Photo by Romain Maurice/Getty Images/Ideal Image
Από τις υπαίθριες αγορές στο κόκκινο χαλί! Τα second hand ρούχα έχουν αποκτήσει νέα αξία, αλλάζοντας όσα θεωρούμε επιθυμητά στη μόδα.
Τον Νοέμβριο του 2024, η Angelina Jolie εμφανίστηκε στα τιμητικά βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου με ένα φόρεμα χωρίς ετικέτα σχεδιαστή πάνω. Το είχε επιλέξει από το The Kit Vintage στο Λος Άντζελες. Η ιδιοκτήτρια Robyn Goldberg αποκάλυψε τότε ότι η ηθοποιός επισκέπτεται το κατάστημα μόνη της, διαλέγοντας προσωπικά τα ρούχα της, χωρίς στιλίστα.
Αυτή η εμφάνιση αποτύπωνε μια μετατόπιση που τότε καταγράφηκε ως η επόμενη εξέλιξη του vintage. Μετά τα αναγνωρίσιμα συλλεκτικά σχέδια μεγάλων οίκων, ενδιαφέρον αποκτούσαν τώρα και τα ανυπόγραφα ευρήματα. Έτσι η αποκλειστικότητα μπορούσε πλέον να βρίσκεται σε ένα ρούχο του οποίου τον δημιουργό κανείς δεν γνώριζε.
Διαβάστε Επίσης
Όταν το παλιό ρούχο κουβαλούσε κοινωνικό στίγμα
Η ιστορία αρχίζει πολύ πριν από τις εφαρμογές μεταπώλησης. Στις αμερικανικές πόλεις του τέλους του 19ου αιώνα, η μαζική παραγωγή αύξανε τα διαθέσιμα ρούχα, ενώ η αγορά μεταχειρισμένων συνδεόταν με τη φτώχεια. Η ιστορικός Jennifer Le Zotte έχει τεκμηριώσει ότι το στίγμα ενισχυόταν από αντισημιτικές προκαταλήψεις απέναντι στους Εβραίους μετανάστες που εμπορεύονταν χρησιμοποιημένα ενδύματα.
Οι φιλανθρωπικές επιχειρήσεις ήταν αυτές που συνέβαλαν στην κοινωνική αποδοχή αυτής της αγοράς, καθώς το 1902, στη Βοστώνη, η Goodwill προσέλαβε ανθρώπους που ζούσαν στο όριο της φτώχειας, αλλά και άτομα με αναπηρία για τη συλλογή και την επισκευή δωρισμένων αντικειμένων πριν από την πώλησή τους.
Η μουσική σκηνή άλλαξε τον τρόπο που τα βλέπαμε
Στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1960, τα παλιά ρούχα απέκτησαν διαφορετικό κοινό. Η μπουτίκ I Was Lord Kitchener’s Valet προσέλκυσε τον Jimi Hendrix και τον Mick Jagger. Το 1966, ο Jagger αγόρασε ένα στρατιωτικό σακάκι τυμπανιστή της βρετανικής φρουράς και το φόρεσε στην τηλεοπτική εκπομπή "Ready Steady Go", ερμηνεύοντας το "Paint It Black".
Επίσης ήδη από το 1979, η ιστορικός ενδυμασίας, Anne Hollander, περιέγραφε την άνθηση των παλιών ρούχων συνδέοντας το γεγονός ότι τα επανεκτιμούμε με τον κινηματογράφο, που διατηρούσε ζωντανές τις σιλουέτες προηγούμενων δεκαετιών. Και η αλήθεια είναι ότι οι παλιές ταινίες πρόσφεραν ένα οπτικό αρχείο από το οποίο μπορούσαν να αντλήσουν οι επόμενες γενιές.
Η σημασία του να γνωρίζεις τι βρήκες
Σήμερα, η αναζήτηση περιλαμβάνει υπαίθριες αγορές, εξειδικευμένες μπουτίκ και πλατφόρμες όπως οι eBay, Vestiaire Collective και The RealReal. Οι όροι, ωστόσο, έχουν σημασία. Γιατί μεταχειρισμένο, για παράδειγμα, μπορεί να είναι και ένα πρόσφατο ρούχο. Επίσης vintage θεωρείται συνήθως ένα κομμάτι ηλικίας τουλάχιστον είκοσι ετών, ενώ ένα αρχειακό σχέδιο συνδέεται με μια συγκεκριμένη παλαιότερη συλλογή.
Στην αγορά των συλλεκτικών κομματιών, λοιπόν, μετρά και η γνώση γύρω από τη μόδα, καθώς η προέλευση, ο σχεδιαστής και η συγκεκριμένη δημιουργική περίοδος προσθέτουν πληροφορίες που μια απλή ετικέτα δεν αποκαλύπτει. Η περίοδος του Nicolas Ghesquière στη Balenciaga ή οι δημιουργίες της Phoebe Philo είναι κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο από το να πεις "thriftαρα" Balenciaga.
Διαβάστε Επίσης
Μια αγορά με διαφορετικές ανάγκες και τιμές
Η μεταπώληση καλύπτει τόσο την αναζήτηση οικονομικότερων αγορών όσο και τη συλλογή σπάνιων ενδυμάτων. Η GlobalData, στην έκθεση που εκπόνησε για τη ThredUp το 2026, προβλέπει ότι η παγκόσμια αγορά μεταχειρισμένης ένδυσης θα φτάσει τα 393 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030.
Στο ακριβότερο άκρο της, η μοναδικότητα αποτελεί βασικό κίνητρο. Άλλωστε λίγο πολύ όλες έτσι ξεκινήσαμε να συλλέγουμε vintage, για να εμφανιζόμαστε με ένα ξεχωριστό κομμάτι, ξέροντας ότι καμία άλλη δεν θα φορούσε το ίδιο.
