top article

Η φετινή 25η Μαρτίου ήταν μια ξεχωριστή μέρα και μια διπλή αναφορά στην Επανάσταση του 1821. Ήταν η επέτειος του αγώνα και τα 200 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου στην Ακρόπολη εξέπεμψε έναν ιδιαίτερο συναισθηματικά ήχο και η φωνή που τον ερμήνευσε ήταν μιας γυναίκας που έχει ήδη κατακτήσει την ανάλογη εμπειρία. Για εκείνη τη στιγμή, την καλλιτεχνική διαδρομή της αλλά και τις αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν η Αναστασία Ζαννή μας απάντησε.

Ποιο ήταν το αίσθημα που σε διακατείχε ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο στην Ακρόπολη μια τέτοια ιστορική μέρα;

Αναστασία Ζαννή: Ένιωσα βαθιά συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια. Στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης τραγούδησα για όλους τους Έλληνες. Τη στιγμή που κοίταξα μπροστά μου τη σημαία να κυματίζει ένιωσα ρίγος. Ένιωσα ότι ανήκω κάπου και είμαι ασφαλής. Περήφανη που είμαι Ελληνίδα.

Πώς αποφάσισες να το προτείνεις στις Αρχές;

Είμαι ανεξάρτητη καλλιτέχνις, δεν εκπροσωπώ κάποιον οργανισμό ή φορέα. Δεν ανήκω σε κάποια εταιρεία. Βασίζομαι στις δικές μου δυνάμεις. Η σκέψη να ακουστεί το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21 ήταν το ζητούμενο. Ως μαθήτρια τραγούδησα στην Τελετή Έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Κάλγκαρι του Καναδά. Αυτή η εμπειρία με καθόρισε. Στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης το ζητούμενο δεν ήταν η καλλιτεχνική έκφραση, αλλά ένα τελετουργικό θεσμικό γεγονός υψηλού εθνικού συμβολισμού ενότητας και ομοψυχίας. Εκεί έπρεπε να υπηρετώ τον Εθνικό Ύμνο. Σε χαμηλή τονικότητα, σχεδόν σαν απαγγελία, για να μπορούν να με ακολουθήσουν και να ψάλουν μαζί μου όλοι οι Έλληνες από το σπίτι. Το είπα a capella, κάτι που συμβόλιζε την απομόνωση λόγω πανδημίας. Ο Εθνικός Ύμνος ανήκει σε όλους.

Αναστασία Ζαννή: "Ο Εθνικός Ύμνος ανήκει σε όλους"

Ερμηνεύεις τον Εθνικό Ύμνο και σε άλλες εκδηλώσεις της ομογένειας. Τι σου αφήνει αυτή η συμμετοχή;

Συγκίνηση και υπερηφάνεια. Έχω ψάλει τέσσερις χρονιές τον Εθνικό Ύμνο με τιμητική πρόσκληση της ομογένειας, σε ζωντανή μετάδοση στην αμερικανική τηλεόραση, στο άνοιγμα της παρέλασης της 25ης Μαρτίου στη Νέα Υόρκη. Επίσης, προς τιμήν του τέως προέδρου των ΗΠΑ Bill Clinton, του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου. Επίσης, στους φετινούς εορτασμούς στην Ουάσινγκτον διαδικτυακά με μεγάλη συμμετοχή από το Κοινοβούλιο των ΗΠΑ. Και σε αγώνα μπέιζμπολ στην Αμερική, καλεσμένη δύο χρονιές του Αμερικανού πρέσβη στην Ελλάδα Geoffrey Pyatt για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας, για την Εθνική Μπάσκετ στην πρώτη συμμετοχή του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Είμαι περήφανη που τραγουδάω τον Εθνικό μας Ύμνο εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Με ακολουθεί σε όλη μου την πορεία. Τότε όλοι μου έλεγαν να μην το κάνω. Δε φοβήθηκα ποτέ. Έχω ψάλει τον Εθνικό Ύμνο αμέτρητες φορές μπροστά σε χιλιάδες κόσμο και επισήμους. Θυμάμαι τη μέρα που ο απλός κόσμος μου ζήτησε, με παρακάλεσε, να αποδοθεί, αν γίνεται, απλά και όχι κλασικά. Για να μπορούν να με "ακολουθήσουν στο ποίημα", γιατί έκλαιγαν ενώ έψαλλαν τον Ύμνο. Έκλαιγαν για την πατρίδα. Συγκλονίστηκα. Αυτή η εμπειρία με οδήγησε στην ερμηνεία με λιτότητα και απλότητα του Εθνικού Ύμνου στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Δωρικά.

