Moschino S/S2026, Φωτογραφία: Vittorio Zunino Celotto/Getty Images, Ideal Images
Τα πιο ποθητά αξεσουάρ μόδας έχουν τη μορφή φρούτων και λαχανικών. Γιατί είναι τόσο ελκυστικά;
Η Δευτέρα για τους περισσότερους από εμάς είναι ανάθεμα. Προσωπικά, ανυπομονώ να έρθει. Κι αυτό γιατί στη γειτονιά μου κάθε Δευτέρα έχει λαϊκή. Οι παραγωγοί έχουν γίνει πλέον φίλοι μου. Πρώτα λέμε τα νέα μας με τον Δημήτρη τον "αβγουλά", που είναι πρώην γραφίστας και ξέρει πώς είναι να εργάζεσαι σε περιοδικό, και μετά του λέω: "Δεκαπέντε κόκκινα μεγάλα". Στον πάγκο του Σταύρου, από τον οποίο παίρνω ντομάτες και αγγούρια, μια Δευτέρα τα πράγματα παίρνουν παράξενη τροπή.
Ανάμεσα σε εκατοντάδες κατακόκκινες σφιχτές ντομάτες ποικιλίας Ekstasis, όπως με πληροφορεί μια αυτοσχέδια ταμπέλα στους πυλώνες του πάγκου, εντοπίζω την απόλυτη "ντομάτα Loewe". Τι είναι η "ντομάτα Loewe"; Ίσως το αξεσουάρ που τα ξεκίνησε όλα: ένα τσαντάκι σε σχήμα ντομάτας με έντονες πτυχώσεις, έμπνευσης του Jonathan Anderson απ’ όταν ήταν ακόμη στον οίκο. Είναι η αρχή της πιο διασκεδαστικής τάσης μέχρι σήμερα, αυτής που μας κάνει να "λιμπιζόμαστε" αξεσουάρ με σχήμα φρούτων και λαχανικών.
Διαβάστε Επίσης
Από τη λαϊκή αγορά στα ατελιέ της υψηλής ραπτικής
Η μόδα αγαπούσε ανέκαθεν τα φρούτα και τα λαχανικά. Η "μαμά" των edible objects δεν είναι άλλη από την Ουγγρο-αμερικανίδα σχεδιάστρια τσαντών Judith Leiber. Τα ευφάνταστα σχέδια της Leiber είναι εμπνευσμένα από τον κόσμο που μας περιβάλλει. Άρα, ανάμεσά τους υπήρχαν πάντα φρούτα και λαχανικά σε μορφή περίτεχνων clutches, στολισμένων με κρύσταλλα Swarovski. Για παράδειγμα, το τσαντάκι-μήλο της συλλογής της θεωρείται εμβληματικό.
Τα λεμόνια, τα κεράσια και τα πορτοκάλια υπήρχαν επί δεκαετίες στα prints των Dolce & Gabbana, ενώ τα γοητευτικά kitsch clutches της Charlotte Olympia αντλούν επίσης έμπνευση από τον πάγκο του μανάβη. Η πραγματική τομή, ωστόσο, ήρθε όταν ο Jonathan Anderson, κατά τη θητεία του στη Loewe, αντιμετώπισε εντελώς γλυπτικά το φαγώσιμο αντικείμενο. Το Tomato clutch έγινε σύμβολο. Όχι για τη ρεαλιστική αποτύπωση της ντομάτας. Ούτε καν για την ποπ αρτ διάστασή της. Ο Jonathan Anderson έκανε κάτι που καθόρισε το ρεύμα μιας ολόκληρης εποχής.
Συχνά μετά την πανδημία λέμε ότι η πολυτέλεια αλλάζει. Πράγματι, η νέα πολυτέλεια μοιάζει να μην ενδιαφέρεται τόσο για το σπάνιο, όσο γι’ αυτό που μας είναι οικείο. Η μόδα εξυψώνει το απλό και καθημερινό σε θεϊκό, γιατί ανακαλύπτει ξανά τη χαρά, την αφθονία και την οικειότητα μέσα από τα πιο ταπεινά αντικείμενα της καθημερινής ζωής. Και κάπως έτσι, άνοιξε η όρεξη ολόκληρης της βιομηχανίας.
Η Coach γέμισε τις τσάντες μας με charms κεράσια, η Loewe συνέχισε να εξερευνά τη γοητεία των λαχανικών και μετά την αποχώρηση του Anderson για τον Dior, με την τσάντα-αγκινάρα να είναι το νέο της μπεστ σέλερ, ενώ ο Matthieu Blazy, στη δεύτερη couture συλλογή του για τη Chanel, έκανε μέχρι και τα τακούνια των παπουτσιών να "ανθίζουν" με μικροσκοπικά μπιζέλια.
