Ένα κείμενο που θα σας ενθαρρύνει και θα σας δώσει κουράγιο σε περίπτωση που έχετε αποφασίσει να θηλάσετε τα παιδιά σας για πολύ καιρό.
Θηλάζω εδώ και 9 χρόνια. Με τέσσερα παιδιά, και μάλιστα σε κοντινή ηλικία, αν το υπολογίσω, νομίζω ότι θηλάζω από τότε που έγινα μητέρα. Αν το σκεφτείς κανείς, φαίνεται ατελείωτο, μια αιωνιότητα για την ακρίβεια, αλλά τώρα κοιτώντας πίσω νομίζω ότι αυτή ήταν η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει ποτέ. Οι δυο μεγαλύτερες κόρες μου απογαλακτίστηκαν όταν ήταν τριών και δύο ετών αντίστοιχα, ενώ τα μικρότερά μου αγόρια 4 και 3 ετών αντίστοιχα, συνεχίζουν να θηλάζουν. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα κρατήσει τόσο ο θηλασμός μου, τώρα όμως μου φαίνεται κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Ξέρω ότι δεν είναι και πολύ εύκολο να συνεχίζεις να θηλάζεις για τόσο καιρό και είμαι σίγουρη πως θα υπάρχουν πάρα πολλοί που θα επικρίνουν αυτή σας την απόφαση. Γι’ αυτό γράφω αυτό το κείμενο για να σας ενθαρρύνω και να σας δώσω κουράγιο σε περίπτωση που έχετε αποφασίσει να θηλάσετε τα παιδιά σας για πολύ καιρό. Εγώ σας προτείνω, από τη στιγμή που επιθυμείτε να το κάνετε (και το παιδί σας το ίδιο), να μην διστάσετε.
7 λόγοι που θηλάζω το μεγαλύτερό μου παιδί
1. Γιατί το θέλουμε και οι δύο
Ο θηλασμός είναι μια διαδικασία που συμβαίνει μεταξύ δυο ανθρώπων. Ο ένας τρέφει και ο άλλος τρέφεται. Αν και οι δυο, μητέρα και παιδί, είναι ευτυχισμένοι με αυτό, δεν νομίζω ότι μετράει κάτι άλλο. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό είναι πολύ παράξενο, εγώ πάλι όχι.
2. Γιατί το θεωρώ φυσιολογικό
Όταν έφερα στον κόσμο την πρώτη μου κόρη, αποφάσισα ότι θα θηλάζα για ένα χρόνο. Αυτό έκανε και η μαμά μου. Στη συνέχεια, όταν η κόρη μου έφτασε σε αυτή την ηλικία, μου φάνηκε περίεργο να σταματήσω. Το να συνεχίζω να θηλάζω μου φάνηκε απόλυτα φυσιολογικό. Ήξερα ότι πολλοί γύρω μου δεν αισθάνονταν άνετα με αυτή την ιδέα και πίστευαν πως το παιδί είναι πολύ μεγάλο για να εξακολουθεί να θηλάζει. Θυμάμαι, μάλιστα, ότι ένιωθα αμήχανα να τη θηλάζω μπροστά στους άλλους. Με τον καιρό όμως, κι αφού έφτασα στο τέταρτο παιδί, δεν μου φαινόταν καθόλου παράξενο και συνέχισα να το κάνω.
Το τι είναι νορμάλ είναι υποκειμενικό. Και αν εσύ βρίσκεις φυσιολογικό να θηλάζεις το μεγαλύτερο παιδί σου, με τον καιρό θα το συνηθίσουν και οι άλλοι. Αυτό που πιστεύω είναι ότι όλοι θα πρέπει να υποστηρίζουν μια μητέρα που επιλέγει να θηλάζει το παιδί της. Τελεία και παύλα.
Διάβασε τη συνέχεια στο themamagers.gr