Ποια ήταν τα πρώτα σου ακούσματα;

Από 5 χρόνων ο πατέρας μου μου έβαζε να ακούσω δίσκους πολύ παλιούς τζαζ και της συμφωνικής μουσικής. Είχαμε στο σπίτι ένα υπέροχο πιάνο Steinway κι εκεί ξεκίνησα τα μαθήματα. Το είχε φέρει ο παππούς μου από τη Νέα Υόρκη. Ήταν συλλεκτικό, του 1949.

Πότε αποφάσισες να κάνεις καριέρα στο τραγούδι;

Σπούδασα μονωδία, πήρα το δίπλωμα παμψηφεί με άριστα. Ανήκω στην crossover μουσική, που σημαίνει στο σταυροδρόμι διαφορετικών στυλ. Ο ήχος όμως της φωνής μου και τα ακούσματά μου με οδήγησαν σε τραγούδια ξενόγλωσσα κι έτσι βρέθηκα στο εξωτερικό. Τραγούδησα στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα, στο Βουκουρέστι, το Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο, την Ιταλία και τα τελευταία οκτώ χρόνια στη Νέα Υόρκη. Η ερμηνεία μου με ηλεκτρονικό ήχο του Tango To Evora των Pink Noisy μπήκε στα best of της γαλλικής συλλογής Buddha Βar.

Ποια θεωρείς καλύτερη στιγμή στην καριέρα σου;

Τη συναυλία μου στο ιστορικό θέατρο Carnegie Hall (Zankel) στο Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Ήταν σίγουρα ένας σταθμός στην πορεία μου και το όνειρο του πατέρα μου, τον οποίο δυστυχώς έχασα νωρίς. Επίσης, στη Σεούλ στην Παγκόσμια Έκθεση Τουρισμού όταν άκουσα το όνομά μου για το Βραβείο Καλύτερης Εμφάνισης μέσα από 49 χώρες.

Η ερμηνεία του Εθνικού Ύμνου στην Ακρόπολη δημιούργησε αντιδράσεις. Τι απαντάς στους επικριτές σου;

Είμαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, αυτό είναι η Δημοκρατία. Ο τρόπος όμως με τον οποίο κρίνουμε έναν καλλιτέχνη δείχνει περισσότερα πράγματα για εμάς και λιγότερα για τον καλλιτέχνη. Γράφτηκαν διάφορα, ότι ο πατέρας μου ήταν εφοπλιστής, ενώ ήταν εκτελωνιστής και άλλα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Αναστασία Ζαννή

Τι περιλαμβάνουν τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Θα συνεχίσω στην Ιταλία τη συνεργασία που ξεκίνησα πριν από δύο χρόνια, στη Ρώμη, στο Τίβολι και σε περιοδεία σε αρχαία θέατρα με τον Ιταλό ηθοποιό Franco Nero, έναν ζωντανό θρύλο, στον ρόλο του αφηγητή, με την ορχήστρα του διεθνούς Ιταλού συνθέτη Lino Patruno σε τζαζ αμερικανική του 1920 και τραγούδια του συνθέτη. Ταυτόχρονα, η αγάπη μου για τον αθλητισμό με έφερε στην Ελληνική Ομοσπονδία Μοντέρνου Πεντάθλου, όπου είμαι αντιπρόεδρος Β' και θα υποστηρίξω τις δράσεις της με κέντρο τα παιδιά και τις ολυμπιακές αξίες. Το ήθος και το ελληνικό ταμπεραμέντο μας είναι η ελπίδα μας.

Ιούλιος 2018

>