γκλόρια, κάθε Κυριακή στις 18:00. Για εισιτήρια κάνε κλικ εδώ.