Ο Saint Laurent μετέτρεψε τις φράουλες σε σκουλαρίκια και τα ακτινίδια κομμένα στη μέση σε γοητευτικές moon bags. Η Chloé σου δίνει να φορέσεις μια τσάντα-πλεκτό λεμόνι, ο Jacquemus έκανε τις μπανάνες και τα πράσα έμβλημα μιας ολόκληρης συλλογής, ενώ ντοματίνια διακοσμούν μια τσάντα-spaghetti της Moschino.
Το φαγητό ως status symbol
Η εποχικότητα, η πρώτη ύλη, η προέλευση ενός προϊόντος, το farm-to-table, η υψηλή γαστρονομία και ολόκληρη η κουλτούρα γύρω από το καλό φαγητό έχουν μετατραπεί σε νέα σύμβολα status. Δεν είναι τυχαίο ότι τα εστιατόρια Michelin αντιμετωπίζονται πλέον σχεδόν όπως οι οίκοι υψηλής ραπτικής, ενώ η γαστρονομία έχει εξελιχθεί σε αναπόσπαστο κομμάτι του σύγχρονου luxury lifestyle.
Η μόδα, που ανέκαθεν λειτουργούσε σαν καθρέφτης των κοινωνικών μας επιθυμιών, δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Το φαγητό συνδέεται με έννοιες βαθιά ανθρώπινες. Η βιομηχανία της μόδας, λοιπόν, δανείζεται από αυτή την οικειότητα και προσπαθεί να απεκδυθεί του μανδύα της σκληρής και απόμακρης μέσα από αυτά τα αντικείμενα, που είναι βαθιά συνδεδεμένα με την οικογένεια, την απόλαυση, τη μνήμη και τη γιορτή. Τα φρούτα και τα λαχανικά τής δίνουν μια πιο ζεστή, πιο συναισθηματική διάσταση.
Υπάρχει φυσικά και ένας ακόμη λόγος που λατρεύουμε τα αξεσουάρ που είναι εμπνευσμένα από φρούτα και λαχανικά, πιο πρακτικός, πιο "μαρκετινίστικος": τα φρούτα και τα λαχανικά ανήκουν στις πιο ισχυρές εικόνες του ψηφιακού κόσμου. Οι κατακόκκινες ντομάτες, τα λαμπερά κεράσια ή τα ζουμερά εσπεριδοειδή τραβούν αμέσως το βλέμμα λειτουργώντας σχεδόν σαν οπτικά "dopamine hits" μέσα στο ατέλειωτο scrolling. Τα social media αγαπούν το φαγητό γιατί είναι άμεσα αναγνωρίσιμο, γεμάτο χρώμα και ένταση. Κι έτσι το αγάπησε και η μόδα.
Πίσω στον πάγκο του Σταύρου, εννοείται ότι αρπάζω την ευκαιρία για ένα niche Instagram story, το οποίο ελάχιστοι θα "πιάσουν". Φωτογραφίζω την ντομάτα και γράφω επάνω στη φωτογραφία "Loewe" προσπαθώντας να μιμηθώ την καμπάνια του οίκου. Παρ’ όλα αυτά, δεν τη βάζω στη σακούλα με τις υπόλοιπες ντομάτες που αγόρασα. Τη θεωρώ ιερή. Δεν είναι προς κατανάλωση, είναι σύμβολο ποπ κουλτούρας και fashion item.
Την αφήνω εκεί να στολίζει τον πάγκο του Σταύρου, μέχρι να έρθει ο πελάτης που αγνοεί τη Loewe, τον Jonathan Anderson και την τάση που θέλει τα φρούτα και τα λαχανικά να γίνονται αξεσουάρ, να βάλει την ντομάτα στην πλαστική σακούλα και να επιβεβαιώσει με αυτή την τελευταία κίνηση, από τη στιγμή που την εντόπισα και τη φωτογράφισα, όλους εκείνους τους παράγοντες που έχουν κάνει αυτή την τάση ακαταμάχητη.
Σημείωση: Η ντομάτα είναι φρούτο, καθώς, με βάση την επιστήμη, ό,τι προέρχεται από το άνθος φυτού και περιέχει σπόρους είναι φρούτο. Ο τρόπος που την καταναλώνουμε, ωστόσο, δηλαδή συνήθως μαγειρεμένη ή σε σαλάτα μαζί με το φαγητό και όχι μετά από αυτό, την κατατάσσει στα λαχανικά. Το ζήτημα έφτασε μάλιστα το 1893 μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Πάντως, σε όποια κατηγορία φαγώσιμου κι αν κατατάσσεται η ντομάτα, ένα πράγμα είναι σίγουρο: είναι συνώνυμη του μεσογειακού καλοκαιριού.
Διαβάστε Επίσης
