Σε μία καθημερινότητα που αναδομείται on repeat, υπάρχουν μερικά σταθερά ραντεβού. Παντός καιρού. Το ραντεβού μας με τον πολιτισμό, την τέχνη, τη γεύση, το design, την αισθητική. Τη συνάντηση με το #theaftertaste, το οποίο κάθε εβδομάδα ξεχωρίζει τα καλύτερα από όσα συμβαίνουν στην πόλη που δεν σταματά να (ανα)γεννάται μέσα από την ύπαρξη της.
Είδαμε:
To pop/rock show του Leon of Athens. Υπάρχει κάτι το ταξιδιάρικο στη φωνή και τη μουσική του Leon of Athens. Ακόμα, και όταν ο ήχος είναι uptempo. Μία αίσθηση νοσταλγίας που σε κάνει να ανατρέχεις σε αναμνήσεις όσο δημιουργείς καινούριες. Ίσως για αυτό η σύνδεσή μου με τα τραγούδια του έγινε από νωρίς, από εκείνο το Aeroplane που άκουσα τυχαία, πίστεψα ότι πρόκειται για διεθνή κυκλοφορία, πριν ανακαλύψω ότι από πίσω του κρύβεται ένας Έλληνας τον οποίο άρχισα να παρακολουθώ καλλιτεχνικά. Ακολούθησαν μερικές παύσεις, πριν επιστρέψω στον ήχο του με το Mad Into You και τα Κύματα, το 2021, και παραμείνω. Στην ικανότητά του μέσα από την τέχνη να δημιουργεί μία ατμοσφαιρική, σχεδόν κινηματογραφική συνθήκη.
Αυτό ακριβώς έκανε και το βράδυ μίας καθημερινής – ήταν Τετάρτη, στο Gazarte Ground Stage. Έφτασα στον χώρο με μικρή καθυστέρηση, μιας και το πρόγραμμα εκείνης της ημέρας αποδείχθηκε πιο βαρύ από όσο υπολόγιζα. Δεν έχασα, όμως, την έναρξή του – και αυτό το θεωρώ επιτυχία μου. Μπήκα στο γεμάτο από κόσμο ισόγειο του Gazarte λίγο πριν εμφανιστεί στη σκηνή και ερμηνεύσει το Άλλη Μία Μέρα, ένα τραγούδι που από τη στιγμή που κυκλοφόρησε τον περασμένο χειμώνα δεν βγήκε από τη Spotify playlist μου. Έχω ήδη εντοπίσει δύο φίλους μου που δεν ήξερα ότι θα είναι εκεί και πάρει από το bar στα αριστερά το πρώτο μου ποτό. Έχει ξεκινήσει καλά η βραδιά, εν ολίγοις.
Οι πρώτες επιλογές του live κινούνται σε αυτό το ψυχεδελικό τερέν του opening track, με τη χαρακτηριστική του νοσταλγία να εκφράζεται μέσα από τη Βουή του Δρόμου των Domenica, το Δεν Χωράς Πουθενά από τις Τρύπες αλλά και το Αυτή η Πόλη των Μίκρο που με τον electro-pop ήχο του έστρεψε την πυξίδα της βραδιάς σε πιο feel-good μουσικά μονοπάτια. Λίγο πριν από το Mad Into You, ο καλλιτέχνις έθεσε τον παλμό της βραδιάς. "Θέλω να τα αφήσετε όλα έξω από εδώ και να περάσετε ωραία", φώναξε από το μικρόφωνο. Δεν διαφώνησε κανείς, όσο εύκολο και αν δεν είναι να γίνει αυτό που ζήτησε στην πράξη.
Έγινε, όμως. Γύρω μου ένα crowd τόσο διαφορετικό, μα ενωμένο. Στους στίχους που γνώριζε και τραγουδούσε, στον ρυθμό που έδιναν η κιθάρα και τα μπάσα, όλοι συγχρονισμένοι με τις μελωδίες, τη φωνή και τις επιλογές στις οποίες προχώρησε ο Leon of Athens για το αθηναϊκό του live. Στο συναίσθημα της βραδιάς που έφερε γνωστούς και άγνωστους λίγο πιο κοντά, μέσα από τα λίγα σπουδαία που έχουν απομείνει στην καθημερινότητά μας: την τέχνη. Δίπλα σου παρατηρούσες ανθρώπους που χόρευαν, γελούσαν, συγκινούνταν αληθινά και αναπολογητικά.
