Η σοπράνο με τη συναισθηματική φωνή και τον ερμηνευτικό δυναμισμό μιλά στη Madame Figaro για τη νέα της δισκογραφική δουλειά, τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι η όπερα είναι ο δρόμος της και μία διαδρομή που πλέον μετρά 50 χρόνια. Τη δική της.
Ήταν μόλις 4 ετών, στο σπίτι της στη Βέροια, η Σόνια Θεοδωρίδου με έναν σχεδόν καρμικό τρόπο συνειδητοποίησε ότι η διαδρομή της ήταν να γίνει σοπράνο. Η φωνή της Μαρίας Κάλλας στο ραδιόφωνο έκανε τα πράγματα ξεκάθαρα. Από τότε μέχρι σήμερα, η Σόνια – όπως οι φίλοι της την αποκαλούν – μελέτησε πολύ, δοκίμασε με τεράστια επιτυχία και για αρκετές δεκαετίες τις δυνάμεις της στο εξωτερικό, επέστρεψε στην Ελλάδα συνδυάζοντας τη μητρότητα με το μεγάλο της καλλιτεχνικό πάθος. Σήμερα, η ταλαντούχα σοπράνο μιλά στη Madame Figaro με αφορμή το νέο της album, Singing Astor Piazzolla, το οποίο κυκλοφορεί από τη Minos EMI.
Τι σε ώθησε στη δημιουργία του album "Singing Astor Piazzolla";
Όταν ήμουν μόλις 18 ετών, βρέθηκα με τον Μάνο Χατζιδάκι στην Κρήτη και μου είπε ότι, μεταξύ άλλων, θα ερμηνεύσουμε τον συνθέτη Astor Piazzolla. Εγώ εκεί θα έπαιζα ακορντεόν και πιάνο. Τότε, δεν γνώριζα ποιoς είναι. Θυμάμαι, όμως, πως όταν άκουσα για πρώτη φορά τη μουσική του ένιωσα ένα δέος. Ήταν επίσης μία συγκλονιστική τραγουδίστρια από την Αργεντινή, με την οποία είχα τη χαρά να μοιραστώ τη σκηνή. Ένιωσα, λοιπόν, ότι κάποια στιγμή επιθυμώ να εκφραστώ επαγγελματικά μέσα από τη μουσική του. Εξάλλου, από την πρώτη στιγμή αισθάνθηκα μία συγγένεια μαζί του. Σαν να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από την ίδια ματιά. Τώρα, έφτασε η στιγμή να το εκπληρώσω.
Γιατί τώρα;
Νομίζω ότι ήρθε απλά το πλήρωμα του χρόνου. Μέσα στις δεκαετίες, στα κοντσέρτα και τις συναυλίες μου, είχα πάντα τραγούδια του στο ερμηνευτικό μου πρόγραμμα. Πλέον, τα έχω και στη δισκογραφία μου.
Ένα βασικό στοιχείο αυτής της δισκογραφικής δουλειάς είναι ο συναισθηματισμός της...
Πράγματι. Πρόκειται για λαϊκά τραγούδια, τα οποία έχουν αποδοθεί με διαφορετικό τρόπο. Τα λόγια είναι τόσο ερωτικά ή σπαρακτικά, κάτι το οποίο μέσα μου γεννά δύο ανάγκες. Αφενός, να εκφράσω αυτά τα συναισθήματα ως γυναίκα και αφετέρου να σπάσω τα κλασικά στεγανά της όπερας. Νομίζω ότι και τα δύο μου αρέσουν ως προσωπικότητα. Επίσης, τα τραγούδια αυτού του album έχουν μία θεατρικότητα, σαν να διηγούνται δραματουργικά μία ιστορία.
Όσο και να την εκτιμώ ως τέχνη, η όπερα σήμερα δίνει μία εικόνα περισσότερο εκλεκτική.
Πρόκειται για μία εικόνα που έχει κατασκευαστεί. Στην πραγματικότητα, υπηρετούμε ένα αρκετά δύσκολο στιλ τραγουδιού με τον πρωταθλητισμό να είναι παρών. Δεν συμφωνώ με τον ελιτισμό της όπερας. Μου αρέσει να ανήκω σε όλους, όχι σε λίγους. Αυτό που δεν γνωρίζουν αρκετοί είναι ότι η ιδέα της όπερας ξεκίνησε από την αρχαία τραγωδία. Μέσα, λοιπόν, από την όπερα επιθυμώ να γυρίσω στις ρίζες μου. Και οι ρίζες μου είναι η Ελλάδα.
