Οι διακοπές υποτίθεται πως είναι συνώνυμο της χαλάρωσης. Τότε γιατί πολλοί επιστρέφουμε με μεγαλύτερη κόπωση, ενοχές και ένα παράξενο συναισθηματικό κενό;
Καλοκαίρι. Η εποχή που όλοι περιμένουμε μετρώντας αντίστροφα τις ημέρες για τη φυγή. Οι διακοπές είναι πια συνυφασμένες με την ιδέα της χαλάρωσης και της ευτυχίας. Όμως, για πολλούς η ψυχολογική πραγματικότητα πίσω από τις καλοκαιρινές αποδράσεις είναι πιο σύνθετη απ’ ό,τι φαίνεται. Αναρωτιέται κανείς:
Γιατί δυσκολευόμαστε να ξεκουραστούμε πραγματικά; Γιατί ακόμα και στην άδεια, με το σώμα μας αποσυνδεδεμένο από τις υποχρεώσεις, το μυαλό συνεχίζει να δουλεύει πυρετωδώς; Στις καλοκαιρινές συνεδρίες παρατηρώ συχνά ότι για πολλούς ανθρώπους οι διακοπές είναι μια προσδοκία που δεν εκπληρώνεται. Αυτό συμβαίνει γιατί οι διακοπές, αντί να είναι περίοδος ενσυνείδητης ξεκούρασης, γίνονται μια ακόμα "αποστολή": να χαλαρώσουμε, να περάσουμε καλά, να ζήσουμε κάτι μοναδικό.
Με άλλα λόγια, μεταφέρουμε μία ακόμα πίεση της καθημερινότητας στη χαλάρωση και έτσι ακυρώνεται ο σκοπός της. Δεν είναι λίγες, μάλιστα, οι φορές που επιστρέφουμε πιο κουρασμένοι, πιο συγχυσμένοι, ακόμα και με ένα ανεξήγητο αίσθημα κενού "Δεν κατάφερα να ξεκουραστώ". Και το λέμε με ενοχή, σαν να αποτύχαμε σε κάτι απλό.
Διάβασε τη συνέχεια στο shape.gr
