Σημείο Πλήξης | Η πραγματική ευλογία των διακοπών που μπορεί να σε βρει κάτω από το αλμυρίκι

Η εκδότρια της Madame Figaro, Ελένη Στασινοπούλου, γράφει στο τεύχος Αυγούστου για το ιερό δισκοπότηρο των διακοπών.

Εσείς, αλήθεια, τι προτιμάτε; Θέλετε στις διακοπές να μετράτε κόκκους άμμου ή να εντοπίζετε γνωστές φυσιογνωμίες, πρόθυμες για αυθόρμητη πολυλογία; Θέλετε να κοιτάτε τον έναστρο ουρανό απλανώς ή να σκανάρετε εμφανίσεις σε κοσμική προκυμαία; Επιθυμείτε να βγάλετε ρίζες σε ένα ειδυλλιακό σκηνικό ή να οργώσετε τα αξιοθέατα κάθε περιοχής; Για μένα, πάλι, οι διακοπές αρχίζουν να αποκτούν νόημα μετά 
το –όπως συνηθίζω να αποκαλώ– "σημείο πλήξης".

Αλίμονο αν γυρίσω πίσω στην κανονικότητα της πόλης πριν το βλέμμα μου συμπληρώσει τις απαραίτητες ώρες πτήσης στο κενό. Η περιβόητη "μπαταρία" δε θα έχει φορτίσει επαρκώς. Να γιατί το σημείο πλήξης είναι το ιερό δισκοπότηρο των διακοπών μου.

Μπορεί να συμβεί πάνω σε αιώρα ή κάτω από ένα αλμυρίκι, πίσω από τις σελίδες ενός βιβλίου ή μπροστά σε μια υπέροχη θέα, σε ένα κατάστρωμα πλοίου ή μια σκιερή αυλή χωριού, σε μια βεράντα, σε μια ξαπλώστρα, στα δροσερά σεντόνια μιας μεσημεριανής σιέστας. Δεν έχει καμία σημασία το πού. Το θέμα είναι να συμβεί. Το κατώφλι του σωστού χωροχρόνου διακοπών διασχίζεται μόνο αυτή την πολυπόθητη στιγμή που νιώθεις μέχρι το μεδούλι σου μια απροσδιόριστη χαρά που δεν οφείλεται σε τίποτα άλλο από απλή πλήξη.

Όταν είσαι βαθιά μέσα στο τούνελ της θερινής ραστώνης και κανένα φως δραστηριότητας δε φαίνεται να είναι κάπου κοντά. Μιλάμε γι’ αυτό το νανοδευτερόλεπτο που περνάει φευγαλέα η σκέψη "δεν έχω τι να κάνω" και ακολουθεί ένας ανακουφιστικός αναστεναγμός βαρεμάρας. Όταν βουλιάζεις σε μια γλυκιά και ζαλιστική τεμπελιά απελευθερωμένος από υποχρεώσεις. Όταν σε καταπίνει η νωχέλεια του καλοκαιριού εξαφανίζοντας ρολόγια και ημερολόγια. Εκεί ξεκινά η ευλογία η πραγματική.

Η εκδότρια της Madame Figaro Ελένη Στασινοπούλου

Το πλάνο διακοπών μου χαράσσεται στρατηγικά με στόχο την πλεύση προς μια αναπόφευκτη και προδιαγεγραμμένη πλήξη. Αν σας ενδιαφέρει, έχω κάποια tips: Επιλέξτε μικρά, πολύ μικρά νησιά (τα λεγόμενα "διτάβερνα", "τριτάβερνα") με ελάχιστες επιλογές που εξαντλούνται σε δύο ημέρες, ώστε να επέλθει η επιθυμητή χαλαρότητα. Στηρίξτε το καθημερινό πρόγραμμα σε επαναλαμβανόμενες ρουτίνες, με μικρές μόνο παρεκκλίσεις, κατά προτίμηση σε θέρετρα και περιοχές που έχετε κάνει στέκια και γνωρίζετε τα μυστικά τους.

Συναναστραφείτε με παρέες με ίδια κοσμοθεωρία και συναφείς τάσεις απομόνωσης. Οργανώστε εγκαίρως όλα όσα χρειάζονται μέχρι να βρεθείτε στον προορισμό σας (κρατήσεις σε καταλύματα και εισιτήρια, προμήθειες σε βιβλία κ.λπ.) και απολύτως τίποτα για τις μέρες αφότου φτάσετε. Απολαύστε το τίποτα χωρίς ενοχές, προσδοκίες ή απαιτήσεις.
Καλές διακοπές, όπως και να τις προτιμάτε!