Η απάντηση είναι απλή: Γιατί τα ζεις!
Το σκεφτόμουν τις προάλλες που έραβα την τρύπια τσέπη ενός παλτό. Μήπως δεν προσέχω αρκετά τα ρούχα μου; Πώς γίνεται, ενώ αγαπάω τόσο το στιλ και τη μόδα, να τους συμπεριφέρομαι λίγο άγαρμπα; Να μη τα σιδερώνω με τόση επιμέλεια όση θα έπρεπε, να περνάω ξυστά από πρόκες, σύρματα και κλαδιά που προεξέχουν, από δρόμους με λάσπες. Να ακουμπάω στις κυλιόμενες σκάλες του μετρό με πολύ μακρυά παντελόνια.
Να διπλώνω άτσαλα σακάκια, τζάκετ και παλτό και να τα παρατάω πάνω στην πάνινη tote bag μου στις συναυλίες του χειμώνα. Για να μην πω για τα δάκρυα που έχω ρίξει όταν η σιχαμερή και βλαβερή μου συνήθεια, δηλαδή το κάπνισμα, έχει αποβεί μοιραία για δεκάδες ρούχα, που η κάφτρα του τσιγάρου αποφάσισε να σημαδέψει με μη αναστρέψιμο τρόπο. Ή πώς ζω στην κόψη του ξυραφιού όταν πάνω στη μανία μου για καθαριότητα, ξεχνάω ότι δε φοράω κάτι πρόχειρο, και πιάνω να καθαρίσω με χλωρίνη τον νιπτήρα.
Τα ρούχα είναι για να τα ζεις
Τα ρούχα μας φυσικά και οφείλουν να είναι περιποιημένα. Να μην έχουν τρύπες, να μην είναι βρώμικα, καλό θα ήταν να μην είναι ασιδέρωτα (κι ας ξέρουμε όλες μας ότι το σίδερο είναι πια μια μπουμερίστικη δουλειά σπιτιού - δηλαδή αν είσαι κάτω των 60 την αποφεύγεις τεχνηέντως) κ.ο.κ. Όμως πολλές από τις φθορές τους έρχονται με τον χρόνο και τη χρήση. Οι κόμποι στο μανίκι του δεξιού χεριού ενός mesh top είναι επειδή τρίβεται στο σημείο του γραφείου που ακουμπάς για να χειριστείς το ποντίκι. Η τραβηγμένη κλωστούλα στο πουλόβερ σου έγινε εκείνη τη μέρα που η γάτα σου αποφάσισε να κάνει επάνω του πατουσάκια. Το ξέφτισμα στο πέλος του σουέτ παλτό που αγαπάς είναι επειδή το φόρεσες με κάθε πιθανή καιρική συνθήκη.
Όπως μου θυμίζει συχνά μια αγαπημένη φίλη, τα σημάδια στο σώμα μας – ρυτίδες, ουλές – διηγούνται την προσωπική μας ιστορία. Το ίδιο και τα ρούχα μας. Όταν ζούμε μέσα σε αυτά, οι φθορές τους φανερώνουν πόσο τα αγαπήσαμε. Διηγούνται τις ιστορίες που ζήσαμε μέσα σε αυτά. Οι περισσότερες φθορές στα ρούχα μας μπορούν είτε να καμουφλαριστούν, είτε να διορθωθούν. Όλες θα έπρεπε να έχουμε μια καλή μοδίστρα στο speed dial. Όταν όμως οι φθορές είναι εμφανείς ή/και αδύνατον να διορθωθούν, έχει έρθει η στιγμή να τελειώσεις τη σχέση σου με το ρούχο που τις φέρει. Και αυτό είναι οκ. Πού πάει όμως το ρούχο όταν φεύγει από τη δική μας ντουλάπα;
Μην πετάς, δώσε νέα ζωή
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόνο τα είδη ένδυσης και υπόδησης αντιστοιχούν σε 5,2 εκατομμύρια τόνους αποβλήτων, ποσότητα που ισοδυναμεί με 12 κιλά αποβλήτων ανά άτομο ετησίως. Εκτιμάται ότι λιγότερο από το 1% όλων των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων παγκοσμίως ανακυκλώνεται σε νέα προϊόντα. Τα περισσότερα ρούχα που δίνονται προς ανακύκλωση, καταλήγουν και αυτά σε χώρους υγειονομικής ταφής μολύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα.
Διαβάστε Επίσης
Αντί για recycle λοιπόν, upcycle. Χάρισε, διόρθωσε, ή μεταποίησε τα ρούχα που έχουν φθορές, έτσι ώστε να ξεκινήσουν μία νέα ζωή είτε στα χέρια κάποιου άλλου, είτε ως κάτι διαφορετικό. Ένα puffer τζάκετ μπορεί να γίνει καπιτονέ μαξιλαροθήκη. Ένα τζιν με κάποιο δύσκολο λεκέ στο μπατζάκι μπορεί να γίνει το νέο σου καυτό σορτς για το καλοκαίρι. Και το χιλιοτρυπημένο T-shirt μπορεί να γίνει δεκάδες ξεσκονόπανα.
Έτοιμη να κάνω το στερέωμα στην τελευταία ραφή κατέληξα στο εξής συμπέρασμα. Μπορεί τα ρούχα που αγαπώ να έχουν τα σημάδια της ατσουμπαλοσύνης μου, της βιασύνης μου, ή της εκτόνωσής μου από την ψυχολογική κούραση της καθημερινότητας, αλλά ακριβώς για αυτό τα έχω αγοράσει. Δεν έχω ρούχα που να τα θεωρώ "τα καλά μου”. Μπορεί να φορέσω ένα πρωί Τρίτης ένα sheer κορμάκι με τζιν για να πάω στο γραφείο. Το φόρεμα που πήρα για ένα event, θα το βάλω και για ένα απλό ποτό Πέμπτη βράδυ στα Εξάρχεια.
Αν κρατούσα τα ρούχα μου κλεισμένα στην ντουλάπα περιμένοντας μια "ιδιαίτερη στιγμή”, έτσι ώστε να εκείνη την ώρα να είναι αψεγάδιαστα, αν τα προστάτευα από τον κίνδυνο να φθαρούν με την καθημερινή χρήση, θα ήμουν απόλυτα δυστυχισμένη. Και λιγότερο κομψή. Τα ρούχα είναι για να τα ζούμε, ειδικά όσες από εμάς ζούμε για τα ρούχα.
