Το πορτρέτο της κινηματογραφίστριας - εικαστικού - φωτογράφου που μας κάνει υπερήφανους.
Γεννημένη στην Ελλάδα το 1979, η Ευγενία Κρανιώτη τελείωσε τις νομικές σπουδές στην Αθήνα για να συνεχίσει με τις εικαστικές τέχνες στην EnsAD και τη σκηνοθεσία στις σχολές Le Fresnoy και La Fémis του Παρισιού όπου ζει μόνιμα. Η Ελληνίδα κινηματογραφίστρια, φωτογράφος και εικαστικός έκανε το ντεμπούτο της στην Berlinale 2015 με την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία – ντοκιμαντέρ Exotica, Erotica, Etc. που κέρδισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Toronto Hot Docs IFF και το βραβείο Ίρις πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στην Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. H δεύτερή ταινία – ντοκιμαντέρ Obscuro Barroco που προβλήθηκε πρόσφατα και στις 27ες Νύχτες Πρεμιέρας, στην Αθήνα, έχει βραβευτεί με το Teddy Jury Award στην Berlinale 2018 και με ένα ακόμα βραβείο Ίρις από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα της ήταν η συμμετοχή της στο διάσημο φεστιβάλ φωτογραφίας Les Rencontres d'Arles με την έκθεση The Living, the Dead and Those at Sea για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Prix de la Photo Madame Figaro Arles που υποστηρίζει ο θεσμός Women in Motion του luxury group Kering,. Ένα έργο ζωής που ολοκλήρωσε μετά από δέκα χρόνια έρευνας και δουλειάς το οποίο βάφτισε με έναν τίτλο - φόρο τιμής στον Αριστοτέλη: "Αυτός ο τίτλος δεν εκφράζει μόνο το συγκεκριμένο έργο αλλά και τα υπόλοιπα πρότζεκτ μου αφού αυτό που με απασχολεί πάντα είναι η έννοια της περιθωριοποίησης των ανθρώπων κι η αγωνία εκείνων που ψάχνουν να βρουν τη θέση τους σε μια κοινωνία που τους θεωρεί νεκρούς” μας λέει.
"Όπως και στο Exotica, Erotica, Etc., ένα φιλμ για τους έρωτες των ναυτικών και τη μοναξιά της θάλασσας, με ενδιαφέρουν αυτοί που φεύγουν σε μεγάλα και μακρινά ταξίδια και οι προβληματισμοί τους για τους ανθρώπους και τους τόπους που αφήνουν πίσω. Έτσι, οι ναυτικοί με οδήγησαν στις γυναίκες τους κι εκείνες στις ερωμένες των διαφορετικών λιμανιών. Κι αν τελικά επέλεξα μια Χιλιανή πόρνη να διηγηθεί τις ιστορίες τους είναι διότι η Σάντι είναι μια γυναικεία παρουσία που τις ενσαρκώνει όλες. Είναι κατά κάποιο τρόπο το αρχέτυπο της γυναίκας που προσμένει”.
Η Ευαγγελία Κρανιώτη ταξιδεύει τον κόσμο και καταγράφει ανθρώπινες ζωές κινηματογραφώντας ιστορίες και φωτογραφίζοντας πορτρέτα που αποτυπώνουν με ευαισθησία και σεβασμό μικρά και μεγάλα καθημερινά δράματα. Όπως κάνει και στο Obscuro Barroco μια ταινία για το καραναβάλι του Ρίο και την queer κοινότητα της Βραζιλίας αλλά και στο επόμενο πρότζεκτ της Era Incognita, ένα φωτογραφικό έργο με θέμα το μεταναστευτικό, τους πρόσφυγες και τα κέντρα υποδοχής το οποίο θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη και την μυθική Βίλα των Μεδίκων. Ενώ από τις 6 Νοεμβρίου μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου πρόκειται να εκθέσει τη δουλειά της στη Galerie Sator της Βυρηττού με την υποστήριξη του οίκου Balmain στα πλαίσια της διεθνούς έκθεσης καλλιτεχνικής φωτογραφίας Paris Photo που είναι μια από τις σημαντικότερες στον κόσμο.
Παράλληλα, η Ευγενία Κρανιώτη ετοιμάζει την πρώτη ταινία μυθοπλασίας της καριέρας της, ένα έργο που θα αποτελεί μέρος μιας τριλογίας και για το οποίο επέστρεψε στην Αθήνα. Εκεί από όπου ξεκίνησε το συναρπαστικό ταξίδι της ζωής και της πολυβραβευμένης δουλειάς της, ένα ταξίδι αναζήτησης και προβληματισμού όπου η θεματολογία επιστρέφει πάντα στη θάλασσα, την τραγωδία και το πεπρωμένο με σταθερές τις επιρροές του εικαστικής ματιάς της, από το φιλοσοφικό έργο του Μάρκου Αυρήλιου και την ιδιοσυγκρασιακή λογοτεχνία Ζυράννα Ζατέλη μέχρι τον ατμοσφαιρικό κινηματογράφο του Andrei Tarkovski. "Υπάρχει μια φράση που λέει ότι δεν μπορούμε να φύγουμε πραγματικά από τον τόπο στον οποίο ανήκουμε. Όσο αποστασιοποιούμαι λοιπόν τόσο συνειδητοποιώ ότι είναι αυτή η αίσθηση του "ανήκειν” που συνδέει τα θέματά μου και στοιχειώνει τον προβληματισμό μου”.
