Oι μαμάδες σκέτες δεν έχουνε να σας πούνε πολλά, και δεν καταλαβαίνουν τι λέτε
Προς μαμάδες διδύμων: ψάξτε άλλες μαμάδες διδύμων να ανταλλάξετε πόνους, οι μαμάδες σκέτες δεν έχουνε να σας πούνε πολλά, και δεν καταλαβαίνουν τι λέτε.
Ο πρώτος μου ξάδερφος απέκτησε δίδυμα αγόρια όταν ο μεγάλος μου (τότε, μοναχο-) γιος ήτανε έξη χρονών. Θυμάμαι να κοιτάζω με γουρλωμένα μάτια τα δύο μωρά και να μουρμουράω "δίδυμα; Μα πως σου ήρθε;" Κατά την εκνευριστικά αληθινή φράση "μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες" μετά κάμποσα χρόνια βρέθηκα κι εγώ προσωπικά μαμά διδύμων – με τον μεγάλο στα 14, δηλαδή σε έκρηξη εφηβικής επαναστατικότητας και έκρηξη γενικά, και όχι στην πρώτη μου νιότη από καμία άποψη.
Υπάρχουν μύθοι και μύθοι για τα δίδυμα και τους πιάνω έναν έναν:
1. Ξεμπερδεύεις με τη μία: ναι, γιατί μεγαλώνεις 2 παιδιά ταυτόχρονα – με διπλή κούραση, ξενύχτι και ταλαιπωρία. Έχει πολλή πλάκα το σετάκι παιδιών που συνδέονται με βαθιά αγάπη (και ώρες ώρες με βαθιά αντιπάθεια) αλλά έχει και άπειρο χαμαλίκι. Σας λέω ά-πει-ρο, και είμαι ανθεκτικό άτομο. Τη βγάζεις με 3-4 ώρες ύπνο. Το πρώτο καλοκαίρι, που τα δίδυμα ήταν 8 μηνών, έπλενα κατά μέσο όρο 20 πισινούς την ημέρα.
2. Αν έχεις μεγαλύτερα παιδιά, περνάνε λούκι: όσο μεγάλα κι αν είναι, ξαφνικά πάνε στην άκρη επειδή η μαμά είναι σαν την τρελή με δύο βρέφη στο κεφάλι της, με ορμόνες στα κάγκελα κι επιπλέον άυπνη. Για να μην αναφέρω το χοντρή, δυσκίνητη και κουρασμένη συνέχεια. Το στάνταρ είναι να εμφανίσει δερματικά το μεγαλύτερο αδερφάκι (θέλει να ΔΕΙΣ τι έχει με τη μία) ή οποιοδήποτε ψυχοσωματικό, ή να γίνει απλώς πολύ δύσκολο, από κει που ήτανε παναγία. Αν είναι στην εφηβεία, κάνει την επανάστασή του με άνεση και με όσο γίνεται πιο παρακινδυνευμένο τρόπο, δείχνοντας πόσο περιφρονεί τη μαμά και "όλο αυτό το τσαντίρι", δηλαδή την οικογένεια. Που τσαντιροποιείται ιντήντ.
Διάβασε περισσότερα στο TheMamagers.gr
