Ο βραβευμένος στις Κάννες "Μινώταυρος" έρχεται στις αίθουσες και μετατρέπει μια απιστία σε πολιτικό θρίλερ
Εννέα χρόνια μετά το "Χωρίς Αγάπη", ο Andrey Zvyagintsev επιστρέφει με μια ελεύθερη διασκευή της "Άπιστης Γυναίκας" του Claude Chabrol.
Ο "Μινώταυρος" του Andrey Zvyagintsev, βραβευμένος με το Μεγάλο Βραβείο των Καννών 2026, κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου στους ελληνικούς κινηματογράφους από το Cinobo. Στη Ρωσία του 2022, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας υποψιάζεται ότι η σύζυγός του τον απατά, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός τού ζητά να επιλέξει εργαζομένους που θα σταλούν στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. Ο δημιουργός των "Λεβιάθαν" και "Χωρίς Αγάπη" επιστρέφει σε μια οικογένεια της οποίας η ιδιωτική ζωή εμπλέκεται όλο και βαθύτερα με την πολιτική πραγματικότητα.
Ένας γάμος και μια λίστα επιστράτευσης
Ο Gleb, τον οποίο υποδύεται ο Dmitriy Mazurov, διευθύνει μια εταιρεία μεταφορών και ζει με τη σύζυγό του, Galina, την Iris Lebedeva, και τον γιο τους σε μια επαρχιακή πόλη. Οι υποψίες για την απιστία τον οδηγούν στην παρακολούθησή της, ενώ η θέση του στην επιχείρηση τον φέρνει μπροστά στην απαίτηση να παραδώσει ανθρώπους στον στρατό.
Για τον κεντρικό ρόλο, ο Zvyagintsev αναζητούσε ένα οικείο, καθημερινό πρόσωπο. Όπως έχει εξηγήσει, τον ενδιέφερε η απόσταση ανάμεσα στην ευπρεπή εμφάνιση ενός ανθρώπου και στις φρικτές πράξεις που μπορεί να διαπράξει. Το δοκιμαστικό του Mazurov τον έπεισε προτού ακόμη εξετάσει τη φιλμογραφία του.
Η διαδρομή από τον Bergman στον Chabrol
Πίσω από τον "Μινώταυρο" βρίσκεται η "Άπιστη Γυναίκα" του Claude Chabrol, του 1969, την οποία ο Ρώσος σκηνοθέτης διασκευάζει ελεύθερα. Η αναζήτηση, ωστόσο, είχε ξεκινήσει αλλού. Μετά το "Χωρίς Αγάπη", σκεφτόταν μια νέα εκδοχή των "Σκηνών από έναν γάμο" του Ingmar Bergman, αλλά ένα ζήτημα δικαιωμάτων τον οδήγησε να αναζητήσει άλλο έργο. Ένας κατάλογος γαλλικών ταινιών των δεκαετιών του 1960 και του 1970, που του ετοίμασε ο φίλος του Joël Chapron, τον έφερε στον Chabrol.
Μια ουσιαστική προσθήκη αφορά την επαγγελματική ζωή του συζύγου, την οποία ο Zvyagintsev θεωρούσε σχεδόν απούσα από την αρχική ταινία. Η ρωσική επιστράτευση του Σεπτεμβρίου 2022 έδωσε σε εκείνον και στον συνσεναριογράφο του το υλικό για αυτό το σκέλος. Έτσι, οι αποφάσεις του ήρωα για τους εργαζομένους του εντάχθηκαν στην ίδια αφήγηση με τη συζυγική κρίση.
Η επιστροφή ύστερα από εννέα χρόνια
Ο "Μινώταυρος" είναι η έκτη μεγάλου μήκους ταινία του και η πρώτη μετά το "Χωρίς Αγάπη" του 2017. Η διαδρομή του είχε αρχίσει με την "Επιστροφή", που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία το 2003, ενώ ακολούθησαν οι διακρίσεις των "Έλενα", "Λεβιάθαν" και "Χωρίς Αγάπη" στις Κάννες.
Ο σκηνοθέτης, που ζει πλέον στη Γαλλία και έχει καταδικάσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, γύρισε τη νέα ταινία στη Λετονία, με τον Mikhail Krichman στη διεύθυνση φωτογραφίας. Στη σκηνοθετική του προσέγγιση επανέρχονται τα μεγάλης διάρκειας πλάνα και οι γυάλινες επιφάνειες, μέσα από τις οποίες παρατηρούμε τους χαρακτήρες. Ο ίδιος συνδέει αυτή την επιλογή με τη δυσκολία τους να συνυπάρξουν, ακόμη και όταν βρίσκονται στον ίδιο χώρο.
Συμπαραγωγή Γαλλίας, Γερμανίας και Λετονίας, η ταινία κέρδισε επίσης το μεγάλο βραβείο του Φεστιβάλ Σίδνεϊ και επιλέχθηκε ως η επίσημη γαλλική πρόταση για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας του 2027.
Διαβάστε Επίσης