Ζούμε την εποχή που η όπερα είναι στα πάνω της;
Επιτέλους, ναι. Γίνονται ωραίες προσπάθειες στη χώρα μας, οι οποίες πλέον ανταμείβονται από το κοινό και αυτό μόνο ευτυχές μπορεί να είναι. Σημειώνεται μία άνοδος και των νεότερων ηλικιακά που ασχολούνται με την όπερα. Αν και η μουσική πραγματικότητα της Ελλάδας δεν ευννοεί την άνθιση της όπερας, βλέπουμε ότι τελικά τα καταφέρνει.
Βέβαια, ορισμένοι, όπως ο Timothée Chalamet, υποστηρίζουν ότι η όπερα έχει ξεπεραστεί από την εποχή...
Η όπερα δεν έχει ξεπεραστεί και δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα. Ο Μότσαρτ και ο Πουτσίνι θα εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα στους αιώνες, ο Chalamet όχι.

Ένα στοιχείο που με εντυπωσίασε είναι ότι, εκτός από το ταλέντο σου, έχεις μελετήσει και πολύ.
Φυσικά. Έχω λάβει το πρώτο βραβείο υποτροφιών Μαρία Καλλάς, αριστεύσει στις σπουδές μου, περάσει 39 χρόνια από τη ζωή μου στο εξωτερικό όπου γνώρισα απίστευτη αγάπη, τραγουδήσει σε σπουδαία θέατρα. Όταν κοιτάω πίσω, αντιλαμβάνομαι ότι έκανα πράγματα που στην αρχή ούτε που μου περνούσαν από το μυαλό.
Πώς ήταν η επιστροφή σου στην Ελλάδα;
Επώδυνη. Για αυτό οφείλεται το γεγονός ότι η εικόνα της Ελλάδας που είχαμε στο μυαλό μας όσοι βρισκόμασταν στο εξωτερικό ήταν πολύ διαφορετική από την πραγματικότητα. Επίσης, στο εξωτερικό ήμουν σταρ, στην Ελλάδα τίποτα. Έπρεπε να ξεκινήσω και πάλι από την αρχή.
Θα ήθελα να επιστρέψουμε στη νέα σου δισκογραφική δουλειά και να σε ρωτήσω πόσο κοντά είναι η όπερα με την ποίηση.
Πολλές φορές, μπορεί να έχεις ένα αστείο λιμπρέτο και μία αριστουργηματική μουσική. Εμένα με γοητεύουν οι ιστορίες με συναίσθημα: ό,τι μιλάει για έρωτες, εκδίκηση, μοιραίες συνθήκες με συνεπαίρνει. Υπάρχουν βέβαια και λιμπρέτι, τα οποία σου προσφέρουν ιστορικές πληροφορίες για την εποχή στην οποία γράφτηκαν ή αναφέρονται.
Στη ζωή σου, ακολουθείς το συναίσθημά σου;
Ναι, αλλά είμαι και προσεκτική. Χρειάζεται να αισθανθώ πρώτα την ενέργεια του άλλου, να αντιληφθώ τις προθέσεις του και το ότι είναι καλός άνθρωπος. Ακολουθώ, λοιπόν, και το ένστικτό μου. Ως στάση ζωής, μπορώ να πω ότι μου αρέσει να αγαπιέμαι και να αγαπάω.
Τι σε απωθεί στους ανθρώπους;
Το ψέμα και η δηθενιά. Και, φυσικά, η υπεροψία.
Είναι η όπερα η ψυχοθεραπεία σου;
Όχι μόνο η όπερα, αλλά όλα τα είδη μουσικής. Μπορώ να χαλαρώσω ακούγοντας jazz, αλλά και παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια, όπως της Πίτσας Παπαδοπούλου. Το φάσμα μου είναι ευρύ. Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς μουσική.

Θα ήθελα να σε γυρίσω πίσω στα παιδικά σου χρόνια και τη στιγμή εκείνη που συνειδητοποίησες ότι θέλεις να γίνεις σοπράνο.
