Matières Fécales SS27, Φωτογραφία: Instagram.com/matieresfecalesparis
Το αιρετικό δίδυμο με καταβολές στην performance art που έγιναν οι αγαπημένοι weirdos της μόδας παρουσίασαν μία συλλογή έντονα πολιτική, γεμάτη οφθαλμοφανείς αναφορές. Εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Η μόδα και οι εικαστικές τέχνες βρίσκονται σε συνεχή διάλογο, όμως brands σαν το Matières Fécales, το σχεδιαστικό/ εικαστικό δίδυμο των Steven Raj Bhaskaran και Hannah Rose Dalton που στα γαλλικά σημαίνει περιττώματα και συνδυάζουν και την performance art με την δημιουργία ενός ρούχου είναι παραδοσιακά η ρωγμή στο σύστημα. Μακριά από τις νόρμες ενός παραδοσιακού catwalk οι Matières Fécales ήταν από τους πρώτους που παρουσίασαν στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού.
Καθώς οι Matières Fécales αποκτούν όλο και μεγαλύτερη επιτυχία (η Sarah Paulson φόρεσε μία από τις τουαλέτες του οίκου στο Met Gala τον Μάιο, η Zendaya στην πρεμιέρα της "The Odyssey" στη Νέα Υόρκη, η Gabbriette στον γάμο της με τον Matty Healy, ενώ το παρόν show καθυστέρησε 63 ολόκληρα λεπτά περιμένοντας την Rihanna να αφιχθεί στο χώρο) τόσο η τοποθέτησή τους γίνεται όλο και περισσότερο ξεκάθαρα πολιτική.
Διαβάστε Επίσης
Ωστόσο, αυτή η άνοδος σημαίνει ταυτόχρονα και ένα πέρασμα από το niche στο mainstream. Δεν είσαι πια στο περιθώριο, δεν σε αντιμετωπίζουν πλέον σαν "weirdo” που κάνει κάτι ενδιαφέρον. Πλέον κρίνεσαι με αυστηρούς fashion όρους. Είναι έτοιμοι οι Matières Fécales για αυτό;
Το show της συλλογής Άνοιξη/ Καλοκαίρι σχεδιάστηκε ως συνέχεια της περσινού "The One Percent", μίας σκόπιμα προκλητικής τοποθέτησης πάνω στην επίδειξη πλούτου με τα καλύμματα ματιών - δολάρια, τα gag balls από πέρλες και τα προσθετικά προσώπου που χαιρετίστηκαν με έναν γενικότερο ενθουσιασμό.
Η κριτική στο 1% και αργοπορία της Riri
Όπως με κάθε brand ή σχεδιαστή που επιχειρεί να κάνει αιχμηρή κριτική πάνω στον καπιταλισμό, έτσι και με τους Matières Fécales η συνέχεια της θεματικής του "The One Percent", δηλαδή των πάρα μα πάρα πολύ πλούσιων ανθρώπων (ή πιο σωστά, ανδρών) που φαίνεται πως ορίζουν την τύχη του πλανήτη δημιουργεί αμηχανία.
Από τη μία, δεν μπορεί κανείς παρά να αναγνωρίσει κανείς την προσπάθεια και το θάρρος που απαιτεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Οι Matières Fécales αξιοποιούν το βήμα που τους έχει δοθεί για να πουν κάτι για το σύστημα του οποίου έχουν πλέον γίνει αναπόσπαστο μέρος. Ένα σύστημα το οποίο χαρίζει απλόχερα έμπνευση και χαρά σε όλους μας, αλλά εμπορεύεται τα προϊόντα της αποκλειστικά σε αυτό το 1%.
Ακριβώς για αυτό όμως είναι δύσκολο να αγνοήσει κανείς τη λογική αντίφαση ενός brand που πουλά luxury ρούχα, ενώ από τη μία σατιρίζει τους ανθρώπους που τα αγοράζουν και από την άλλη χρησιμοποιεί τα ίδια αυτά ρούχα για να αφηγηθεί μια ιστορία για τον υπόλοιπο κόσμο.
