"Έχεις κάνει ψυχοθεραπεία;" Τι ζητάμε στ’ αλήθεια να μάθουμε όταν κάνουμε αυτή την ερώτηση σε ένα ραντεβού;
iStock
Γιατί κάποιες γυναίκες ρωτούν για την ψυχοθεραπεία στα ραντεβού και πώς φαίνεται στην πράξη η συναισθηματική διαθεσιμότητα.
Η κολλητή σου έχει ήδη στείλει "πώς πήγε;;;" και είστε ακόμα στο τραπέζι μαζί. Μέχρι στιγμής, καλά. Σε έκανε να γελάσεις, θυμήθηκε το όνομα της φίλης που του ανέφερες την προηγούμενη φορά και, όταν διαφωνήσατε για το φινάλε μιας σειράς, σου ζήτησε να του εξηγήσεις γιατί σου άρεσε. Ύστερα η κουβέντα πάει στις προηγούμενες σχέσεις. Σου λέει ότι μετά τον τελευταίο του χωρισμό κατάλαβε πόσο συχνά απέφευγε να πει τι τον ενοχλούσε. Κι εκεί σου έρχεται να ρωτήσεις κάτι που πριν από μία ώρα, όταν διάλεγες τι θα φορέσεις δηλαδή, ούτε που σου είχε περάσει από το μυαλό. "Έχεις κάνει ποτέ ψυχοθεραπεία;"
Στο γαλλικό Madame Figaro, η Amandine Grosse γράφει για γυναίκες της Gen Z και millennials που μιλούν στα social media για την ψυχοθεραπεία ως green flag σε έναν πιθανό σύντροφο. Η ψυχοθεραπεύτρια Charlotte Fox Weber εξηγεί πως, για ορισμένες από αυτές, το ότι ένας άνδρας κάνει θεραπεία μοιάζει με ένδειξη συναισθηματικής διαθεσιμότητας. Αν έχεις υπάρξει σε μια σχέση όπου κάθε δύσκολη κουβέντα ξεκινούσε από εσένα, καταλαβαίνεις γιατί μπορεί να θέλεις να το μάθεις από νωρίς αυτό.
Όταν το "να μιλήσουμε λίγο;" το λες πάντα εσύ
Σκέψου ένα βράδυ που γυρίζετε από ένα τραπέζι με φίλους. Εκείνος έκανε ένα αστείο εις βάρος σου, εσύ γέλασες από αμηχανία και τώρα, στον δρόμο για το σπίτι, σκέφτεσαι πώς θα του πεις ότι σε πείραξε. Στο μυαλό σου κάνεις ήδη την επιμέλεια. Το "με έφερες σε δύσκολη θέση" μήπως ακούγεται βαρύ; Να πεις πρώτα ότι ξέρεις πως αστειευόταν; Να περιμένεις μέχρι αύριο που θα είστε και οι δύο ξεκούραστοι; Στο μεταξύ, εκείνος μπορεί να σκέφτεται αν περίσσεψε γλυκό.
Το κουραστικό, όταν αυτό επαναλαμβάνεται, είναι ότι εκτός από το να διαχειριστείς τη δική σου στενοχώρια, καταλήγεις να προβάρεις και τις δύο πλευρές της συζήτησης. Σε μια μελέτη με ημερολόγια δέκα ημερών, η κοινωνιολόγος Debra Umberson και οι συνεργάτες της παρακολούθησαν 756 ανθρώπους σε γάμους με συντρόφους ίδιου ή διαφορετικού φύλου. Η προσπάθεια να αντιλαμβάνεται και να φροντίζει κάποιος τις συναισθηματικές ανάγκες του συντρόφου του συνδέθηκε με χαμηλότερη ψυχική ευεξία για τον ίδιο, ιδιαίτερα όταν ο σύντροφός του είχε εντονότερα καταθλιπτικά συμπτώματα. Η μελέτη αφορούσε την καθημερινότητα στον γάμο, ωστόσο βοηθά να καταλάβουμε γιατί η φροντίδα, ακόμη κι όταν τη δίνεις με αγάπη, μπορεί να σε κουράσει.
Την πιο χρήσιμη απάντηση μπορεί να την πάρεις ένα άσχετο πρωί
Ας πούμε ότι τελικά του το λες. Στην αρχή αμύνεται λίγο. Την επόμενη μέρα, όμως, την ώρα που φτιάχνετε καφέ, σου λέει από μόνος του "Σκέφτηκα αυτό που είπες χθες. Σε έφερα όντως σε δύσκολη θέση. Συγγνώμη". Και ξαφνικά το καταλαβαίνεις από κάτι πολύ συγκεκριμένο. Δεν χρειάστηκε καν να ξαναφέρεις εσύ το θέμα για να συνεχιστεί η κουβέντα.
Η έρευνα για την οικειότητα δίνει βάρος ακριβώς σε αυτό που συμβαίνει αφού μιλήσεις. Σε δύο μελέτες με ημερολόγια καθημερινών αλληλεπιδράσεων, οι Jean-Philippe Laurenceau, Lisa Feldman Barrett και Paula R. Pietromonaco βρήκαν ότι οι άνθρωποι ένιωθαν πιο κοντά όταν μοιράζονταν κάτι προσωπικό και αισθάνονταν ότι ο άλλος τους άκουγε και τους καταλάβαινε. Σε μία από τις μελέτες, μάλιστα, είχε μεγαλύτερη σημασία για την οικειότητα να μοιραστούν πώς ένιωθαν παρά να ανταλλάξουν πληροφορίες.
Οπότε ναι, μπορείς να ρωτήσεις για την ψυχοθεραπεία, αν η κουβέντα πάει εκεί. Και μπορεί, γυρίζοντας σπίτι, να γράψεις στην κολλητή σου "Έχει κάνει, θα σου πω αύριο". Ίσως όμως το μήνυμα που θα έχεις περισσότερη όρεξη να της στείλεις, λίγο καιρό μετά, να είναι το "Του είπα ότι με πείραξε. Και το συζητήσαμε κανονικά".