Ήμουν στο σπίτι μου στη Βέροια, τεσσάρων μόλις ετών, όταν άκουσα τη Μαρία Κάλλας στο ραδιόφωνο. Εκείνη τη στιγμή, σήκωσα το χέρι μου δείχνοντας το ραδιόφωνο και είπα στη μητέρα μου ότι "αυτό θα γίνω". Ήταν μία στιγμή αποκάλυψης για εμένα. Αν υποθέσουμε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει έναν προορισμό στη ζωή, τότε ξεδιπλώθηκε ο δικός μου. Για να είμαι ειλικρινής, καμία συνθήκη – οικονομική ή κοινωνική – της ζωής μου δεν θα μπορούσε να με οδηγήσει στο να γίνω τραγουδίστρια της όπερας και θα φτάσω εκεί που έφτασα.
Αισθάνεσαι τυχερή που ανακάλυψες τον προορισμό σου νωρίς;
Περισσότερο ευγνώμων. Μου δόθηκαν πολλά δώρα. Πρώτο, αυτό της φωνής. Δεύτερον, η ακλόνητη πίστη μου ότι κάτι μαγικό θα γίνει και θα καταφέρω να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Για να φτάσω στο σημείο αυτό, έκανα το υπέρτατο για την τέχνη μου. Θυσίασα αρκετά για να τα καταφέρω.
Εκτός από τη Μαρία Κάλλας, ποιες άλλες τραγουδίστριες έχεις μελετήσει;
Η Μαρία Κάλλας υπήρξε ένα μουσικό τέρας. Μελέτησα όλες τις τραγουδίστριες της όπερας για να εξελιχθώ. Με θυμάμαι να πηγαίνω στην ακαδημία επτά η ώρα το πρωί για να παρακολουθήσω τα μαθήματα και να διδαχθώ όσα περισσότερα μπορούσα, όχι μόνο από τους καλύτερους, αλλά από όλους.
Μου δίνεις την εικόνα ενός ανθρώπου που είναι παρών σε κάθε του στιγμή...
Πράγματι, γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας μου. Μου αρέσει η επικοινωνία και η διάδραση με τους άλλους.
Πόσα χρόνια τραγουδάς;
Πρέπει να είναι 50 πλέον.
Μετά από 50 χρόνια, λοιπόν, πώς διατηρείς τον ενθουσιασμό σου;
Αγαπώντας στον υπερθετικό βαθμό αυτό που κάνω. Είμαι ερωτευμένη με τη μουσική και την τέχνη μου. Φροντίζω να τη μελετώ ξανά και ξανά, γιατί το τραγούδι εξελίσσεται. Αν υπήρχε δεύτερη και τρίτη ζωή, τραγουδίστρια θα ήθελα να ήμουν.
Αν δεν ήσουν σοπράνο, τι είδος θα ήθελες να τραγουδάς;
Κάτι σαν τη Lady Gaga. Να φοράω extreme κοστούμια, να ξέρουν τα τραγούδια μου και να χορεύουν μπροστά μου εκατοντάδες χιλιάδες θαυμαστές.
Η σχέση μου τη μόδα ποια είναι;
Νομίζω καλή. Μου αρέσει ότι έχει αισθητική. Στην όπερα, έχω φορέσει απίστευτα κοστούμια. Από βασίλισσα μέχρι πόρνη, έχω δοκιμάσει εκπληκτικές στολές από πανάκριβα υφάσματα. Έχω αγάπη στο ύφασμα. Αν δεν ήμουν, λοιπόν, τραγουδίστρια της όπερας, θα ήθελα να ασχοληθώ με κάτι που να σχετίζεται με αυτό. Άλλωστε, σχεδιάζω μερικά από τα κομμάτια που φοράω, όπως το φόρεμα ή την τσάντα μου.
Τι ετοιμάζεις για το φετινό καλοκαίρι;
Έχω μερικά σημαντικά κονσέρτα. Θα τραγουδήσω στην Κρήτη και φυσικά σε αγαπημένα μου αρχαία θέατρα σε πολλά σημεία της Ελλάδος. Η θεματική που έχω επιλέξει είναι η Mare Nostrum, τραγούδια εμπνευσμένα και αφιερωμένα στη Μεσόγειο.