Στα highlights του live, η επί σκηνής σύμπραξη με τη σύντροφό του, Katerine Duska για το Τι Να 'Ναι Αυτό και το BABEL, την έκπληξη της Billie Kark για την Τελευταία Φορά, αλλά και την εμφάνιση της Μαρίνας Σάττι για το viral Μπλουζάκι και το Αυτοκίνητο που διεκδίκησε από τον καλλιτέχνη και πρόσθεσε στο album της, αλλά και το αισθαντικό ΕΔΩ. Εκεί, σαν όλα όσα ζορίζουν το μυαλό να έκαναν μία παύση. Και όλοι να συγχρονίστηκαν σε μία στιγμή που αποτυπώθηκε μέσα από την κάμερα των smartphones, αλλά το κυριότερο στην καρδιά μας.
Δοκιμάσαμε:
Τη γεύση ενός ατελιέ. Δεν είναι εύκολες οι αλλαγές. Κάθε μεταβολή θυμίζει επανεκκίνηση. Σε καινούριο περιβάλλον. Η βάση, όμως, συνεχίζει να υπάρχει. Και αν συνοδεύεται από τους σωστούς ανθρώπους, τότε μετατρέπεται σε ευκαιρία εξέλιξης. Αυτές είναι μερικές σκέψεις που τριγυρνούν στο μυαλό μου όσο κατηφορίζω από την Κηφισίας προς το Νέο Ψυχικό. Συνομιλούν με μία πομπώδη ένταση, μία νευρικότητα που δικαιολογούν οι ώρες δουλειάς που έχουν προηγηθεί. Έχω, όμως, καλό προαίσθημα για το δείπνο που ακολουθεί. Και – ευτυχώς - δεν διαψεύδεται συχνά.
Φτάνω στο Atelier Papaioannou με μία ενδιαφέρουσα περιέργεια. Το βράδυ είναι γλυκό και ο χώρος αρκετά οικείος. Εκεί όπου την περασμένη χρονιά το Maison Colette άφησε το δικό του fine αποτύπωμα, η S | One Hospitality και ο Γιώργος Παπαϊωάννου αποφάσισαν λίγο πριν από την έλευση του χειμώνα να μεταφέρουν το Atelier τους – μία καλοδουλεμένη πρόταση - από το City Link και τη Στοά Σπυρομήλιου σε ένα σημείο που η πρώτη γεύση επιβεβαιώνει ότι του πάει πολύ.
Το φιλικό προσωπικό δεν καθυστερεί να με οδηγήσει στη ροτόντα μου. Μέχρι να φτάσω σε αυτή, έχω προλάβει να εισέλθω στη θαλασσινή ατμόσφαιρα του εστιατορίου. Το καθαρό λευκό συνομιλεί με το θερινό σιέλ στα τραπεζομάντιλα και τις ανοιχτόχρωμες ρουστίκ καρέκλες όσο η μουσική συνθέτει ένα ατμοσφαιρικό soundtrack – σαν εκείνα που συνοδεύουν ένα γεύμα δίπλα στη θάλασσα, στο Αιγαίο όσο ο ήλιος ετοιμάζεται να δύσει. Αρκετά γέλια, συζητήσεις ανάμεσα σε ανοιχτόκαρδους συνομιλητές και ένας ξεκούραστος φωτισμός – στη σωστή ένταση - συν-διαμορφώνουν ένα σκηνικό ζωντανό, ένα μικροσύμπαν που σε χαλαρώνει. Σαν να μη βρίσκεσαι σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία του Νέου Ψυχικού, αν και η κίνηση των αυτοκινήτων είναι ορατή από τη μεγάλη τζαμαρία, αλλά εκεί που αποδράς κάθε φορά που θες να δημιουργήσεις νέες αναμνήσεις.
