Στιγμιότυπο από την δεύτερη πρεμιέρα της Κάρμεν | Φωτογραφία: Giannis Antonoglou
Πρόκειται για μία σπάνια σκηνική εμπειρία, καθώς συνιστά μια ζωντανή ανασύνθεση της ιστορικής πρώτης παρουσίασης του έργου το 1875 στην Οπερά Κομίκ του Παρισιού, ζωντανεύοντας επί σκηνής την αρχική θεατρική και μουσική του ταυτότητα.
Το δικό της ταξίδι ξεκίνησε πριν από μερικές ημέρες η Κάρμεν, η νέα μεγάλη παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Οι δύο πρώτες παραστάσεις, αυτής της Πέμπτης 30 Απριλίου και εκείνη του Σαββάτου 2 Μαΐου, οι οποίες αγκαλιάστηκαν θερμά από το αθηναϊκό κοινό, αφενός απέδειξαν ότι η όπερα είναι ακόμα ζωντανή και αφετέρου έφεραν στο φως τις πρώτες επίσημες εικόνες από την ήδη sold-out Κάρμεν.
Διαβάστε Επίσης
Πρόκειται για μία σπάνια σκηνική εμπειρία, καθώς συνιστά μια ζωντανή ανασύνθεση της ιστορικής πρώτης παρουσίασης του έργου το 1875 στην Οπερά Κομίκ του Παρισιού, ζωντανεύοντας επί σκηνής την αρχική θεατρική και μουσική του ταυτότητα. Μέσα από αυτή την "επιστροφή" στις απαρχές του, το αριστούργημα του Μπιζέ αποκαλύπτει εκ νέου τον ριζοσπαστικό του χαρακτήρα και τη δραματουργική του ένταση, προσφέροντας στο σύγχρονο κοινό μια εμπειρία που ενώνει το παρελθόν με το παρόν.
Η διεισδυτική σκηνοθετική ματιά του Ρομάν Ζιλμπέρ ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική τεκμηρίωση και τη σύγχρονη προσέγγιση, αναδεικνύοντας με οικονομία μέσων τη δύναμη της χειρονομίας, του βλέμματος και της σιωπής. Στο κέντρο όλων, η Κάρμεν προβάλλει ως μια ακατάβλητη μορφή ελευθερίας, μια ηρωίδα που δεν εξημερώνεται, δεν υποχωρεί, δεν συμβιβάζεται. Η σκηνογραφία του Αντουάν Φονταίν, εμπνευσμένη από εικαστικές πηγές της εποχής, συγκροτεί έναν ζωγραφικό σκηνικό κόσμο, ο οποίος αναδεικνύεται μέσα από την ατμόσφαιρα φωταερίου που έχει δημιουργήσει φωτιστικά ο Ερβέ Γκαρύ και τον οποίο αναβίωσε ο Στεφάν Λε Μπελ. Τα κοστούμια του Κριστιάν Λακρουά, πλούσια, πολύχρωμα και λεπτοδουλεμένα, λειτουργούν ως ποιητική "μετάφραση" του 19ου αιώνα, ενώ την κινησιολογία υπογράφει ο Βενσάν Σαγέ.
Στην πρώτη βραδιά, η εξαίρετη Γκαέλ Αρκέζ έδωσε μια Κάρμεν γεμάτη αισθησιασμό και εσωτερική ένταση, με μουσική ακρίβεια και σκηνική ευφυΐα, ενώ στη δεύτερη παράσταση η σπουδαία Ανίτα Ρατσβελισβίλι επέβαλε μια μαγνητική σκηνική παρουσία, αναδεικνύοντας τον ρόλο μέσα από την πλούσια, σκούρα φωνητική της χροιά και τη βαθιά εκφραστική της δύναμη. Τον Δον Χοσέ ερμήνευσαν με ένταση και εκφραστικότητα ο σταρ Αμερικανός τενόρος Τσαρλς Καστρονόβο και ο διακεκριμένος Ιταλός τενόρος Αντρέα Καρέ, ενώ τον Εσκαμίγιο απέδωσαν οι μονωδοί της ΕΛΣ Διονύσης Σούρμπης και Τάσος Αποστόλου. Στον ρόλο της Μικαέλας έκανε το ντεμπούτο της η Βασιλική Καραγιάννη. Στη δεύτερη διανομή τον ερμήνευσε η Μαρία Μητσοπούλου. Μαζί τους, οι Γιάννης Σελητσανιώτης και Γιώργος Παπαδημητρίου (Θουνίγα), Γεώργιος Ιατρού και Σωτήρης Τριάντης (Μοράλες), Χρύσα Μαλιαμάνη και Ματίνα Τσαρουχά (Φρασκίτα), Χρυσάνθη Σπιτάδη και Διαμάντη Κριτσωτάκη (Μερθέδες), Χάρης Ανδριανός και Μάριος Σαραντίδης (Ντανκάιρε) και Γιάννης Καλύβας και Ανδρέας Καραούλης (Ρεμεντάδο) συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία της παραγωγής.
Υπό τη μουσική διεύθυνση του ανερχόμενου Κωνσταντίνου Τερζάκη, η Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ξεδίπλωσε με ένταση και λεπτότητα τον μουσικό πλούτο του Μπιζέ. Η Χορωδία και η Παιδική Χορωδία της ΕΛΣ, προετοιμασμένες από τον Αγαθάγγελο Γεωργακάτο και την Κωνσταντίνα Πιτσιάκου, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση του σκηνικού και μουσικού παλμού που διαπερνά ολόκληρη την παράσταση.
Οι επόμενες παραστάσεις είναι προγραμματισμένες για τις εξής ημερομηνίες: 5, 7, 14, 17, 20, 24, 26, 28, 31 Μαΐου και 4 Ιουνίου 2026. Η ώρα έναρξης αυστηρά στις 19:00 και τις Κυριακές στις 19:00.
