Ο επόμενος στόχος που πρέπει να θέσεις
Συνήθως, η αρχή της νέας χρονιάς διανθίζεται με πολλά resolutions τα οποία είτε ως σκέψεις, είτε ως λίστες, είτε ως post-it στον υπολογιστή ή το ψυγείο μας, μας υπενθυμίζουν όλους τους τρόπους με τους οποίους θέλουμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας.
Συχνά, μέσα σε αυτά είναι και η απόκτηση ενός νέου χόμπι, μιας νέας ασχολίας εκτός δουλειάς που μπορεί να εκτείνεται από την άθληση ως την εκμάθηση κάποιου οργάνου. Τι θα γινόταν όμως, αν πράγματι αξιοποιούσαμε αυτό το νέο χόμπι ως ένα διαφορετικό πρίσμα αντίληψης του εαυτού μας;
Σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στο The Cut, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Susie Neilson περιγράφει την εμπειρία της από ένα δείπνο όπου βρέθηκε στη Νότια Αφρική. Καθώς οι παρευρισκόμενοι συστήνονταν μεταξύ τους παρατήρησε ότι απαντούσαν στην ερώτηση σχετικά με την ασχολία τους, απαριθμώντας τα χόμπι και όχι τις επαγγελματικές τους ιδιότητες. "Άλλοι δήλωσαν σέρφερς, άλλοι έπαιζαν μουσικά όργανα και άλλοι είπαν ότι προσπαθούσαν να βελτιώσουν τη μαγειρική τους", γράφει.
Σίγουρα, δεν υπάρχει τίποτα περίεργο στο να θεωρείς το επάγγελμά σου ως βασική ασχολία σου. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει η Neilson, όταν συνδέουμε τον εαυτό μας μόνο με τον επαγγελματικό και τον κοινωνικό μας ρόλο (σύζυγος, μητέρα κτλ) κινδυνεύουμε να απογοητευτούμε ευκολότερα όταν αντιμετωπίσουμε προβλήματα σε κάποιον από αυτούς.
Αντίθετα, το να βλέπουμε τον εαυτό μας ως πολυπράγμων - έστω και αν πρόκειται για κάποια δεξιότητα που δεν αξιοποιούμε πλήρως, ή κάποια περιστασιακή ασχολία- μας κάνει περισσότερο χαρούμενους, αυξάνει την αυτοπεποίθηση και βελτιώνει την αυτοεικόνα μας.
"Είμαστε σύνθετοι-και αυτό μας κάνει ανθρώπους", γράφει η Neilson. Επομένως, εκείνο που αξίζει να αλλάξεις δεν είναι μόνο ο τρόπος που κάνεις τα πράγματα, αλλά και ο τρόπος που σκέφτεσαι γι΄ αυτά και για τον εαυτό σου.
