Unsplash
Τι θα γινόταν άν αντί να προσθέτουμε συνεχώς νέες συνήθειες, στόχους και κανόνες, σκεφτόμασταν τι μπορούμε να αφαιρέσουμε ώστε να αισθανθούμε καλύτερα;
Το "maxxing" είναι η νέα εμμονή με το να βελτιστοποιούμε κάθε πλευρά της ζωής μας, από τον ύπνο και τη διατροφή μέχρι την εμφάνιση και την παραγωγικότητα. Το "minusing" προτείνει ακριβώς το αντίθετο: να αφαιρέσουμε ό,τι μας εξαντλεί και να κρατήσουμε μόνο όσα πραγματικά μας κάνουν καλό.
Τα τελευταία χρόνια, το διαδίκτυο έχει γεμίσει με κάθε λογής "maxxing": sleepmaxxing για καλύτερο ύπνο, fibermaxxing για περισσότερες φυτικές ίνες, looksmaxxing για τη βελτίωση της εμφάνισης, ακόμη και πρακτικές που υπόσχονται να μας κάνουν πιο παραγωγικούς, πιο fit ή πιο υγιείς. Η λέξη προέρχεται από το "maximize" και περιγράφει την προσπάθεια να φτάσουμε μια συγκεκριμένη συνήθεια ή πλευρά της ζωής μας στο μέγιστο δυνατό επίπεδο.
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται το "minusing". Ένας όρος που περιγράφει μια διαφορετική προσέγγιση: αντί να προσθέτουμε συνεχώς νέες συνήθειες, στόχους και κανόνες, εξετάζουμε τι μπορούμε να αφαιρέσουμε. Λιγότερος χρόνος στα social media, λιγότερες υποχρεώσεις, λιγότερη πίεση, λιγότερη ανάγκη να τα κάνουμε όλα σωστά. Όχι επειδή η προσπάθεια για μια καλύτερη ζωή είναι λανθασμένη, αλλά επειδή κάποια στιγμή η διαρκής προσπάθεια μπορεί να γίνει από μόνη της πηγή εξάντλησης.
Η λογική του maxxing ακούγεται αρχικά αρκετά αθώα. Ποιος δεν θέλει να κοιμάται καλύτερα, να τρέφεται πιο σωστά ή να φροντίζει περισσότερο τον εαυτό του; Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η φροντίδα μετατρέπεται σε ακόμη μία υποχρέωση. Όταν κάθε γεύμα πρέπει να είναι "τέλειο", κάθε λεπτό της ημέρας αξιοποιημένο και κάθε συνήθεια να μας φέρνει πιο κοντά σε μια υποθετικά καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Κάπως έτσι, η αυτοβελτίωση μπορεί να γίνει ένας ακόμη λόγος για να αισθανόμαστε ότι δεν κάνουμε αρκετά.
Για μια ολόκληρη γενιά, άλλωστε, η εξάντληση υπήρξε σχεδόν παράσημο. Δουλεύαμε περισσότερο, απαντούσαμε σε περισσότερα μηνύματα, γεμίζαμε τα ημερολόγιά μας, λέγαμε "ναι" σε κάθε ευκαιρία και θεωρούσαμε την ξεκούραση κάτι που θα ερχόταν όταν όλα τα υπόλοιπα θα είχαν τακτοποιηθεί. Την ίδια στιγμή, ο κόσμος του wellness μας μάθαινε να αναζητούμε διαρκώς την επόμενη σωστή συνήθεια: μια νέα διατροφή, ένα νέο πρόγραμμα γυμναστικής, ένα ακόμη προϊόν, μια ακόμη μικρή αλλαγή που θα έκανε τη ζωή μας καλύτερη.
Το αποτέλεσμα ήταν συχνά το ίδιο: περισσότερη πίεση.
Ίσως γι’ αυτό το minusing μοιάζει σήμερα τόσο επίκαιρο. Ξεκινά από μια απλή ερώτηση: τι από όλα όσα κάνουμε καθημερινά μας βοηθά πραγματικά και τι απλώς μας καταναλώνει;
Μπορεί να είναι ένας λογαριασμός στα social media που μας κάνει να συγκρίνουμε διαρκώς τον εαυτό μας με τους άλλους. Μια υποχρέωση που δεχόμαστε από συνήθεια, ενώ στην πραγματικότητα δεν μας προσφέρει τίποτα. Μια υπερβολικά αυστηρή ρουτίνα ομορφιάς. Ένα πρόγραμμα που δεν αφήνει ούτε μία ελεύθερη ώρα. Ή η ίδια η ανάγκη να είμαστε διαρκώς παραγωγικοί.
Η αφαίρεση, όμως, δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τη φροντίδα του εαυτού μας. Σημαίνει ότι σταματάμε να προσπαθούμε να κάνουμε τα πάντα.
Μπορούμε να μειώσουμε λίγο τον χρόνο μπροστά στην οθόνη και να αφήσουμε χώρο για ένα βιβλίο, μια βόλτα ή απλώς για να μην κάνουμε τίποτα. Να σταματήσουμε να γεμίζουμε κάθε Σαββατοκύριακο με σχέδια. Να κρατήσουμε τις συνήθειες που πραγματικά μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά και να αφήσουμε εκείνες που έχουν μετατραπεί σε ακόμη μία πηγή άγχους.
Ακόμη και η βαρεμάρα έχει θέση σε αυτή τη νέα εξίσωση. Δεν χρειάζεται κάθε κενό να γεμίζει με περιεχόμενο, ειδοποιήσεις ή παραγωγικότητα. Μερικές φορές, μέσα σε αυτές τις άδειες στιγμές γεννιούνται η δημιουργικότητα, η αυθόρμητη σκέψη και η διάθεση να στραφούμε σε κάτι που πραγματικά μας ενδιαφέρει.
Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη αλλαγή είναι να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή σαν έναν ατελείωτο κατάλογο πραγμάτων που πρέπει να διορθώσουμε.
Δεν χρειάζεται να βελτιστοποιήσουμε τα πάντα. Δεν χρειάζεται να γίνουμε η πιο παραγωγική, ή πιο fit, ή πιο οργανωμένη ή η πιο "τέλεια" εκδοχή του εαυτού μας. Χρειάζεται να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τι μας δίνει ενέργεια και τι μας την παίρνει.
Το minusing είναι, στην ουσία, μια άσκηση επιλογής. Αφαιρούμε τον περιττό θόρυβο για να ακούσουμε λίγο καλύτερα τον εαυτό μας. Λιγότερες απαιτήσεις, λιγότερη σύγκριση, λιγότερη πίεση και περισσότερος χώρος για όσα έχουν πραγματικά σημασία.
Γιατί ίσως μια ισορροπημένη ζωή δεν χρειάζεται να είναι η πιο γεμάτη. Χρειάζεται απλώς να μας αφήνει χώρο να τη ζήσουμε.