Έναν κόσμο που, στην πλειονότητά του, δεν έχει τη δυνατότητα να αγοράσει αυτά τα ρούχα και που, το βράδυ της Δευτέρας, βρίσκονταν πίσω από τα κιγκλιδώματα του show προσπαθώντας να το παρακολουθήσουν, ενώ οι δημιουργοί περίμεναν υπομονετικά μία mega-rich star και entrepreneur, τη Rihanna - που συνηθίζει κάτι τέτοιες αργοπορίες, λες και έτσι θα δημιουργήσει εντύπωση, δεν αρκεί απλά να υπάρχει - να καταφτάσει για να ξεκινήσουν.
To show - στο οποίο περπάτησαν 99 μοντέλα διαφορετικού χρώματος και φυλής - έκλεισε με μοντέλα να κουβαλούν dummies ανθρώπων με το χαρακτηριστικό κάλυμμα ματιών - δολάριο του brand τα οποία συμβόλιζαν το "The One Percent" που κουβαλά στις πλάτες του το υπόλοιπο 99%.
Εξαφάνιση αυθεντικότητας. Μπορείτε να βοηθήσετε;
Υπάρχει και κάτι ακόμη όμως που έκανε τη συνέχεια του αφηγήματος "The One Percent" και συγκεκριμένα το show για τη σεζόν Άνοιξη/ Καλοκαίρι 2027 αδύναμο. Οι Bhaskaran και Dalton φαίνεται να δανείζονται απροκάλυπτα από τις πηγές έμπνευσής τους.
Οι πανύψηλες στιλέτο γόβες με τα καμπυλωτά τακούνια που μιμούνται τα νύχια θηρευτή και σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με τον Christian Louboutin κάνοντας τα μοντέλα να προχωρούν με τρομακτικά ασταθή βήματα, θύμισαν τα θρυλικά Armadillo shoes του Alexander McQueen. Επιτηδευμένος ιστορικισμός και bar jackets που φέρνουν μνήμες από την Galliano Era στον Dior και πειραγμένα tweed σακάκια που παίζουν με διαχρονικούς κώδικες της Chanel.
Οι αναφορές στην μητρότητα, με μοντέλα - έγκυες και μοντέλα που κρατούσαν μωρά στην αγκαλιά τους μέσα σε λευκές τουαλέτες μοιάζουν σχεδόν απροκάλυπτα με τη σύλληψη της Di Petsa, όχι μόνο για το catwalk της σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027, αλλά και εκείνου του Φθινόπωρο/Χειμώνας 2024 μιας και το θέμα μητρότητα - γονιμότητα είναι κάτι που απασχολεί διαχρονικά τη σχεδιάστρια. Μαντήλες και πέπλα, συναντάμε - μεταξύ άλλων - στο έργο της Roksanda.
Στο mix έβαλαν και λίγο Demna επί εποχής Balenciaga με γκροτέσκ φιγούρες, όπως έναν bodybuilder, να διατρέχουν το catwalk και το αποκορύφωμα υπήρξε μια κατακόκκινη, φτερωτή ball gown με ψηλό λαιμό, σχεδόν πανομοιότυπη με μια επίσης κατακόκκινη, φτερωτή τουαλέτα του Alexander McQueen από τη συλλογή Voss για την άνοιξη του 2001.
Αλίμονο, όλοι οι σχεδιαστές εμπνέονται από εκείνους που προηγήθηκαν. Πολλές φορές αποτίουν και φόρους τιμής. Ελάχιστοι, όμως, μοιάζει να οφείλουν σχεδόν ολόκληρη την αισθητική τους σε άλλους σχεδιαστές. Ακόμη και σε μια εποχή όπου οι μνήμες είναι σύντομες και η αίσθηση της ιστορίας έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Στο σύντομο διάστημα που βρίσκεται στις πασαρέλες, οι Matières Fécales έχουν ήδη λειτουργήσει σαν ένα ισχυρό σοκ στο σύστημα. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να βρουν την ταυτότητά τους. Γιατί αν θες να κάνεις πραγματικά μία δήλωση, διαχρονική και αιχμηρή, πρέπει πρώτα και πριν από κάθε performance και κάθε εικαστική τοποθέτηση, να τη λένε τα ρούχα που σχεδιάζεις.
Διαβάστε Επίσης
