Photo by Joe Giddens/PA Images via Getty Images/Ideal Image
Μερικές φορές, η πιο απλή οικογενειακή συνήθεια μπορεί να λέει πολλά για το πώς μεγαλώνουν τα παιδιά.
Στην Ολλανδία, υπάρχει μια παιδική παράδοση που μοιάζει απλή, σχεδόν αυτονόητη, αλλά λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο οι Ολλανδοί μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Λέγεται Avondvierdaagse, δηλαδή "τετραήμερος βραδινός περίπατος", και κάθε χρόνο βγάζει χιλιάδες οικογένειες στους δρόμους, στα πάρκα και στις γειτονιές.
Για τέσσερα απογεύματα μέσα στην ίδια εβδομάδα, παιδιά δημοτικού, γονείς, δάσκαλοι και εθελοντές περπατούν μαζί διαδρομές 5 ή 10 χιλιομέτρων. Δεν είναι αγώνας. Δεν υπάρχει νικητής. Αν τα παιδιά ολοκληρώσουν όλες τις διαδρομές, παίρνουν μετάλλιο, λουλούδια και συνήθως γλυκά. Το σημαντικό όμως δεν είναι η επιβράβευση. Είναι η εμπειρία: να περπατούν μαζί, να γνωρίζουν τη γειτονιά τους, να κινούνται έξω από το σπίτι, να μιλούν με φίλους, να αντέχουν και λίγη βροχή χωρίς να ακυρώνεται η ημέρα.
Τι μαθαίνουν τα παιδιά περπατώντας
Η παράδοση ξεκίνησε από στρατιωτικές πορείες, αλλά σήμερα έχει γίνει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχολικά και οικογενειακά έθιμα της Ολλανδίας. Σύμφωνα με τη Royal Dutch Walking Association, περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι συμμετέχουν κάθε χρόνο, σε εκατοντάδες σημεία της χώρας.
Και νομίζω πως το ενδιαφέρον για μια Ελληνίδα μητέρα δεν είναι απλώς το ολλανδικό φολκλόρ, αλλά η ιδέα πίσω από αυτό. Τα παιδιά μαθαίνουν ότι η άσκηση δεν χρειάζεται να είναι οργανωμένο σπορ, ανταγωνισμός ή υποχρέωση. Μπορεί να είναι περπάτημα με φίλους. Μπορεί να είναι μια διαδρομή στη γειτονιά. Μπορεί να είναι χρόνος με τους γονείς χωρίς οθόνες.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η σωματική δραστηριότητα από μικρή ηλικία βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν κινητικές δεξιότητες και να συνδέσουν την κίνηση με θετικά συναισθήματα. Το να περπατούν τέσσερα βράδια στη σειρά, ακόμη και αν ο καιρός δεν είναι ιδανικός, χτίζει επίσης αντοχή και αυτοπεποίθηση.
Διαβάστε Επίσης
Γιατί μας αφορά
Τα παιδιά στην Ολλανδία κατατάσσονται συχνά ανάμεσα στα πιο χαρούμενα στον κόσμο. Δεν υπάρχει μία μόνο εξήγηση γι'αυτό, όμως οι δυνατές κοινωνικές σχέσεις φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο. Στο Avondvierdaagse, τα παιδιά περνούν χρόνο με τους συμμαθητές τους εκτός σχολείου, οι γονείς γνωρίζονται καλύτερα μεταξύ τους και η γειτονιά γίνεται για λίγο κοινός χώρος.
Αυτό ίσως είναι το πιο χρήσιμο μάθημα. Δεν χρειάζεται να αντιγράψει κανείς ακριβώς το ολλανδικό έθιμο. Αλλά η λογική του μπορεί να μεταφερθεί παντού: μια οικογενειακή βόλτα μετά το σχολείο, μια διαδρομή στο πάρκο, μια μικρή εβδομαδιαία συνήθεια χωρίς κινητά, χωρίς πίεση, χωρίς πρόγραμμα γεμάτο στόχους.
Σε μια εποχή όπου τα παιδιά περνούν όλο και περισσότερο χρόνο μπροστά σε οθόνες, η ιδέα ότι μια κοινότητα μπορεί απλώς να περπατήσει μαζί μοιάζει σχεδόν ριζοσπαστική.
