istock
Ποια είναι τα βήματα που μπορεί να ακολουθήσει ένα θύμα λεκτικής ή σεξουαλικής παρενόχλησης στη δουλειά για να δικαιωθεί.
Όπως προκύπτει από έρευνα που διεξήγαγε το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους έχουν βιώσει σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής, ωστόσο σχεδόν το 40% αυτών δε γνωρίζει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει το θύμα για να προστατευτεί. "Τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης στον εργασιακό χώρο τα οποία καταγράφονται είναι δυστυχώς πολύ λιγότερα από τα πραγματικά" σχολιάζει η Μαρία Αποστολάκη, δικηγόρος, συντονίστρια νομικών υπηρεσιών του Κέντρου Γυναικείων Μελετών και Ερευνών "Διοτίμα".
"Χαρακτηριστικό είναι ότι στην τελευταία έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για την ίση μεταχείριση (2019) υπάρχουν μόνο τρεις (3) αναφορές σε περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας και στην πλέον πρόσφατη έκθεση πεπραγμένων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (2017) άλλες τρεις (3) σχετικές καταγγελίες μόνο. Απειροελάχιστες συνακόλουθα είναι και οι σχετικές υποθέσεις που τελικά καταλήγουν στα δικαστήρια. Τα θύματα διστάζουν να ακολουθήσουν τις διαδικασίες λόγω των κοστοβόρων και χρονοβόρων διαδικασιών αλλά και του φόβου για "αντίποινα” από τον δράστη αν τελικά η καταγγελία δεν αποδειχτεί".
Πού μπορεί να απευθυνθεί μια γυναίκα-θύμα παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο;
Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι που έκαναν μια γυναίκα να προτιμά τη σιωπή από τη δράση, αυτό φαίνεται να αλλάζει. Οι γυναίκες νιώθουν όλο και πιο δυνατές, όλο και περισσότερο διατεθειμένες να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί αλλά και να δικαιωθούν. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνει κάποιος που υφίσταται μια τέτοια κατάσταση στον χώρο εργασίας της; "Οποιοσδήποτε θελήσει να μιλήσει για ένα τέτοιο περιστατικό μπορεί να καλέσει δωρεάν στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900, που λειτουργεί καθημερινά επί 24ώρου βάσεως και δίνει τη δυνατότητα σε όσους έχουν δεχτεί παρενόχληση ή βία να επικοινωνήσουν άμεσα με πιστοποιημένο φορέα αντιμετώπισης της έμφυλης βίας" αναφέρει η Μαρία Αποστολάκη.
"Η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων, αν, π.χ., πρόκειται για παρενόχληση μέσω Διαδικτύου ή τηλεφώνου κ.λπ., είναι φυσικά πολύ σημαντική, όπως και η γρήγορη αντίδραση. Η υποβολή καταγγελίας σε σύντομο χρόνο μπορεί να βοηθήσει, ωστόσο η απουσία μιας τέτοιας ενέργειας από μόνη της δε δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την απόρριψη της καταγγελίας ως αβάσιμης ή ψευδούς. Είναι σημαντικό η κάθε περίπτωση να εξετάζεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά και να σταθμίζονται όλα τα στοιχεία και οι περιστάσεις που την πλαισιώνουν".
Παράλληλα, ανεξάρτητα από τις τυχόν ποινικές προεκτάσεις και ανάλογα με τον φορέα στον οποίο εργάζεται, μια γυναίκα που έχει πέσει θύμα βίας στον εργασιακό χώρο μπορεί να ακολουθήσει τα παρακάτω βήματα:
Εάν εργάζεται στο δημόσιο τομέα
Μπορεί να απευθυνθεί στον/στην προϊστάμενο-η ή στη Διεύθυνση Εσωτερικού Ελέγχου, εάν υπάρχει, προκειμένου να ξεκινήσει Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) για την υπόθεση. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, για παράδειγμα, αν η ΕΔΕ δεν ευδοκιμήσει ή αν ο προϊστάμενος είναι και θύτης, μπορούν να γίνουν καταγγελίες στον Συνήγορο του Πολίτη. Επιπλέον, όποια επιθυμεί μπορεί να καταθέσει καταγγελία στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, που είναι αρμόδια για οτιδήποτε αφορά το Δημόσιο, συμπεριλαμβανομένης της συμπεριφοράς των εργαζομένων.
Εάν εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα
Μπορεί να γίνει αναφορά στον/στην προϊστάμενο-η ή στον/η υπεύθυνο-η προσωπικού, ενώ το επόμενο βήμα είναι το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), στο οποίο μπορεί να γίνει η καταγγελία και στη συνέχεια να γίνει συνέργεια με τον Συνήγορο του Πολίτη.