Στο Atelier Papaioannou, οι τελευταίες συντίθεται πάνω από ένα ποτήρι κρασί – λευκό στην περίπτωση μου, αν και στην οινική του κάρτα θα βρεις εξαιρετικές επιλογές από τον εγχώριο και διεθνή αμπελώνα και ορισμένα από τα ωμά του μενού. Η ταραμοσαλάτα είναι βελούδινη – δεν θεωρείται τυχαία μία από τις καλύτερες της πρωτεύουσας – και ταιριάζει ιδανικά με το τραγανιστό ψωμί που καταφτάνει πρώτο. Το ταρτάρ τόνου είναι υποδειγματικό, σαν ο αφρός της θάλασσας να βρίσκει τη θέση του ανάμεσα στο τηγανιτό κρεμμύδι και την τρούφα, ενώ το καρπάτσιο από λευκό ψάρι είναι ανάλαφρο και χορταστικό.
Εξαιρετικά και τα paccheri με πετρόψαρα κακαβιά, τα οποία έφτασαν στο τραπέζι al dente, όπως αρκετά από τα κυρίως του μενού. Άλλωστε, σε αυτά ο chef παίζει με την λεπτομέρεια δημιουργώντας μία élevé εμπειρία που εμπνέεται από την αγνότητα του παρελθόντος και τον ορθό μινιμαλισμό του παρόντος. Πλέον, ενισχύεται και από τις γλυκές δημιουργίες του Δημήτρη Χρονόπουλου υπογράφοντας ένα φινάλε μεθυστικό όπως ο μπαμπάς με ρούμι και αναζωογονητικό όπως το γλυκό αχλάδι. Κι ένα ραντεβού που προσωπικά θέλω να βιώνω ξανά και ξανά.
Ξεχωρίσαμε:
Τη νέα πρόταση της Mary Katrantzou. Τη δική τους δημιουργική ιστορία αποφάσισαν να γράψουν από κοινού η Mary Katrantzou και η Lapin House. Άλλωστε, οι ρίζες και το όραμα που ενώνουν τη διεθνώς καταξιωμένη Ελληνίδα σχεδιάστρια και το brand που συνοδεύει τις πρώτες στιγμές κάθε παιδιού είναι κοινές. Η σύνδεσή τους βασίζεται στο ίδιο συστατικό: την εστίαση στη λεπτομέρεια, το πάθος για ποιότητα και την πεποίθηση ότι τα ρούχα μπορούν να μεταφέρουν συναισθήματα, αναμνήσεις και ιστορίες. Μια συνεργασία αφιερωμένη στην αθωότητα της παιδικής ηλικίας, τη δημιουργικότητα και έναν κόσμο όπου η πολυτέλεια συναντά τη φαντασία.
Κάπως έτσι, γεννήθηκε η συλλογή Lapin House x Mary Katrantzou SS26, μία limited collection η οποία εμπνέεται από μια ιδιαίτερα προσωπική στιγμή της επιτυχημένης σχεδιάστριας,τη βάπτιση του γιου της στις Σπέτσες. Τέσσερα τραπέζια γεμάτα λουλούδια, το καθένα σε διαφορετικό χρώμα: κόκκινο, μπλε, κίτρινο και πράσινο, λειτουργούν ως βάση μίας αέρινης συλλογής όπως το ίδιο το καλοκαίρι.
Δίνουμε ραντεβού:
Σε ένα δημιουργικό weekend. Υπάρχει μία αρμονική ισορροπία στο Okupa. Ανάμεσα στο coolness και το industrial, τη γεύση, τον πολιτισμό και την ευεξία. Και ένα design, αρκετά forward, σαν τις μουσικές από τα βινύλια που ακούς όσο απολαμβάνεις το brunch ή το dinner σου. Στις 28 και 29 Μαρτίου, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του μήνα, έχεις έναν ακόμα λόγο να βρεθείς στο δημοφιλές spot. Και αυτό δεν είναι άλλο από το Makers at Okupa, ένα διήμερο meetup αφιερωμένο στα local brands, το σύγχρονο design και τη δημιουργική κοινότητα της πόλης.
Στον κήπο του Okupa, το διήμερο φέρνει κοντά επιλεγμένα retail και pop-up brands από τον χώρο των κεραμικών, της vintage μόδας και των αξεσουάρ, των prints και των κοσμημάτων δημιουργώντας ένα vibrant οικοσύστημα αποτελούμενο από όσους αγαπούν την καλή ζωή.
