Εύθραυστα όμορφη, σα τα νούφαρα που στήθηκαν σε ένα από τα συντριβάνια του Jardin des Tuileries, η συλλογή του Jonathan Anderson για τη σεζόν Φθινόπωρο/ Χειμώνας 2026-27 είναι μια ερωτική επιστολή στην Παριζιάνα και κάθε γυναίκα που αγαπά την ομορφιά.
Στο Jardin des Tuileries, ανάμεσα στο Λούβρο και την Place de la Concorde, παρουσίασε ο Jonathan Anderson τη συλλογή Dior για τη σεζόν Φθινόπωρο/ Χειμώνας 2026-27, όπως άλλωστε είχε προϊδεάσει η πρωτότυπη πρόσκληση του show που αποτελούταν από δύο χαρακτηριστικές πράσινες παριζιάνικες καρέκλες, σύμβολο πλέον της πόλης.
Γνωστές ως καρέκλες του Λουξεμβούργου, καρέκλες του Σενά ή απλώς οι πράσινες καρέκλες του Παρισιού, πήραν τη θέση τους στους παριζιάνικους κήπους από το 1923. Η πρόσκληση του οίκου Dior κατασκευάστηκε από την Edmond & Fils, το ίδιο ατελιέ που παράγει τις αντίστοιχες καρέκλες που βρίσκουμε στα παρισινά πάρκα και το μοναδικό πράσινο χρώμα τους, που μοιάζει με το χρώμα του πέταλου του νούφαρο είναι το νέο πράσινο που συστήνει ο Dior σε παπούτσια, τσάντες, φούστες και σακάκια, μεταξύ άλλων.
The New "New Look”
Με κάθε του συλλογή ο Jonathan Anderson αποδεικνύει πως κατανοεί πλήρως το μέγεθος της ιστορίας του Dior, αλλά και τις σύγχρονες ανάγκες του. Ειδικότερα από την ανοιξιάτικη Couture - συλλογή κι έπειτα ο σχεδιαστής έχει πάρει μία απίστευτη φόρα συνδυάζοντας εντυπωσιακά ιστορία και προσωπικό όραμα, που θα μπορούσε να πει κανείς, δίχως υπερβολή, ότι αυτό είναι το δικό του νέο "New Look”. Καθώς περπατούν τα μοντέλα στο catwalk μπορείς να αναγνωρίσεις δεκάδες Dior σύμβολα - όπως το Junon dress -, φέρουν όμως μία τέτοια φρεσκάδα που μαζί με τις χαρακτηριστικές γραμμές του Anderson και τις νέες του σκέψεις για το παρόν και το μέλλον του γυναικείου ενδύματος, αποτελούν μία νέα - never seen before - πρόταση.

Η puffy φούστες τις πρώτης του Ready - to - Wear συλλογής γίνονται αφράτες τουτού με δεκάδες στρώσεις βολάν που φέρουν λαμπερό φινίρισμα και διαθέτουν και ουρά σα κάποιο ντροπαλό παγώνι που δεν έχει ακόμα ξεδιπλώσει το εντυπωσιακό, πολύχρωμο φτέρωμά του σε σχήμα βεντάλιας. Το bar jacket σταματά λίγο πιο κάτω από το στήθος για να αποκαλύψει ένα πλούσιο φουρό, το μεταμορφώνει σε μία πανοπλία από φίνο ύφασμα. Μπορείς να πλησιάσεις, αλλά μέχρι ένα σημείο.

Έπειτα παρουσιάζεται και σε άλλες εκδοχές του όπως sheer και sequined και πιο μακρύ. Τα παντελόνια φέρουν δεξιοτεχνικά κεντημένα κρύσταλλα και πέρλες και γενικότερα η λάμψη που παιχνίδιζε μαγικά κάτω από τον παρισινό ήλιο - ο καιρός της πόλης του φώτος αγάπησε πολύ τον Anderson σε αυτή τη παρουσίαση - ήταν πανταχού παρούσα. Στα band collar jackets, στα harem pants - ακόμα μία αναφορά στον Paul Poiret από τον σχεδιαστή η οποία επεκτάθηκε και στα μπροκάρ σακάκια με τα πλούσια οριενταλιστικά μοτίβα καθώς και τα αντίστοιχα φορέματα -, στις φούστες.


Παλτά που μιμούνται robes de chambre - η κατά Jonathan Anderson ερμηνεία της κομψότητας - υπέροχα deux pies με εντυπωσιακά stractured βολάν, πανωφόρια που αψηφούν την κλασική δομή (στα καρό, που επίσης θυμίζουν ρόμπα, το ύφασμα ρέει, φτάνει μέχρι το ύψος του γόνατου, αναδιπλώνεται και καταλήγει πάλι πίσω στη μέση όπου δένει σε φιόγκο, θυμίζοντας λεπτομέρεια από χιτώνα) και πιέτες τόσο ντελικάτες σε φορέματα και φούστες που μιμούνται τώρα τον ανθό του υδρόβιου φυτού που έγινε το κεντρικό σύμβολο της συλλογής, στολίζοντας τα t-bar πέδιλα και εντυπωσιακά φιλντισένια clutches, μεταξύ άλλων, statement αξεσουάρ.
Κορδέλες και φτερά που μιμούνται κρόσια, λεπτομέρειες που αγαπά ο σχεδιαστής, ήταν επίσης εκεί, ενώ slip skirts και σατέν πουκάμισα σε εκτυφλωτικό ασημί προτρέπουν τη σύγχρονη γυναίκα να βγει έξω "ασιδέρωτη”. Φίνες μεν, slouchy δε υφές έκαναν την εμφάνισή τους στο catwalk, υπογραμμίζοντας πως στην εποχή της ταχύτητας η κομψότητα μπορεί να είναι και ακατάστατη.
Κορδέλες και φτερά που μιμούνται κρόσια, λεπτομέρειες που αγαπά ο σχεδιαστής, ήταν επίσης εκεί, ενώ slip skirts και σατέν πουκάμισα σε εκτυφλωτικό ασημί προτρέπουν τη σύγχρονη γυναίκα να βγει έξω "ασιδέρωτη”. Φίνες μεν, sloutchy δε υφές έκαναν την εμφάνισή τους στο catwalk, υπογραμμίζοντας πως στην εποχή της ταχύτητας η κομψότητα μπορεί να είναι και ακατάστατη. Τα jeans γίνονται key item για το power suit της επόμενης σεζόν καλωσορίζοντας επίσης μία χαλαρότητα, την πεμπτουσία του "je m'en fous" που μόνο το γαλλικό στιλ του δρόμου μπορεί να διδάξει.

Υπάρχουν πολλά ακόμη να αποκωδικοποιήσουμε από τη νέα συλλογή του Jonathan Anderson για τον Dior, εκείνο όμως που δε χρειάζεται πολύ σκέψη, είναι ότι με τα δικά του χέρια στο τιμόνι της καλλιτεχνικής διεύθυνσης, ο Οίκος ετοιμάζεται να γνωρίσει μια νέα εποχή όπου το κοινό - και αυτό που μπορεί να συνδεθεί μαζί του έμπρακτα, αλλά κυρίως εκείνο που ζει με τη φαντασίωση να μπορούσε να το κάνει - θα είναι απόλυτα και αθεράπευτα ερωτευμένο με το brand name Dior.

