Στη Μεζέβ η Marie Sibuet συνδυάζει το ρουστίκ DNA της περιοχής με ένα κομψό και φολκ πνεύμα.
Από τη Vanessa Zocchetti
Το Chalet Molitor στη Μεζέβ αφηγείται μια όμορφη οικογενειακή ιστορία, από αυτές που χαίρεσαι να ξεφυλλίζεις. Η αφήγηση ξεκινά από την παιδική ηλικία της Marie Sibuet, γενικής διευθύντριας των Maisons et Hôtels Sibuet. "Ήταν το σαλέ των παππούδων μου. Με φρόντιζαν πολύ όταν ήμουν μικρή, γιατί οι γονείς μου, που ήταν ξενοδόχοι, είχαν πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις. Έτσι, οι παππούδες μου ανέλαβαν να μας προσέχουν" θυμάται.
Όταν οι παππούδες της έφυγαν από τη ζωή, η πώληση του σπιτιού ήταν αδιανόητη. Άνοιξε τότε ένα νέο κεφάλαιο. "Ο πατέρας μου και ο θείος μου το είχαν κληρονομήσει, αλλά δεν ήθελαν να το κρατήσουν. Για μένα όμως αυτό σήμαινε να σβήσω υπέροχες αναμνήσεις. Έτσι, μαζί με τον άνδρα μου, τον αδελφό μου και τη σύζυγό του αποφασίσαμε να το αγοράσουμε εμείς".
Παρόλο που μέσα στους τοίχους του σαλέ πλανώνται ακόμα οι συγκινήσεις του παρελθόντος, η Marie Sibuet δεν ήθελε να τα αφήσει όλα όπως ήταν. Η αγάπη της για το σπίτι δεν την εμπόδισε να ξανασκεφτεί
τον χώρο, να τον αναδιαμορφώσει και, κυρίως, να τον διακοσμήσει από την αρχή. Έτσι, γράφτηκε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Chalet Molitor. "Αυξήσαμε την επιφάνεια κατά 50% για να εξασφαλίσουμε άνεση για δέκα άτομα. Τώρα φτάνει τα 330 τ.μ." αναφέρει. "Φυσικά κρατήσαμε το DNA του, λίγο ρουστίκ, αλλά επιτρέψαμε στον εαυτό μας κάποιες παρεκκλίσεις. Δε θέλαμε να είμαστε 100% παραδοσιακοί, αλλά ούτε υπερβολικά σύγχρονοι. Προσανατολιστήκαμε σε μια ισορροπία ανάμεσα στην αυθεντικότητα, τη σύγχρονη αισθητική και μερικές καλλιτεχνικές πινελιές που αλλάζουν τα πάντα".
Η άσκηση δεν ήταν εύκολη. Για να μη χαθεί στον σχεδιασμό, η Marie Sibuet αποφάσισε να ξεκινήσει από τα αντικείμενα που είχε αγοράσει με βάση το ένστικτό της! "Μου αρέσει τα έπιπλα να αλλάζουν, να μπορεί κανείς να μεταμορφώνει τη διακόσμηση. Γι’ αυτό αγοράζω έπιπλα και αντικείμενα που αγαπώ και τα κρατάω για μελλοντικές αλλαγές" σημειώνει. Μια ζωγραφιστή ντουλάπα, μια πράσινη συρταριέρα, ένας πίνακας με ένα ελάφι... αποτέλεσαν σημεία εκκίνησης για τη δημιουργία της ατμόσφαιρας του χώρου. Το ίδιο και ένα πράσινο ύφασμα από τη μάρκα Élitis, που εντόπισε στο παριζιάνικο showroom. "Ήξερα ότι θα το χρησιμοποιήσω κάπου – μου θύμιζε το βουνό" λέει γελώντας.
Πράγματι, το ύφασμα αυτό έγινε κουρτίνες και μαξιλάρια στο σαλόνι ταιριάζοντας τέλεια με το πράσινο κεραμικό τζάκι, την "καρδιά" του σπιτιού. "Το τζάκι είναι κλασικό στοιχείο των σαλέ. Όμως εμείς το επανασχεδιάσαμε. Με τα κεραμικά πλακίδια έγινε ένα σύγχρονο στοιχείο που δίνει χαρακτήρα στον χώρο. Σπάει τους κανόνες και δομεί το δωμάτιο" εξηγεί η Sibuet. Ανάλογη προσέγγιση είχε και η συνεργασία με τον καλλιτέχνη Franck Lebraly, ο οποίος δημιούργησε διακοσμητικές ζωφόρους στις δοκούς του σαλονιού και μια ασπρόμαυρη τοιχογραφία στη σκάλα με χαρακτηριστικές στρογγυλεμένες φιγούρες.
Η ανατροπή συνεχίζεται: Ο σχιστόλιθος, που συνήθως χρησιμοποιείται εξωτερικά στα σαλέ, τοποθετήθηκε εδώ στο πάτωμα, δημιουργώντας αντίθεση με το καφέ του ξύλου στο ταβάνι, γύρω από τα παράθυρα, το πάσο και τους πάγκους. Μια μεγάλη πολυθρόνα σαν εντελβάις παραμυθιού δεσπόζει στον χώρο, ενώ το δέρμα αγελάδας, που ντύνει μια συρταριέρα και τον τοίχο στην εσωτερική σκάλα, θυμίζει πως τα αλπικά λιβάδια δεν είναι μακριά.
Με το ίδιο χαρούμενο και ζεστό πνεύμα η Marie Sibuet διαμόρφωσε και τις πέντε κρεβατοκάμαρες, στον πρώτο όροφο και στο ισόγειο. "Τις φαντάστηκα με βάση τα υφάσματα της Élitis. Έτσι, καθεμία έχει τη δική της ατμόσφαιρα, που συνεχίζεται και στα μπάνια τους. Είμαστε πολύ μακριά από τα συνηθισμένα πρότυπα!". Πρωταγωνιστές των δωματίων είναι τα υφασμάτινα κεφαλάρια, όλα διαφορετικά, αληθινά έργα τέχνης.
Τη γοητεία συμπληρώνουν τα μικρά διακοσμητικά αντικείμενα, όπως βάζα, καράφες, φωτιστικά και κεριά. Στην κουζίνα τα ντουλάπια είναι γεμάτα προσεκτικά επιλεγμένα σκεύη. Το σαλέ, που πλέον διατίθεται προς ενοικίαση, γίνεται αμέσως σπίτι για όσους το επισκέπτονται. Όλοι αισθάνονται την αγάπη που τρεις γενιές της οικογένειας Sibuet έχουν αφιερώσει σε αυτό τον χώρο και ανοίγουν αυτό το όμορφο "οικογενειακό μυθιστόρημα" απλώς περνώντας το κατώφλι.
